Ⅰ

Jeśli ludzie wierzą w Boga,

doświadczają Jego słów

sercem, które Boga czci,

otrzymają Jego zbawienie i miłość.

Ludzie ci mogą świadczyć o Bogu,

żyją prawdą i świadczą

o Bożej istocie i usposobieniu.

Widzą Bożą miłość, żyjąc w niej.

Jeśli ludzie miłować Boga chcą,

muszą posmakować Jego piękna,

muszą dostrzec Boże piękno;

tylko wtedy ich serca zbudzą się,

by kochać Boga

i wiernie poświęcać się Mu.

Ⅱ

Słowem lub wyobraźnią, Bóg nie sprawi,

by ludzie kochali Go.

Nie zmusza, lecz pozwala,

by z własnej woli Go pokochali.

Pozwala dostrzec swe piękno

w swych dziełach i swoim słowie,

a wtedy rodzi się w ludziach

prawdziwa miłość do Boga.

Tylko w ten sposób ludzie mogą nieść prawdziwe świadectwo o Bogu.

Nie kochają Boga z przymusu

ani też pod wpływem emocji.

Jeśli ludzie miłować Boga chcą,

muszą posmakować Jego piękna,

muszą dostrzec Boże piękno;

tylko wtedy ich serca zbudzą się,

by kochać Boga

i wiernie poświęcać się Mu.

Ⅲ

Kochają Go, bo widzą, jak jest dobry,

wiedzą, że wart jest tej miłości.

Ujrzeli Boże zbawienie, Jego mądrość i cudowne czyny,

dlatego też chwalą Boga i za Nim tęsknią.

Ich uczucie jest tak silne,

że bez Boga nie mogliby przetrwać.

Jeśli ludzie miłować Boga chcą,

muszą posmakować Jego piękna,

muszą dostrzec Boże piękno;

tylko wtedy ich serca zbudzą się,

by kochać Boga

i wiernie poświęcać się Mu,

i wiernie poświęcać się Mu.

Adaptacja na podstawie: Ci, którzy kochają Boga, będą zawsze żyć w Jego świetle, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło