Ⅰ

Wyciszam się przed Bogiem,

modlę się i obnażam swe serce.

W pełni i szczerze otwieram się,

mówię prosto z serca.

Składam na ręce Boga trudy i wady me,

do Niego zwracam się.

Niech Bóg mnie oświeci, abym mogła

pojąć Jego wolę.

Szczerze poszukuję i

zyskuję światło Ducha Świętego.

Rozumiejąc prawdę,

zyskuję rozeznanie i poznaję ścieżkę praktyki.

Bóg mi przewodzi i żyję w świetle,

serce wypełnia słodka radość.

Wyciszam się przed Bogiem.

Ⅱ

Wyciszona przed Bogiem rozważam Jego słowa.

Widzę zepsucie ludzkości,

że człowieczeństwa nie ma w nas.

Dzięki objawieniu i sądowi Bożych słów

rozmyślam nad sobą:

słowa me zwodnicze są, za dużo kłamię.

W swych obowiązkach nie kieruję się prawdą,

postępuję według reguł.

Brak mi miłości dla braci i sióstr,

jestem arogancką egoistką.

Wciąż potrzebuję dalszego

osądzania, prób i obmywania.

Wyciszam się przed Bogiem.

Ⅲ

Wyciszając się przed Bogiem

i poszukując prawdy,

stopniowo rozwijam się w życiu.

Wyciszając się przed Bogiem

i rozmyślając nad sobą,

budzę w sobie skruchę.

Często wyciszam się przed Bogiem

i prawdziwie obcuję z Nim.

Przez to boję się Boga i unikam zła,

żyję przed Jego obliczem.

Przyjmuję to, że Bóg widzi wszystko;

żyję w świetle.

Jestem obmywana,

żyję prawdziwym życiem.

Wyciszam się przed Bogiem.

Ⅳ

Kontemplując słowa Boże,

zebrałam wspaniały plon.

Duch Święty oświecił mnie,

bym pojęła więcej prawd.

Obowiązek spełniając,

czuję spokój i czerpię radość.

Praktykując Boże słowa,

otrzymuję błogosławieństwa i miłość.

Szczerze poszukuję i

zyskuję światło Ducha Świętego.

Rozumiejąc prawdę,

zyskuję rozeznanie i poznaję ścieżkę praktyki.

Bóg mi przewodzi i żyję w świetle,

serce wypełnia słodka radość.

Wyciszam się przed Bogiem.

serce wypełnia słodka radość.

Wyciszam się przed Bogiem,

przed Bogiem, przed Bogiem.

Wyciszam się przed Bogiem.