I

Wszystko, do czego dążył Piotr, było zgodne z Bożymi intencjami. Dążył do spełnienia intencji Boga i nawet jeśli musiał znosić cierpienia i przeciwności, nadal chciał spełniać Boże intencje. Nie istnieje większe dążenie dla wierzącego w Boga. To, do czego dążył Paweł, było splamione jego własnym ciałem, jego własnymi pojęciami oraz planami i układami. W żadnym wypadku nie był istotą stworzoną spełniającą standardy; nie był kimś, kto szuka spełnienia Bożych intencji. Piotr dążył do tego, by zdać się na łaskę Bożych rozporządzeń, i mimo że dzieło, którego dokonał, nie było wielkie, motywacja stojąca za jego dążeniem i ścieżka, którą szedł, były właściwe, to znaczy, choć nie udało mu się pozyskać wielu ludzi, był zdolny dążyć do drogi prawdy. Z tego powodu można powiedzieć, że był istotą stworzoną spełniającą standardy.

II

Z różnicy w istocie Piotra i Pawła powinieneś zrozumieć, że wszyscy ci, którzy nie dążą do życia, trudzą się nadaremnie! Wierzysz w Boga i za Nim podążasz, a więc musisz mieć serce miłujące Boga. Musisz odrzucić swoje zepsute usposobienie, musisz dążyć do spełnienia intencji Boga i wypełniać swój obowiązek istoty stworzonej. Skoro wierzysz w Boga i za Nim podążasz, powinieneś ofiarować Mu wszystko i nie powinieneś podejmować osobistych wyborów ani stawiać żądań, a także powinieneś osiągnąć spełnienie intencji Boga. Ponieważ jesteś ludzką istotą stworzoną, powinieneś podporządkować się Panu, który cię stworzył, bo z natury nie jesteś zdolny kontrolować samego siebie ani z natury nie jesteś zdolny kontrolować swojego przeznaczenia. Ponieważ jesteś osobą wierzącą w Boga, powinieneś dążyć do uświęcenia i zmiany.

Sukces lub porażka zależą od ścieżki, którą się kroczy, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło