Aplikacja Kościoła Boga Wszechmogącego

Słuchaj głosu Boga i powitaj powrót Pana Jezusa!

Wszystkich szukających prawdy prosimy o kontakt.

Owce Boże Słyszą Głos Boga

Pełne kolory

Motywy

Czcionka

Rozmiar czcionki

Odstęp pomiędzy wierszami

Szerokość strony

0 wyników wyszukiwania

Nie znaleziono wyników

Rozdział 6 Kilka rodzajów rozróżnień w twojej wierze w Boga, które powinieneś opanować

5. Różnica między podążaniem za Bogiem a podążaniem za ludźmi

Ważne słowa Boga:

Najważniejsze w podążaniu za Bogiem jest to, że wszystko powinno być zgodne z dzisiejszymi słowami Boga: Niezależnie od tego, czy dążysz do wejścia w życie, czy do wypełnienia woli Bożej, wszystko powinno koncentrować się wokół dzisiejszych słów Bożych. Jeśli to, z czym obcujesz i czego szukasz, nie koncentruje się wokół dzisiejszych słów Bożych, to nie znasz słowów Bożych i jesteś całkowicie pozbawiony dzieła Ducha Świętego.

z rozdziału „Poznaj najnowsze dzieło Boga i podążaj Jego śladami” w książce „Słowo ukazuje się w ciele”

Dzieło Ducha Świętego zmienia się z dnia na dzień, wznosząc się za każdym razem coraz wyżej; jutrzejsze objawienie jest jeszcze wyższe niż dzisiejsze i krok po kroku pnie się ono coraz wyżej. Oto dzieło, w którym Bóg udoskonala człowieka. Jeśli człowiek nie dotrzyma Mu kroku, może w każdej chwili zostać pozostawionym w tyle. Jeśli człowiek nie ma posłusznego serca, nie będzie w stanie dotrwać do końca. Poprzedni wiek już minął – teraz nastał nowy wiek. A w nowym wieku musi zostać wykonane nowe dzieło. Zwłaszcza w tym ostatnim wieku, w którym człowiek będzie doskonalony, Bóg będzie wykonywać swoje dzieło szybciej. Dlatego bez posłuszeństwa w sercu trudno będzie człowiekowi iść śladami Boga. Bóg nie przestrzega żadnych zasad ani nie traktuje któregokolwiek etapu swojego dzieła jako niezmiennego. Jego dzieło jest raczej coraz nowsze i coraz wznioślejsze. Jego dzieło staje się z każdym krokiem coraz bardziej praktyczne i coraz bardziej zgodne z rzeczywistymi potrzebami człowieka. Jedynie po doświadczeniu tego dzieła człowiek będzie w stanie przejść ostateczną przemianę swojego usposobienia. […] Dzieło dokonywane przez Boga różni się w poszczególnych okresach. Jeśli pozostajesz bardzo posłuszny na jednym etapie, ale na następnym wykazujesz mniejsze posłuszeństwo lub żadne, wówczas Bóg cię opuści. Jeśli dotrzymujesz kroku Bogu, kiedy wchodzi na ten stopień, musisz nadal nadążać za Nim, kiedy wchodzi na kolejny. Tylko wówczas będziesz posłuszny Duchowi Świętemu. Ponieważ wierzycie w Boga, musicie ciągle pozostawać posłuszni. Nie możecie być tak po prostu posłusznymi czy nieposłusznymi, kiedy wam to odpowiada. Takie posłuszeństwo nie spotka się z aprobatą Boga. Jeżeli nie będziesz mógł nadążyć za nowym dziełem i będziesz trzymać się swoich dotychczasowych powiedzeń, to jak ma nastąpić w twoim życiu postęp? Dzieło Boże polega na zaspokojeniu cię poprzez Jego słowa. Kiedy jesteś posłuszny i przyjmujesz Jego słowa, Duch Święty z pewnością zadziała w tobie. Duch Święty działa dokładnie tak jak mówię. Rób tak jak mówię, a Duch Święty wkrótce zacznie w tobie działać.

z rozdziału „Ci, którzy są posłuszni Bogu ze szczerego serca, z pewnością zostaną przez Niego pozyskani” w książce „Słowo ukazuje się w ciele”

Nie sądź, że podążanie za Bogiem jest takie łatwe. Kluczem jest zrozumienie Jego samego i Jego dzieła; musisz też mieć wolę znosić trudy dla Niego, mieć wolę oddać za Niego życie i pragnienie bycia przez Niego doskonalonym. Taką wizję powinieneś mieć. Nie wystarczy wciąż myśleć o dostąpieniu łaski! Niech ci się nie wydaje, że Bóg istnieje dla przyjemności ludzi i obsypywania ich łaską. Nie masz racji! Jeśli ktoś nie jest w stanie ryzykować życia i nie umie porzucić dóbr tego świata, aby podążać, to absolutnie nie będzie podążać do końca!

z rozdziału „Musicie rozumieć dzieło. Nie podążajcie bez rozeznania!” w książce „Słowo ukazuje się w ciele”

Niektórzy ludzie nie cieszą się z prawdy, a tym bardziej z sądu. Raczej radują się z władzy i bogactwa; takich ludzi uważa się za snobów. Szukają oni wyłącznie tych wyznań na świecie, które mają wpływy, oraz tych pastorów i nauczycieli, którzy pochodzą z seminariów. Pomimo zaakceptowania drogi prawdy, pozostają sceptyczni i nie są w stanie w pełni się poświęcić. Mówią o poświęceniu dla Boga, ale ich oczy są skupione na wielkich pastorach i nauczycielach, a Chrystus jest odsuwany na bok. Ich serca są pełne sławy, szczęścia i chwały. Wcale nie wierzą, że tak skromny człowiek jest w stanie podbić tak wielu, że ktoś tak przeciętny jest w stanie udoskonalić ludzi. Oni w ogóle nie wierzą, że ci wszyscy maluczcy pośród pyłu i gnojowisk to ludzie wybrani przez Boga. Wierzą, że gdyby tacy ludzie byli przedmiotem Bożego zbawienia, wtedy niebo i ziemia zostałyby wywrócone do góry nogami a wszyscy ludzie pękliby ze śmiechu. Wierzą, że jeśli Bóg wybrał do udoskonalenia takich ludzi bez znaczenia, to ci wielcy ludzie staną się samym Bogiem. Ich perspektywy są skażone niewiarą; w istocie daleko im do niewiary, są oni niedorzecznymi zwierzętami. Bo przywiązują wagę tylko do pozycji, prestiżu i siły; to, co wysoko cenią, to duże grupy i wyznania. Nie mają żadnego szacunku dla tych, których prowadzi Chrystus, są po prostu zdrajcami, którzy odwrócili się od Chrystusa, od prawdy i od życia.

To, co podziwiasz, to nie pokora Chrystusa, ale fałszywi pasterze o wybitnej pozycji. Nie kochasz piękna ani mądrości Chrystusa, ale tych rozpustników, którzy wiążą się z niegodziwym światem. Śmiejesz się z bólu Chrystusa, który nie ma miejsca, aby położyć głowę, ale podziwiasz te zwłoki, które zabierają ofiary i żyją w rozpuście. Nie jesteś gotów cierpieć obok Chrystusa, ale chętnie idziesz w ramiona tych lekkomyślnych antychrystów, choć zapewniają tobie tylko ciało, tylko litery i tylko kontrolę. Nawet teraz twoje serce nadal zwraca się ku nim, ku ich reputacji, ku ich pozycji w sercach wszystkich szatanów, ku ich wpływom i władzy. A jednak nadal utrzymujesz postawę oporu i odmawiania przyjęcia dzieła Chrystusa. Dlatego mówię, że nie masz wiary uznającej Chrystusa. Powodem, dla którego chodzisz za Nim do dziś, jest to, że zostałeś zmuszony. W twoim sercu na zawsze dominuje wiele wzniosłych obrazów, nie potrafisz zapomnieć żadnego ich słowa ani czynu ani ich wpływowych słów i rąk. Pozostają oni w twoim sercu na zawsze na najwyższym miejscu jako bohaterzy. Jednak jeżeli chodzi o dzisiejszego Chrystusa wcale tak nie jest. On jest na zawsze nieistotny w twoim sercu i na zawsze nie zasługuje na szacunek. Jest bowiem zbyt zwyczajny, ma zdecydowanie za mały wpływ i jest daleki od wzniosłości.

z rozdziału „Czy jesteś prawdziwie wierzącym w Boga?” w książce „Słowo ukazuje się w ciele”

Tak więc są ludzie, którzy są często zwodzeni przez tych, którzy zewnętrznie wydają się duchowi, wydają się szlachetni, prezentują wzniosły obraz samych siebie. Jeśli chodzi o tych, którzy potrafią mówić o listach i doktrynach, których przemówienia i czyny wydają się godne podziwu, ich wielbiciele nigdy nie przyjrzeli się istocie ich działań, zasadom leżącym u podstaw ich czynów, ich celom. Nigdy nie zastanawiali się, czy ci ludzie są naprawdę posłuszni Bogu i czy są kimś, kto naprawdę boi się Boga i unika zła. Nigdy nie dostrzegli istoty człowieczeństwa tych ludzi. Raczej od pierwszego etapu poznania, krok po kroku, zaczynają podziwiać tych ludzi, czcić ich, a w końcu stają się oni ich idolami. Co więcej, w umysłach niektórych ludzi, idole, których czczą, którzy według ich mniemania potrafią porzucić swoje rodziny oraz pracę i zapłacić zewnętrzną cenę – ci idole są tymi, którzy naprawdę zadowalają Boga, tymi, którzy naprawdę mogą osiągnąć dobry wynik i dobre miejsce przeznaczenia. W ich przekonaniu ci idole są ludźmi, których Bóg darzy uznaniem.

z rozdziału „Jak poznać Boże usposobienie i efekt Jego dzieła” w książce „Słowo ukazuje się w ciele”

Przykłady i wyimki z kazań i prac wspólnoty:

Podążanie za Bogiem oznacza całkowite posłuszeństwo wobec Boga, podporządkowanie się wszystkiemu, co Bóg zaaranżował, działanie zgodne ze słowami Boga i zaakceptowanie wszystkiego, co pochodzi od Boga. Ci, którzy wierzą w Boga, powinni podążać za Bogiem, ale większość ludzi podąża za ludźmi, nawet tego nie wiedząc. Jest to zarazem niedorzeczne i godne ubolewania. Ściśle mówiąc, ludzie uwierzą w każdego, za kim podążają. Mimo że niektórzy ludzie nominalnie wierzą w Boga, w ich sercach Bóg nie jest obecny. Ich serca oddają cześć wyłącznie osobom, które im przewodzą. Kiedy ludzie są posłuszni wyłącznie przywódcy, nawet do tego stopnia, że odrzucają to, co Bóg zaaranżował, to jest to właśnie przejaw wiary w Boga, ale podążania za ludźmi. Zanim ludzie zdobędą prawdę, wierzą w taki nieprzemyślany sposób i nawet nie wiedzą, czym w ogóle jest podążanie za Bogiem. Nie wiedzą, jak odróżnić podążanie za Bogiem od podążania za ludźmi. Jeśli tylko ktoś umie się wysłowić i używa podniosłego języka, nazywają go mamą lub tatą. Matką jest dla nich każdy, kto ma mleko, a ojcem – każdy, kto dzierży władzę. Tak żałośni potrafią być ludzie. Można powiedzieć, że większość ludzi do pewnego stopnia znajduje się w takiej sytuacji.

Ale co to znaczy podążać za Bogiem? I jak ty wcielasz to w życie? By podążać za Bogiem, nie wystarczy się modlić i wielbić Boga. Najważniejsze jest, aby jeść i pić Jego słowa, żyć zgodnie z Jego słowami, działać w zgodzie z prawdą, odnaleźć ścieżkę życiowego doświadczenia w Bożych słowach, przyjąć Jego namiestnictwo i należycie wykonywać swoje obowiązki, krocząc ścieżką, po której prowadzi cię Duch Święty. Kiedykolwiek znajdziesz się w krytycznym momencie, kiedy napotkasz znaczące trudności, wtedy szczególnie musisz szukać zamiarów Boga, by nie dać się zwieść doktrynom ludzi i nie pozwolić, by ktokolwiek zyskał nad tobą kontrolę. „Posłuszny jestem temu, co pochodzi od Boga, jeśli jednak coś pochodzi od człowieka, stanowczo to odrzucam. Gdy słowa głoszone przez przywódców lub pracowników stoją w sprzeczności z Bożymi ustaleniami, wówczas bezwzględnie podążam za Bogiem, a wyrzekam się ludzi. Jeżeli to, co głoszą, jest całkowicie zgodne z wolą Boga, wtedy mogę ich słuchać”. Osoby, które postępują w ten sposób, podążają za Bogiem.

A co to znaczy podążać za ludźmi? Oznacza to, że osoba podąża za kimś, kogo wielbi. W jej sercu Bóg nie jest szczególnie ważny; osoba taka po prostu wierzy w Boga na pokaz. Jedynie naśladuje ona ludzi i idzie za ich przykładem. Zwłaszcza jeśli chodzi o ważne sprawy, pozwala ona ludziom podejmować decyzje i kierować swoim losem. Sama nie próbuje odgadnąć życzeń Boga i nie podchodzi z wnikliwością do tego, co mówią ludzie. Jeśli tylko to, co mówią, wydaje się rozsądne, niezależnie od tego, czy jest to zgodne z prawdą, ona przystaje na to wszystko i jest temu posłuszna. Tak zachowuje się wyznawca ludzi. Jego wiara w Boga jest pozbawiona zasad, a w tym, jak załatwia sprawy, nie ma prawdy. Podporządkowuje się on każdemu, kto mówi rozsądnie. Gdyby jego idol wybrał złą drogę, on poszedłby za nim do końca. Gdyby Bóg potępił jego idola, on wyrobiłby sobie pogląd o Bogu, trwając przy swoim idolu. Zasadą jego działania jest to, że powinien być posłuszny komukolwiek, kto ma nad nim władzę. Wyższy urzędnik nie może się równać z bezpośrednim kierownikiem. Jest to po prostu logika głupca. Ci, którzy podążają za ludźmi, rzeczywiście są aż do tego stopnia zdezorientowani. Ludzie, którzy podążają za innymi ludźmi, nie mają w swoich sercach miejsca dla Boga i nie posiadają prawdy; są bałwochwalcami, którzy zostali wprowadzeni w błąd przez innych ludzi i nie są wierzącymi w Boga. Jedynie ci, którzy podążają za Bogiem, prawdziwie wierzą w Boga.

z prac społeczności od zwierzchnika

Wiele osób wierzy w Boga, ale nie pojmuje prawdziwego znaczenia posłuszeństwa Bogu. Uważają, że podążając za swoimi przywódcami we wszystkim, są posłuszni Bogu. Takie założenie jest całkowicie niedorzeczne, ponieważ powody tego posłuszeństwa są błędne. Uważają oni, że słuchanie przywódców to posłuszeństwo Bogu. Wiara w Boga zgodnie z takimi poglądami, to wiara w Boga jedynie z nazwy. W rzeczywistości ludzie ci wierzą w innych ludzi. …

Kiedy wierzymy w Boga, powinien On zajmować wiodące miejsce w naszych sercach, powinniśmy zdać się na Niego we wszystkich sprawach, powinniśmy doszukiwać się we wszystkim Jego intencji, nasze działania powinny być zgodne z Jego słowami i z przewodnictwem Ducha Świętego, powinniśmy też być posłuszni wszystkiemu, co pochodzi od Boga. Jeśli słuchacie ludzi, to świadczy to o tym, że w waszych sercach nie ma miejsca dla Boga, a jest tam miejsce wyłącznie dla ludzi. Nie ma dla ludzi niczego ważniejszego, niż dążyć do prawdy i rozumieć wolę Boga. Jeśli nie koncentrujecie się na doszukiwaniu się intencji Boga i pojmowaniu Jego woli, to wasze posłuszeństwo nie jest prawdziwe. Niezależnie od tego, jak słusznie brzmiałyby ich słowa, jeśli zawsze słuchacie ludzi, to z zasady jesteście posłuszni ludziom – a to wcale nie jest tym samym, co posłuszeństwo Bogu. W gruncie rzeczy, jeśli ci, którzy wierzą w Boga, są w stanie zrozumieć Jego intencje bezpośrednio z Jego słów, jeśli potrafią znaleźć własną ścieżkę praktykowania Jego słów, jeśli dzielą się prawdą Jego słów i rozumieją ją, po czym wcielają ją w życie, i jeśli w kluczowym momencie mogą się częściej modlić, poszukiwać przewodnictwa Ducha Świętego i być posłuszni Jego intencjom – to jest to właśnie prawdziwe posłuszeństwo Bogu. Ci, którzy są posłuszni Bogu, szukają drogi w słowach Boga, ich problemy znajdują rozwiązanie w słowach Boga, a oni działają pod przewodnictwem Ducha Świętego – to jest właśnie prawdziwe posłuszeństwo Bogu. Ci, którzy we wszystkim słuchają swoich przywódców, z pewnością w swoich sercach odeszli daleko od Boga. Co więcej, nie są w pokoju przed Bogiem, nie żyją przed Bogiem i nie dążą do prawdy, nie są w relacji z Bogiem, a zasadą ich postępowania jest słuchanie każdego, kto mówi słuszne rzeczy, więc gdy ich przywódca coś mówi, oni to robią. Taka praktyka jest niedorzeczna. Nie mają oni ani prawdy, ani zdolności do rozróżniania, mogą jedynie ustalić, co jest słuszne, a co jest niesłuszne według swoich koncepcji czy mózgów, skąd zatem mogą wiedzieć, czy jest to zgodne z prawdą? Jeśli wierzą w Boga, a utrzymują taki pogląd, to w całym swoim życiu nie zrozumieją prawdy ani nie poznają Boga. O takiej formie wiary można powiedzieć, że jest to wiara we własny mózg i podążanie własną drogą, a o takich ludziach, że nie mają żadnego związku z praktycznym Bogiem.

z prac społeczności od zwierzchnika

Wstecz:Jak rozpoznać różnicę pomiędzy prawdziwą i fałszywą drogą oraz prawdziwym i fałszywym kościołem?

Dalej:Jak rozpoznać różnicę pomiędzy prawdziwymi i fałszywymi liderami oraz prawdziwymi i fałszywymi pasterzami?

Może także ci się spodobać