Pierwszy etap Bożego dzieła z poprzednich dwóch epok przeprowadzony został w Izraelu, drugi w Judei. Ogólnie rzecz ujmując, żaden z nich nie został dokonany poza Izraelem i oba etapy przeprowadzone zostały wśród narodu wybranego początkowo. Wskutek tego Izraelici wierzą, że Bóg Jahwe jest wyłącznie ich Bogiem. Ponieważ Jezus działał w Judei, gdzie dokonał dzieła ukrzyżowania, Żydzi postrzegają Go jako Odkupiciela narodu żydowskiego. Uważają, że jest On wyłącznie Królem Żydów, żadnego innego narodu; że nie jest Panem, który odkupił Brytyjczyków, ani Panem, który odkupił Amerykanów, lecz Panem, który odkupił Izraelitów, oraz że to Żydów w Izraelu odkupił. Tak naprawdę Bóg jest Najwyższym Władcą wszystkiego na tym świecie. Jest Bogiem wszystkich istot stworzonych. Jest nie tylko Bogiem Izraelitów, nie tylko Żydów; Jest Bogiem wszystkich istot stworzonych. Poprzednie dwa etapy Jego dzieła miały miejsce w Izraelu, w związku z czym ludzie wyrobili sobie pewne pojęcia. Wierzą oni, że Jahwe dokonał swego dzieła w Izraelu, że sam Jezus przeprowadził swoje dzieło w Judei, a ponadto, że Jezus dokonał tego dzieła w ciele. Tak czy inaczej, myślą sobie, dzieło to nie wykroczyło poza Izrael. Bóg nie działał wśród Egipcjan ani Hindusów; działał jedynie wśród Izraelitów. W ten sposób ludzie wyrabiają sobie rozmaite pojęcia i ograniczają dzieło Boże do pewnego zakresu. Mówią, że kiedy Bóg działa, musi to czynić pośród narodu wybranego i w Izraelu; poza Izraelitami Bóg nie wykonuje dzieła na nikim innym i nie ma ono żadnego szerszego zasięgu. Bardzo restrykcyjnie trzymają wcielonego Boga w ryzach i nie dozwalają Mu opuszczać granic Izraela. Czy to wszystko nie są ludzkie pojęcia? Bóg stworzył całe niebiosa i ziemię, stworzył absolutnie wszystko, wszystkie istoty stworzone, więc jak mógłby ograniczać swoje dzieło jedynie do Izraela? Gdyby tak było, jaki sens miałoby stwarzanie wszystkich istot stworzonych? Bóg stworzył cały świat i przeprowadził 6000-letni plan zarządzania nie tylko dla Izraela, ale dla każdego człowieka na świecie. Kimkolwiek jesteś – Chińczykiem, Amerykaninem, Brytyjczykiem czy Rosjaninem – każdy człowiek jest potomkiem Adama; wszyscy ludzie zostali stworzeni przez Boga. Żaden z nich nie może uciec poza ograniczenia istot stworzonych i żaden nie może odciąć się od miana „potomka Adama”. Wszyscy są istotami stworzonymi, wszyscy są potomstwem Adama, jak również zepsutymi potomkami Adama i Ewy. Zatem nie tylko Izraelici są istotami stworzonymi, lecz wszyscy ludzie. Niemniej jednak niektórzy zostali przeklęci, a niektórzy pobłogosławieni. Naród Izraelski posiada wiele sympatycznych cech. Początkowo Bóg dokonywał swego dzieła właśnie w nim, ponieważ był to naród najmniej skażony. Chińczycy nie mogą się z nimi równać; są znacznie pośledniejsi. Dlatego Bóg początkowo działał wśród Izraelitów, a drugi etap Jego dzieła został dokonany tylko w Judei, wskutek czego powstało wśród ludzi wiele pojęć i reguł. Właściwie gdyby Bóg miał postępować zgodnie z ludzkimi przekonaniami, byłby wyłącznie Bogiem Izraelitów i nie byłby w stanie rozszerzyć swej działalności na narody pogańskie, ponieważ byłby tylko Bogiem Izraela, a nie Bogiem wszystkich istot stworzonych. Proroctwa głosiły, że imię Jahwe stanie się wielkie pośród narodów pogańskich, że będzie się wśród nich szerzyć. Dlaczego tak prorokowano? Gdyby Bóg był jedynie Bogiem Izraelitów, wówczas dokonałby swego dzieła tylko na terenie Izraela. Co więcej, nie rozszerzyłby swej działalności i nie wygłosiłby tego proroctwa. Skoro jednak to uczynił, z pewnością będzie szerzył swoje dzieło pośród narodów pogańskich, w każdym kraju oraz na wszystkich ziemiach. Ponieważ tak stwierdził, tak musi uczynić. Oto Jego plan, ponieważ On jest Panem, który stworzył niebo i ziemię i wszelkie rzeczy na tym świecie. On jest Panem wszystkich istot stworzonych. Bez względu na to, czy Bóg wykonuje dzieło na Izraelitach, czy w całej Judei, jest ono dziełem dla całego wszechświata i całej ludzkości. Dzieło, jakiego Bóg dokonuje dzisiaj w kraju wielkiego czerwonego smoka – pogańskim narodzie – jest wciąż dziełem dla całej ludzkości. Izrael może być podstawą Jego ziemskiego dzieła, podobnie jak Chiny mogą również być podstawą Jego dzieła pośród narodów pogańskich. Czyż Bóg nie wypełnia zatem proroctwa głoszącego, że „imię Jahwe stanie się wielkie pośród narodów pogańskich”? Pierwszy etap Bożego dzieła pośród narodów pogańskich, to właśnie to dzieło, dzieło, którego dokonuje w kraju wielkiego czerwonego smoka. To, że Bóg wcielony ma dokonywać dzieła na tym terenie, na tym przeklętym ludzie, stoi w sprzeczności z ludzkimi wyobrażeniami. Ludzie ci są najmarniejsi i bez jakiejkolwiek wartości i początkowo zostali porzuceni przez Jahwe. Ludzie mogą zostać porzuceni przez innych, ale jeśli zostaną porzuceni przez Boga, wtedy nie ma nikogo w większym stopniu pozbawionego statusu, nikogo o mniejszej wartości. Dla istoty stworzonej być opętanym przez szatana lub być porzuconym przez innych to dwie bolesne sprawy, ale jeśli istota stworzona zostaje porzucona przez swego Stworzyciela, wtedy jej status nie mógłby być niższy. Potomkowie Moaba zostali przeklęci i urodzili się na terenie tego zacofanego kraju. Bez wątpienia ze wszystkich ludzi znajdujących się pod wpływem ciemności, potomkowie Moaba mają najniższy status. Ponieważ ludzie ci mieli dotąd najniższy status, dzieło wykonywane na nich w największym stopniu burzy ludzkie pojęcia, a także jest najbardziej korzystne dla całego Bożego 6000-letniego planu zarządzania. Wykonywanie takiego dzieła na tych ludziach najlepiej potrafi zburzyć ludzkie pojęcia i w ten sposób Bóg zapoczątkowuje wiek; w ten sposób burzy wszelkie ludzkie pojęcia; w ten sposób kończy dzieło całego Wieku Łaski. Jego początkowe dzieło zostało przeprowadzone w Judei, w granicach Izraela; pośród narodów pogańskich nie dokonał On żadnego dzieła, by zapoczątkować nowy wiek. Ostatni etap dzieła jest przeprowadzany nie tylko na poganach, ale tym bardziej na tych, którzy zostali przeklęci. To stanowi dowód, który najlepiej może upokorzyć szatana. Dlatego Bóg „staje się” Bogiem wszystkich istot stworzonych we wszechświecie, Panem wszystkiego i obiektem absolutnej czci dla każdej rzeczy obdarzonej życiem.

Istnieją dzisiaj osoby, które nadal nie rozumieją, jakie nowe dzieło zapoczątkował Bóg. Pośród narodów pogańskich Bóg dał nowy początek. Rozpoczął nowy wiek i zapoczątkował nowe dzieło, którego dokonuje pośród potomków Moaba. Czy to nie Jego najnowsze dzieło? Nikt na przestrzeni wieków nie doświadczał tego dzieła, nikt o nim nie słyszał, a tym bardziej go nie doceniał. Boża mądrość, Boży cud, niezgłębienie, wielkość, świętość objawiają się właśnie poprzez ten etap dzieła, dzieło dni ostatecznych. Czyż to nie nowe dzieło, dzieło, które burzy ludzkie pojęcia? Istnieją tacy, którzy myślą: „Skoro Bóg przeklął Moaba i rzekł, że porzuci potomków Moaba, jak to możliwe, że mógłby ich teraz ocalić?”. Są to poganie, którzy zostali przeklęci przez Boga i wygnani z Izraela. Izraelici nazywali ich „pogańskimi psami”. Według powszechnego poglądu są oni nie tylko pogańskimi psami, a nawet gorzej – są synami zagłady. Innymi słowy, nie są narodem wybranym przez Boga. Chociaż pierwotnie urodzili się w granicach Izraela, nie są częścią narodu Izraela i zostali wygnani do narodów pogańskich. Są oni najmarniejszymi ze wszystkich ludzi. Właśnie dlatego, że są najmarniejsi pośród ludzkości, Bóg dokonuje na nich swego dzieła zapoczątkowania nowego wieku, ponieważ są oni reprezentantami skażonej ludzkości. Dzieło Boże nie jest bezładne ani bezcelowe; dzieło, którego dokonuje On dzisiaj na tych ludziach, jest zarazem dziełem wykonywanym na istotach stworzonych. Noe był istotą stworzoną, podobnie jak jego potomkowie. Każdy na świecie, kto jest z krwi i kości, jest istotą stworzoną. Dzieło Boże jest skierowane do wszystkich istot stworzonych; nie zależy ono od tego, czy ktoś został przeklęty po tym, jak został stworzony. Jego dzieło zarządzania jest skierowane do wszystkich istot stworzonych, a nie do tego narodu wybranego, który nie został przeklęty. Skoro Bóg zamierza dokonać swego dzieła na swoich istotach stworzonych, z pewnością doprowadzi je do pomyślnego końca i będzie je wykonywał na tych ludziach, którzy są korzystni dla Jego dzieła. Dlatego też łamie On wszelkie regulaminy, kiedy wykonuje dzieło na ludziach; słowa „przeklęty”, „skarcony” i „pobłogosławiony” dla Niego nie istnieją! Naród żydowski jest dobry, podobnie jak wybrany naród Izraela; są to ludzie o wysokim potencjale i dobrym człowieczeństwie. Najpierw to pośród nich Jahwe zapoczątkował swoje dzieło i na nich wykonał swoje najwcześniejsze dzieło – ale uczynienie ich dzisiaj odbiorcami dzieła podboju byłoby pozbawione sensu. Chociaż należą oni do istot stworzonych i może być w nich wiele pozytywnego, to przeprowadzenie na nich tego etapu dzieła byłoby bezcelowe; nie byłoby w stanie podbić ludzi ani nie zdołałoby przekonać wszystkich istot stworzonych. Właśnie dlatego Bóg przeniósł swoje dzieło na tych ludzi z kraju wielkiego czerwonego smoka. Największe znaczenie ma tutaj zapoczątkowanie przez Niego wieku, złamanie przez Niego wszelkich regulaminów i wszelkich ludzkich pojęć oraz zakończenie przez Niego dzieła całego Wieku Łaski. Gdyby Jego obecne dzieło było nadal przeprowadzane pośród Izraelitów, to do czasu, gdy Jego 6000-letni plan zarządzania dobiegnie końca, wszyscy wierzyliby, że Bóg jest tylko Bogiem Izraelitów, że tylko Izraelici są wybrańcami Boga i że tylko Izraelici zasługują na to, by odziedziczyć Boże błogosławieństwo i obietnicę. Wcielenie Boga w dniach ostatecznych w pogańskim kraju wielkiego czerwonego smoka urzeczywistnia Jego dzieło bycia Bogiem wszystkich istot stworzonych, dopełnia całości Jego dzieła zarządzania i doprowadza centralną część Jego dzieła zarządzania do końca w kraju wielkiego czerwonego smoka. Rdzeniem tych trzech etapów dzieła jest zbawienie człowieka – a mianowicie sprawienie, by wszystkie istoty stworzone oddawały cześć Stwórcy. Dlatego też każdy etap dzieła ma wielkie znaczenie; Bóg nie czyni niczego, co byłoby pozbawione znaczenia lub wartości. Z jednej strony ten etap dzieła zapoczątkowuje nowy wiek i kończy dwa poprzednie, z drugiej zaś burzy wszelkie ludzkie pojęcia oraz wszystkie stare ludzkie sposoby wierzenia i stare sposoby rozumienia rzeczy. Dzieło dwóch poprzednich wieków było przeprowadzane zgodnie z różnymi ludzkimi pojęciami; ten etap jednak całkowicie eliminuje ludzkie pojęcia, tym samym całkowicie podbijając ludzkość. Poprzez podbicie potomków Moaba, poprzez dzieło dokonane na potomkach Moaba, Bóg podbije ludzi z całego wszechświata. To jest najgłębsze znaczenie tego etapu Jego dzieła i jest to najbardziej wartościowy aspekt tego etapu Jego dzieła. Nawet jeśli teraz wiesz, że twoja własna pozycja jest niska i że masz niewielką wartość, i tak będziesz czuł, że odziedziczyłeś tak wielkie błogosławieństwo i otrzymałeś tak wielką obietnicę i że możesz pomóc w urzeczywistnieniu tego wielkiego dzieła Bożego, ujrzeć prawdziwe oblicze Boga, poznać immanentne usposobienie Boga i podążać za wolą Boga, co uznasz za najbardziej radosną rzecz. Poprzednie dwa etapy dzieła Bożego zostały wykonane w Izraelu. Gdyby ten etap Jego dzieła w dniach ostatecznych również został przeprowadzony pośród Izraelitów, nie tylko wszystkie istoty stworzone wierzyłyby, że tylko Izraelici są wybrańcami Boga, ale cały plan zarządzania Boga nie osiągnąłby pożądanego efektu. W okresie, w którym dwa etapy Jego dzieła były przeprowadzane w Izraelu, pośród narodów pogańskich nie dokonano żadnego nowego dzieła – ani żadnego dzieła zapoczątkowującego nowy wiek. Dzisiejszy etap dzieła – dzieło zapoczątkowania nowego wieku – jest najpierw przeprowadzany pośród narodów pogańskich, a ponadto jest początkowo wykonywany na potomkach Moaba, zapoczątkowując w ten sposób cały wiek. Bóg zburzył wszelką wiedzę zawartą w ludzkich pojęciach, nie pozwalając, by cokolwiek z niej pozostało. W swoim dziele podboju zburzył On ludzkie pojęcia oraz stare, wcześniejsze ludzkie sposoby pojmowania rzeczy. Pozwala On ludziom dostrzec, że u Boga nie ma żadnych regulaminów, że nie ma w Bogu nic starego, że dzieło, którego On dokonuje, jest całkowicie wyzwolone, całkowicie swobodne i że ma On rację we wszystkim, co czyni. Musisz w pełni podporządkować się każdemu dziełu, którego On dokonuje na istotach stworzonych. Wszystko, co czyni Bóg, jest przepełnione znaczeniem i zgodne z Jego intencjami i mądrością, a nie z ludzkimi wyborami i pojęciami. Jeśli coś jest korzystne dla Jego dzieła, czyni to, a jeśli coś takie nie jest, nie czyni tego, bez względu na to, jak byłoby dobre! Bóg działa i wybiera odbiorców oraz miejsce swego dzieła zgodnie ze znaczeniem i celem Jego pracy. Nie trzyma się starych reguł, kiedy wykonuje dzieło i nie stosuje się do formuł z przeszłości. Zamiast tego planuje swe dzieło według jego znaczenia. W końcu Bóg osiągnie autentyczny efekt i oczekiwany cel. Jeśli dziś nie potrafisz tego zrozumieć, te działania nie będą miały na ciebie żadnego wpływu.