952 Bunt człowieka budzi Boży gniew

Gdy Jego gniew wstrząśnie górami i rzekami,

Bóg już nie pomoże tchórzliwym ludziom.

W swojej furii nie da im szansy na skruchę

i wymierzy im karę, na jaką zasługują.

Zadudni grom jak wzburzone gniewem fale,

niczym upadek tysięcy gór.

Za swój bunt człowiek pada pod ciosem śmierci.

Piorun i grom niszczą wszelkie stworzenie.

Cała ludzkość odchodzi od Boga z powodu Jego gniewu.

Bo człowiek zgrzeszył przeciw istocie Jego Ducha,

bunt człowieka obraził Boga.

Nagle cały wszechświat pogrąża się w chaosie,

stworzeniu brak jest pierwotnego tchnienia życia.

Człowiek nie może uciec przed gromem;

wśród błyskawic hordy ludzi wpadają

do strumieni, są porywane z prądem,

spadają ze szczytów górskich.

Wypełnia się przeznaczenie ludzkości,

jest nim świat trupów dryfujących po morzu.

Cała ludzkość odchodzi od Boga z powodu Jego gniewu.

Bo człowiek zgrzeszył przeciw istocie Jego Ducha,

bunt człowieka obraził Boga.

Cała ludzkość odchodzi od Boga z powodu Jego gniewu.

Bo człowiek zgrzeszył przeciw istocie Jego Ducha,

bunt człowieka obraził Boga.

Lecz na lądzie inni ludzie śpiewają

i śmieją się głośno,

bo Bóg dotrzymał swoich obietnic,

Bóg uczynił to dla nich.

Na podstawie Rozdziału 17 „Słów Bożych dla całego wszechświata” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

Wstecz: 951 Boże usposobienie nie znosi obrazy

Dalej: 953 Scena Bożego gniewu

Skontaktuj się z nami w dowolnym czasie, jeśli w swojej wierze napotykasz na jakieś trudności czy wątpliwości.

Powiązane treści

281 Czas

ⅠSamotna dusza z dala przybywa,sprawdza przyszłość, przeszłości szuka,żmudnie trudzi się i goni za snem.Nie wie skąd przychodzi, ani dokąd...

Ustawienia

  • Tekst
  • Motywy

Jednolite kolory

Motywy

Czcionka

Rozmiar czcionki

Odstęp pomiędzy wierszami

Odstęp pomiędzy wierszami

Szerokość strony

Spis treści

Szukaj

  • Wyszukaj w tym tekście
  • Wyszukaj w tej książce