I

Tylko wtedy, gdy naprawdę starasz się zrozumieć Boga, gdy możesz autentycznie docenić żmudne Boże zamiary we wszystkim, co On robi, możesz odczuć Bożą wielkość i bezinteresowność. Pomimo tego, że Bóg ustanowił przymierze z ludzkością przy użyciu tęczy, nigdy nikomu nie powiedział, czemu to uczynił, co oznacza, że nigdy nie opowiedział nikomu swoich prawdziwych myśli. Jest tak dlatego, że nie ma nikogo, kto może pojąć, jak głęboko Bóg kocha ludzkość, którą stworzył własnymi rękami, jak też nie ma nikogo, kto potrafi odczuć, jak wielki ból przecierpiało Jego serce, gdy zniszczył ludzkość.

II

Bóg zawsze ukazuje swoją najlepszą stronę i daje ludzkości to, co najlepsze, tymczasem sam znosi po cichu wszystkie cierpienia. Bóg nigdy otwarcie nie ujawnia tych cierpień, lecz wytrzymuje je i oczekuje w ciszy. Jego wytrzymałość nie jest chłodem, odrętwieniem czy bezradnością, nie jest też oznaką tchórzostwa. Jest raczej tak, że Boża miłość i istota zawsze były bezinteresowne. Oto naturalne przejawienie Jego istoty i usposobienia oraz autentyczne ucieleśnienie Bożej tożsamości jako prawdziwego Stwórcy.

Boże dzieło, Boże usposobienie i Sam Bóg I, w: Słowo, t. 2, O poznaniu Boga