I

Ponieważ ludzie nie znają rozporządzeń Boga i Jego suwerennej władzy, zawsze stawiają czoło losowi wyzywająco, z buntowniczą postawą, a także zawsze chcą odrzucić autorytet i suwerenną władzę Boga oraz to, co przygotował dla nich los, z próżną nadzieją, że zmienią swoje bieżące okoliczności i swój los. Jednak nigdy im się to nie uda i za każdym razem coś im psuje szyki. Ta walka, która ma miejsce głęboko w ich duszach, przynosi im ból, który przeszywa ich aż do kości i jednocześnie sprawia, że ludzie marnotrawią swoje życie.

II

Co jest przyczyną tego bólu? Jego przyczyną są obierane przez ludzi ścieżki, sposoby życia, które ludzie wybierają. Niektórzy ludzie być może nie doświadczyli tych rzeczy. Jednak kiedy prawdziwie wiesz, kiedy prawdziwie uznajesz, że Bóg ma suwerenną władzę nad ludzkim losem, kiedy prawdziwie zrozumiesz, że wszystko to, nad czym Bóg sprawuje suwerenną władzę i co dla ciebie aranżuje, przynosi ci ogromne korzyści i zapewnia ochronę, wówczas poczujesz, że twój ból stopniowo się zmniejsza, a ty cały stopniowo stajesz się odprężony, wolny i wyzwolony.

III

Tragedią człowieka nie jest to, że dąży do szczęśliwego życia, do sławy i zysku lub walczy we mgle z własnym losem, tylko to, że ujrzawszy istnienie Stwórcy, poznawszy fakt Jego suwerennej władzy nad ludzkim losem, nadal nie potrafi zawrócić ze złej drogi, nie potrafi wyciągnąć stóp z bagna, lecz utwardza swoje serce i trwa w swoich błędach. Woli wciąż szamotać się w błocie, uporczywie rywalizując z suwerenną władzą Stwórcy, stawiając jej opór aż do gorzkiego końca, bez najmniejszego śladu skruchy. Dopiero kiedy leży złamany i krwawiący, w końcu decyduje się poddać i zawrócić. Jest to prawdziwa ludzka tragedia. A zatem mówię wam, że ci, którzy decydują się podporządkować, są mądrzy, podczas gdy ci, którzy decydują się zmagać i uciekać, są głupi i uparci.

Sam Bóg, Jedyny III, w: Słowo, t. 2, O poznaniu Boga