Ⅰ

Nie widział Boga Hiob

i nie słyszał nauk z Jego ust,

lecz dla Boga serce Hioba cenniejsze było

niż ci ludzie, którzy tylko się chełpili,

mówiąc o składaniu ofiar i o wzniosłej teorii;

nigdy prawdziwie nie znali Boga,

nigdy szczerze nie bali się Go.

Czemu Hiob mógł Boga czcić?

Serce otwarte, serce czyste miał.

W swym człowieczeństwie był szczery i życzliwy.

On miłował sprawiedliwość i dobro.

Taki ktoś mógł drogą Boga iść,

bojąc się Go, unikając zła.

To był Hiob, to był Hiob!

Ⅱ

On widział suwerenność Boga,

on widział Jego moc i Jego władzę.

Był w stanie posłusznie poddać się

suwerenności i planom Boga.

Taki człowiek mógł chwalić imię Boga.

Nie patrzył, czy Bóg mu błogosławi,

nie patrzył, czy Bóg sprowadzi

na niego nieszczęście.

Hiob wiedział, że to wszystko trzyma

w swoich rękach Bóg,

jeśli człowiek się martwi, znaczy, że jest głupcem,

jeśli człowiek się martwi, to jest ignorantem,

irracjonalnym, wątpiącym w Bożą suwerenność.

Taki ktoś nie oddaje Bogu czci.

Bóg chciał właśnie takiej wiedzy, jaką miał Hiob.

Czemu Hiob mógł Boga czcić?

Serce otwarte, serce czyste miał.

W swym człowieczeństwie był szczery i życzliwy.

On miłował sprawiedliwość i dobro.

Taki ktoś mógł drogą Boga iść,

bojąc się Go, unikając zła.

Ⅲ

Dzieła Boga nie znał Hiob, ni Jego twarzy i słów.

Jego postawa była

wynikiem jego człowieczeństwa i dążenia,

których nie posiadają ludzie dzisiaj.

Dlatego Bóg rzekł:

„Nie ma takiego uczciwego jak on”.

Czemu Hiob mógł Boga czcić?

Serce otwarte, serce czyste miał.

W swym człowieczeństwie był szczery i życzliwy.

On miłował sprawiedliwość i dobro.

Taki ktoś mógł drogą Boga iść,

bojąc się Go, unikając zła.

Adaptacja na podstawie: Boże dzieło, Boże usposobienie i Sam Bóg II, w: Słowo, t. 2, O poznaniu Boga