714 Ci, którzy osiągnęli przemianę usposobienia, potrafią żyć jak ludzie

Ci, którzy osiągają zmianę swego usposobienia, prawdziwie urzeczywistniają człowieczeństwo i mają prawdę. Zawsze są w stanie mówić i postrzegać sprawy w zgodzie z prawdą, we wszystkim zaś, co czynią, kierują się zasadami; nie podlegają wpływom żadnej osoby, kwestii czy rzeczy i wszyscy mają własne poglądy i potrafią bronić zasad prawdy. Ich usposobienie jest bardziej są stabilnie, nie zmieniają co chwila swoich zachowań, a bez względu na to, w jakiej są sytuacji, wiedzą, jak właściwie wypełniać swoje obowiązki i jak postępować, by zadowolić Boga. Ci, których usposobienie się zmieniło, nie skupiają się na tym, co robić, aby powierzchownie wyglądać na dobrych – mają wewnętrzną jasność odnośnie do tego, co robić, by zadowolić Boga. W związku z tym z zewnątrz może się wydawać, że nie są tak entuzjastyczni, bądź że nie zrobili nic wielkiego, ale wszystko, co robią, jest istotne, wartościowe i przynosi praktyczne efekty.

Ci, których usposobienie się zmieniło, na pewno posiadają wiele prawdy – można to stwierdzić na podstawie ich zapatrywań na różne sprawy i zasad, jakie przyświecają im w działaniu. Ci, którzy nie posiadają prawdy, nie osiągnęli absolutnie żadnej zmiany w usposobieniu. Oczywiście zmiany w usposobieniu obejmują takie stany, ale najważniejsze jest to, że zmieniło się ich życie wewnętrzne. Prawda wyrażona przez Boga staje się sednem ich życia; szatańskie trucizny w ich wnętrzu zostały wyeliminowane; zmieniły się całkowicie ich zapatrywania i żadne z nich nie jest zgodne z zapatrywaniami tego świata. Oni dostrzegają wyraźnie intrygi i trucizny wielkiego, czerwonego smoka. Pojęli prawdziwą istotę życia. Zmieniły się zatem ich życiowe wartości – to jest najbardziej zasadnicza zmiana i sedno zmiany w usposobieniu.

Jednakże ci, u których nastąpiła zmiana w usposobieniu, są inni. Czują oni, że ludzie powinni żyć, aby zadowolić Boga, dobrze wykonywać swoje obowiązki i prowadzić życie pełne znaczenia, tak żeby nawet w chwili śmierci byli zadowoleni i niczego nie żałowali – ich życie nie poszło na marne. To, że ludzie są w stanie czcić Boga, być Mu posłuszni i zadowalać Go, jest fundamentem bycia człowiekiem i jest ich świętym obowiązkiem, zgodnym z niezmiennymi zasadami Nieba i ziemi. W przeciwnym razie nie byliby godni tego, by nazywać ich ludźmi; ich życie byłoby puste i pozbawione znaczenia. Główną przyczyną zmiany czyjegoś usposobienia życiowego jest zatem posiadanie prawdy w sobie i posiadanie wiedzy o Bogu; czyjeś spojrzenie na życie się zmieniło i wartości są inne niż wcześniej. Zmiana zaczyna się od wnętrza i od czyjegoś życia; z pewnością nie jest to tylko zmiana zewnętrzna.

Na podstawie rozdziału „Różnica pomiędzy zewnętrznymi zmianami a zmianami w usposobieniu” w księdze „Zapisy przemówień Chrystusa”

Wstecz: 713 Cechy zmiany usposobienia

Dalej: 715 Oto podobieństwo prawdziwego człowieka

Skontaktuj się z nami w dowolnym czasie, jeśli w swojej wierze napotykasz na jakieś trudności czy wątpliwości.

Powiązane treści

296 Smutek skażonej ludzkości

ⅠCzłowiek kroczył przez wieki przy Bogu,ale nie wiedział, że panuje Bóg nad wszystkim,rządzi losem wszystkich istnień,porządkuje je i...

256 Jak Bóg panuje nad wszystkim

ⅠOdkąd płacząc, przychodzisz na ten świat,obowiązek wypełniasz swój.Rolę swą przyjmujesz w Bożym porządku,w Bożym planie rozpoczynasz...

190 Sąd przebudził moje serce

ⅠCzego powinienem szukać w swej wierze?Teraz doświadczyłem przebudzenia.Wcześniej wierzyłem w Pana tylko dla błogosławieństw.Dość...

Ustawienia

  • Tekst
  • Motywy

Jednolite kolory

Motywy

Czcionka

Rozmiar czcionki

Odstęp pomiędzy wierszami

Odstęp pomiędzy wierszami

Szerokość strony

Spis treści

Szukaj

  • Wyszukaj w tym tekście
  • Wyszukaj w tej książce