1

Tego dnia, gdy rozstaliśmy się z Bogiem, na Jego obliczu widniał uśmiech.

Odwrócił się do nas i pomachał ręką, a my patrzyliśmy, jak odchodzi w wypełnionej łzami ciszy.

Ponieważ kościoły Go potrzebowały, nie mogłem Go zachęcać, by został.

Patrzyłem za Nim, jak powoli się oddala i zachowałem w sercu wszystkie Jego napomnienia.

Kiedy jestem słaby, myślę o cenie, jaką zapłacił.

Boża prawdziwa miłość, Jego potężne słowa,

poruszają i rozgrzewają moje serce i jestem tak bardzo wdzięczny Bogu.

Nienawidzę się za to, że zbytnio troszczyłem się o swoje ciało i czuję się niegodny, by żyć przed Jego obliczem.

2

Kiedy tylko myślę o Bożej miłości, moje serce jest podwójnie zachęcone.

Chcę być po Bożej stronie i wykonywać swój obowiązek, a czuję, że moją postawa jest taka słaba.

Kiedy dojrzeję do tego, by stać się osobą, która może stać u boku Boga i Mu służyć?

Jestem zdecydowany praktykować Boże słowo, aby moje życie szybko wzrastało.

Bardzo pragnę być po stronie Boga i zwierzyć Mu się z tak wielu rzeczy.

Pamiętając te chwile, gdy byliśmy razem, moje serce wypełnia słodka szczęśliwość.

Bóg pokornie żyje pośród ludzi, zapewaniając nam prawdę i życie.

Nasze serca patrzą na Niego z podziwem i pragniemy być z Nim codziennie.