I

Dałem wam wiele ostrzeżeń i obdarzyłem was wieloma prawdami, aby was podbić. Obecnie wszyscy czujecie się znacznie bardziej wzbogaceni niż w przeszłości, zrozumieliście wiele zasad postępowania i pojęliście tak wiele ze zdrowego rozsądku, jakim powinni odznaczać się wierni ludzie. Wszystko to jest plonem, który zebraliście na przestrzeni wielu lat. Nie neguję waszych osiągnięć, ale nie neguję również licznych buntów i zdrad, których przez te wszystkie lata dopuściliście się przeciwko Mnie, nie ma bowiem wśród was ani jednej świętej osoby – jesteście bez wyjątku ludźmi, którzy zostali skażeni przez szatana, jesteście wrogami Chrystusa.

II

Do dziś waszych występków i buntów jest zbyt wiele, by je zliczyć, ale ze względu na wasze perspektywy, ze względu na wasze przeznaczenie upomnę tu i teraz was raz jeszcze. Mam nadzieję, że wykażecie się zrozumieniem i że uwierzycie w każde wypowiedziane przeze Mnie słowo oraz docenicie głębokie intencje kryjące się za Moimi słowami. Być może w przyszłości nikt nie będzie w stanie powiedzieć wam tego, co Ja mówię wam, ani mówić do was z taką życzliwością, a co dopiero krok po kroku udzielać wam wskazówek z taką cierpliwością. Spędzicie te nadchodzące dni, wspominając dobre czasy, albo płacząc głośno, albo jęcząc z bólu, albo przeżywając ciemne noce bez żadnego zaopatrzenia w prawdę czy życie, albo po prostu czekając, ale bez cienia nadziei, albo też trwając w tak gorzkim żalu, że postradacie wszelki rozum... Nikt z was nie uniknie tych możliwości.

III

Jest tak dlatego, że nikt z was nie zajmuje miejsca, z którego prawdziwie czci Boga, lecz mieszacie się ze światem rozwiązłości i zła, włączając w swoją wiarę, w swojego ducha, dusze i ciała tak wiele rzeczy, które nie mają nic wspólnego z życiem i prawdą, a które w rzeczywistości są im przeciwne. Dlatego mam nadzieję, że zdołacie zyskać ścieżkę światła. Moją jedyną nadzieją jest to, że będziecie potrafili dbać o siebie i cenić samych siebie i że nie będziecie kłaść tak wielkiego nacisku na wasze przeznaczenie, traktując jednocześnie swoje zachowanie i występki z obojętnością.

Występki zaprowadzą człowieka do piekła, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło