I

Najbardziej klasyczne słowa wypowiedziane przez Hioba są dowodem na to, że pokonał on szatana, że pokonał on szatana. Powiedział on: „Nagi wyszedłem z łona matki mojej, i nagi tam wrócę”. Oto postawa podporządkowania Hioba wobec Boga. Następnie powiedział: „Jahwe dał, i Jahwe zabrał; błogosławione niech będzie imię Jahwe”. Te słowa wypowiedziane przez Hioba dowodzą, że Bóg bada głębię serca człowieka, że jest w stanie wejrzeć w serce człowieka, i dowodzą, że Jego aprobata dla Hioba jest pozbawiona błędu, że ten człowiek, którego Bóg aprobował, był prawy.

II

„Jahwe dał, i Jahwe zabrał; błogosławione niech będzie imię Jahwe”. Te słowa są świadectwem Hioba o Bogu. To te zwykłe słowa przeraziły szatana, zawstydziły go i spowodowały, że uciekł w panice, a co więcej, pozostawiły go w impasie. Tak więc również te słowa sprawiły, że szatan odczuł cudowność i moc czynów Boga Jahwe oraz pozwoliły mu dostrzec niezwykłą charyzmę człowieka, którego sercem zawładnęła droga Boża. Co więcej, pokazały one szatanowi potężną siłę życiową, jaką wykazał się mały i nieistotny człowiek trzymający się drogi bojaźni Bożej i wystrzegania się zła.

Boże dzieło, Boże usposobienie i Sam Bóg II, w: Słowo, t. 2, O poznaniu Boga