(IV) Słowa na temat Boga jako źródła życia wszystkich rzeczy

46. Od czasu, gdy Bóg powołał je do życia w oparciu o ustanowione przez siebie prawo, całe stworzenie funkcjonuje i wciąż stopniowo się rozwija. Pod Jego okiem, pod Jego rządami, wszelkie istoty stale się rozwijają równolegle z przetrwaniem ludzi. Żadne stworzenie nie jest w stanie zmienić tych praw, żadne też nie może ich obalić. To ze względu na Boże postanowienie wszystkie istoty mogą się rozmnażać, a dzięki Jego władaniu i zarządzaniu mogą przetrwać. Innymi słowy pod Bożym panowaniem całe stworzenie powstaje do życia, rozwija się, znika i odradza się w uporządkowany sposób. Mżący deszcz, który nawadnia ziemię, pozwala odczuć nadchodzącą wiosnę. Grunt zaczyna odmarzać, trawa kiełkuje i przebija się przez glebę, a drzewa stopniowo zielenieją. Wszystkie te żywe organizmy przynoszą na ziemię świeżą witalność. Oto widzimy całe stworzenie, jak rodzi się i rozwija. Zwierzęta wszelkiej maści też wychodzą ze swoich nor, by poczuć ciepło wiosny i rozpocząć nowy rok. Latem całe stworzenie wygrzewa się w słońcu i rozkoszuje się ciepłem tej pory roku. Wszystkie organizmy intensywnie się rozwijają; drzewa, trawa i wszelkie gatunki roślin rosną bardzo szybko, po czym kwitną i przynoszą owoce. Wszelkie istoty, w tym ludzie, latem są bardzo zajęte. Jesienią deszcz przynosi charakterystyczny dla tej pory chłód i dla żywych stworzeń każdego rodzaju rozpoczyna się sezon zbiorów. Wszystkie rodzą owoce i, dzięki ich płodności w tym okresie, ludzie zaczynają zbierać plony, by przygotować zapasy na zimę. O tej porze roku wszystkie istoty zaczynają stopniowo odpoczywać w chłodzie, wyciszają się, a ludzie także robią sobie w tym sezonie przerwę. Podczas wspomnianych okresów przejściowych między wiosną a latem i jesienią a zimą wszystkie opisane zmiany zachodzą zgodnie z prawami ustanowionymi przez Boga. Używając ich, prowadzi On wszystkie istoty i ludzi, a także organizuje dla tych ostatnich bogaty i kolorowy sposób życia, przygotowując im środowisko, w którym mogą przetrwać, które ma zmienne temperatury i pory roku. W tym uporządkowanym, zapewniającym byt otoczeniu, ludzie mogą też żyć i rozmnażać się w planowy sposób. Nie są oni w stanie zmienić tych praw, żadna osoba ani istota nie może też ich złamać. Niezależnie od tego, jak drastyczne zmiany zachodzą w świecie, prawa te wciąż istnieją, dlatego że istnieje Bóg. Dzieje się tak ze względu na Jego panowanie i zarządzanie. W tego typu uporządkowanym, większym środowisku, ludzkie życie toczy się w ramach tych praw i zasad. To one kształtowały ludzi pokolenie za pokoleniem i pokolenie za pokoleniem przetrwało w ich granicach. Ludzie rozkoszują się istotami i zorganizowanym, dobrym do życia środowiskiem, które Bóg stworzył dla kolejnych generacji. Chociaż wszystkim wydaje się, że są to prawa naturalne, chociaż całkowicie je lekceważą i chociaż nie czują, że to Bóg je planuje, że On nimi rządzi i bez względu na wszystko jest zawsze zaangażowany w to niezmienne dzieło. Celem nieustającej pracy, którą wykonuje, jest przetrwanie ludzkości, tak by mogła nadal istnieć.

z rozdziału „Sam Bóg, Jedyny IX” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

47. Bóg jest panem reguł, które kontrolują świat. On zarządza regułami, które odpowiadają za trwanie wszystkich rzeczy i On kontroluje świat i wszystkie rzeczy, aby mogły razem współżyć. To za Jego sprawą nie wymierają i nie znikają, zatem i człowiek może trwać – może żyć w takim środowisku dzięki przewodnictwu Boga. Te reguły, które rządzą wszystkimi rzeczami są pod Bożym panowaniem, i ludzie nie mogą w nie ingerować ani ich zmieniać; tylko Sam Bóg zna te reguły i tylko On Sam może nimi zarządzać. Kiedy drzewa zaczną wypuszczać pędy i kiedy będzie padać deszcz, ile wody i ile składników pokarmowych ziemia da roślinom, w której porze roku będą spadały liście, w której porze roku drzewa będą rodzić owoce, ile energii słońce da drzewom, co drzewo odda z tej energii, którą otrzymało od słońca – to wszytko są rzeczy, które Bóg już zaplanował, gdy tworzył świat i są to prawa, które nie mogą zostać złamane przez człowieka. Rzeczy stworzone przez Boga – czy są ożywione, czy wydają się człowiekowi nieożywione – znajdują się bez wyjątku w rękach Boga i pod Jego panowaniem. Żaden człowiek nie może zmienić ani złamać tej zasady. To znaczy, gdy Bóg stworzył wszystkie rzeczy, zaplanował, jakie mają one być. Drzewo nie mogłoby zapuścić korzeni, wypuszczać pędów i rosnąć bez ziemi. Jeżeli ziemia byłaby pozbawiona drzew, to by wyschła. Drzewo jest także domem dla śpiewających ptaków – miejscem, w którym chronią się przed wiatrem. Czy byłoby dobrze, gdyby drzewo było pozbawione słońca? (Nie byłoby to dobre.) Jeśli drzewo miałoby tylko ziemię, to by nie rosło. Wszystko to istnieje dla człowieka i jego trwania. Człowiek otrzymuje od drzewa świeże powietrze i żyje na ziemi chroniony przez nią. Człowiek nie może żyć bez słońca, człowiek nie może obyć się bez różnych istot żywych. Chociaż związki pomiędzy tymi rzeczami są złożone, musicie pamiętać, że Bóg ustanowił te reguły, które rządzą wszystkimi rzeczami, aby mogły one istnieć w powiązaniu oraz współzależności; każda pojedyncza rzecz, którą On stworzył, ma swoją wartość i znaczenie. Jeśli Bóg stworzyłby coś bez znaczenia, to pozwoliłby temu zniknąć. To jest jedna z metod, których Bóg użył podczas zabezpieczania wszystkich rzeczy.

z rozdziału „Sam Bóg, Jedyny VII” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

48. Troska Boga o świat ma bardzo szerokie znaczenie i zastosowanie. Bóg nie tylko zaspokaja codzienne potrzeby ludzi dotyczące jedzenia i picia; zapewnia On człowiekowi wszystko, czego potrzebuje, włącznie z tym co ludzie widzą i czego nie widzą. Bóg czuwa, zarządza i włada żywym środowiskiem, którego potrzebuje człowiek. Jakiegokolwiek środowiska człowiek potrzebuje, w którejkolwiek porze roku – Bóg je przygotował. Każda atmosfera lub temperatura odpowiednia do życia człowieka również jest pod kontrolą Boga i żadna z tych reguł nie stworzyła się sama lub przez przypadek – są one rezultatem rządów Boga i Jego czynów. Sam Bóg jest źródłem wszystkich tych reguł oraz źródłem życia wszystkich rzeczy. Jest to ustalony i niepodważalny fakt, bez względu na to, czy w to wierzysz, czy nie, czy to dostrzegasz, czy nie i czy to rozumiesz, czy nie.

z rozdziału „Sam Bóg, Jedyny VII” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

49. Gdy Bóg stwarzał wszystkie rzeczy, użył najróżniejszych metod i sposobów, by wprowadzić między nimi równowagę, by zbalansować warunki bytu gór i jezior, roślin i wszystkich zwierząt lądowych, ptaków i owadów – Jego celem było umożliwienie żywym istotom mieszkania i rozmnażania się w ramach praw, które ustanowił. Żadne byty nie mogą wyjść poza te prawa ani ich złamać. Tylko w takim podstawowym środowisku ludzie mogą bezpiecznie trwać i rozmnażać się, pokolenie za pokoleniem. Jeśli jakakolwiek żywa istota przekroczyłaby wyznaczoną przez Boga liczebność lub obszar, wskaźnik wzrostu, częstotliwość lub określoną przez Niego liczbę, to środowisko życia ludzkości uległoby różnym stopniom zniszczenia. Jednocześnie zagrażałoby to jej przetrwaniu. (…) Jeśli jeden typ lub kilka typów istot żywych przekroczy stosowną liczbę, to powietrze, temperatura, wilgotność, a nawet skład powietrza w ludzkim środowisku życia zostaną w różnym stopniu zatrute i zniszczone. W tych okolicznościach, analogicznie, przetrwanie ludzi w takim środowisku i ich los ciągle będą zagrożone. Zatem, jeśli ludzie stracą tę równowagę, to powietrze, którym oddychają, zostanie zatrute; woda, którą piją – zanieczyszczona, a dogodne temperatury także w różnym stopniu ulegną zmianie. Jeśli do tego dojdzie, rdzenne środowiska życia ludzi zostaną narażone na ogromne wstrząsy i wyzwania. W okolicznościach, w których podstawowe środowiska życia zostałyby unicestwione, jaki los spotkałby ludzkość i jakie byłyby perspektywy? To bardzo poważny problem! Ponieważ Bóg wie, jakie znaczenie ma dla ludzi wszechrzecz, zna rolę odgrywaną przez każdy stworzony przez siebie element, rodzaj wpływu, jaki ma na ludzi i to, jak wielką korzyść im przynosi – w swoim sercu ma plan na wszystko, zarządza też każdym aspektem wszystkich rzeczy, które stworzył, tak więc dla ludzi wszystko, co czyni, jest bardzo ważne i potrzebne. Zatem, gdy dostrzeżesz we wszechrzeczy jakieś zjawisko ekologiczne czy też prawa naturalne, nie będziesz już wątpić w przydatność każdej rzeczy, którą ustanowił Bóg. Nie będziesz więcej używać słów pełnych ignorancji, arbitralnie osądzając Boże plany dla wszechrzeczy oraz różne sposoby, za pomocą których zaopatruje ludzkość. Nie będziesz też wysnuwać samowolnych wniosków na temat ustanowionych przez Boga praw rządzących wszystkimi rzeczami, które stworzył.

z rozdziału „Sam Bóg, Jedyny IX” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

50. Wszystkie byty stworzone przez Boga – bez względu na to, czy znajdują się na stałe w wyznaczonym miejscu, czy też oddychają przez nozdrza – przestrzegają praw, dzięki którym mogą przetrwać. Na długo przed tym, jak Bóg stworzył żywe istoty, przygotował im własne siedliska, czyli środowiska nadające się do życia. Te osobniki miały wyznaczone otoczenie, w którym mogły przetrwać, określone jedzenie, swoje siedliska, własne miejsca nadające się do przeżycia, o odpowiedniej temperaturze. W ten sposób nie błądziły bez celu i nie zagrażały przetrwaniu ludzkości, ani też nie wpływały na jej życie. Tak właśnie Bóg zarządza całym stworzeniem. Zapewnia ludzkości otoczenie optymalne do przetrwania. Spośród wszystkich bytów żywe istoty mają w swoim środowisku dostęp do podtrzymującego życie pokarmu. Dzięki temu są przywiązane do swojego naturalnego otoczenia. W przypisanym im środowisku udaje im się przetrwać, rozmnażają się i funkcjonują zgodnie z prawami, które Bóg dla nich ustanowił. Dzięki tego typu prawom, dzięki Bożej predestynacji, wszystkie byty i ludzkość harmonijnie oddziałują na siebie nawzajem i są od siebie nawzajem zależne.

z rozdziału „Sam Bóg, Jedyny IX” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

51. Gdyby stworzenie straciło przypisane mu prawa, przestałoby istnieć; gdyby prawa dotyczące wszystkich bytów przepadły, te żyjące nie byłyby w stanie dalej funkcjonować. Również ludzie straciliby otoczenie, w którym mogą przetrwać i od którego to przetrwanie zależy. Gdyby wszystko to stracili, nie mogliby dalej istnieć i rozmnażać się przez kolejne pokolenia. Przyczyną, dla której ludzkość dotrwała aż do dziś, jest Bóg, który zaopatrywał ją w istoty na różne sposoby podtrzymujące ją przy życiu. Tylko dzięki temu, że Bóg czuwa nad człowiekiem na wielu płaszczyznach, udało mu się przeżyć aż do dzisiaj. W wyznaczonym środowisku, które jest korzystne i przyjazne, wszystkie typy ludzi zamieszkujących ziemię, wszystkie rasy mogą przetrwać na przyporządkowanych sobie obszarach. Nikt nie może wyjść poza te obszary czy granice, ponieważ to Bóg je wytyczył.

z rozdziału „Sam Bóg, Jedyny IX” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

52. Wszechrzecz nie może wyłączyć się spod Bożych rządów, żadna osoba nie może tego zrobić. Utrata Jego rządów i zaopatrzenia oznaczałaby, że ustałoby życie ludzi, ich fizyczne istnienie w ciele. Oto wartość, jaką ma ustanawianie przez Boga środowisk życia ludzi. Bez względu na to, jakiej jesteś rasy czy w której części świata żyjesz, czy to jest Zachód czy Wschód – nie możesz oddzielić się od odpowiedniego środowiska życia, które Bóg stworzył dla ludzkości, tak samo jak nie możesz oddzielić się od sprzyjającego rozwojowi i zaspokajaniu potrzeb otoczenia, które On ustanowił dla ludzi. Bez względu na to, jakie jest twoje źródło utrzymania, co ma ci zapewnić podtrzymanie fizycznego życia, nie możesz odseparować się od Bożej władzy i Jego zarządzania.

z rozdziału „Sam Bóg, Jedyny IX” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

53. Zaopatrywanie przez Boga wszystkich rzeczy w dostatecznym stopniu świadczy o tym, że Bóg jest źródłem życia wszystkich bytów, ponieważ jest On źródłem środków umożliwiających wszystkim rzeczom istnienie, życie, reprodukcję i przetrwanie. Poza Bogiem nie ma już nikogo. Bóg zaspokaja wszystkie potrzeby wszystkich bytów i wszystkie potrzeby ludzkości, niezależnie od tego, czy mowa tu o najbardziej podstawowym środowisku życia człowieka – o tym, czego ludzie potrzebują na co dzień – czy też mowa o zaopatrywaniu ludzkich duchów w prawdę. Z każdej perspektywy, jeśli chodzi o Bożą tożsamość i status wobec ludzkości, tylko sam Bóg jest źródłem życia wszystkich rzeczy. Czy tak jest? (Tak.) Oznacza to, że Bóg jest na tym materialnym świecie Władcą, Panem i Zaopatrzycielem tego materialnego świata, który ludzie na własne oczy widzą i poznają. Czyż nie tym jest dla ludzkości Boża tożsamość? To najzupełniejsza prawda.

z rozdziału „Sam Bóg, Jedyny VIII” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

54. Świat duchowy jest to bardzo ważne miejsce, odmienne od świata materialnego. Dlaczego twierdzę, że jest on ważny? Musimy szczegółowo o tym pomówić. Istnienie świata duchowego jest ściśle powiązane ze światem materialnym, zamieszkiwanym przez ludzkość. Odgrywa on kluczową rolę w cyklu ludzkiego życia i śmierci – w sferze Bożego panowania nad wszystkimi rzeczami; taka właśnie jest jego rola i jedna z przyczyn, dla których jego istnienie jest tak ważne. Ponieważ świat duchowy jest miejscem nieuchwytnym dla pięciu zmysłów, nikt nie jest w stanie trafnie osądzić, czy świat ten istnieje, czy nie. To, co się w nim wydarza, ma ścisły związek z istnieniem ludzkości, w rezultacie czego życie ludzi znajduje się pod tak przemożnym wpływem świata duchowego. Czy ma to związek z władzą Boga? Owszem. Kiedy to mówię, rozumiecie już, dlaczego omawiam ten temat: ponieważ dotyczy on władzy Boga i Jego administracji. W świecie takim jak ten – niewidzialnym dla ludzi – każdy niebiański edykt, dekret czy system administracyjny jest postawiony znacznie wyżej niż prawa i systemy jakiegokolwiek kraju w świecie materialnym, żadna z istot żyjących w tym świecie nie śmiałaby przeciw nim wykroczyć czy wysuwać wobec nich jakichś roszczeń. Czy ma to związek z władzą Boga i Bożą administracją? W świecie tym istnieją wyraźne dekrety administracyjne, jednoznaczne niebiańskie edykty i jednoznaczne statuty. Na różnych poziomach i w różnych sferach egzekutorzy ściśle wypełniają swój obowiązek, przestrzegając reguł i regulacji, wiedzą bowiem, jakie konsekwencje ma naruszenie niebiańskiego edyktu; są też w pełni świadomi tego, jak Bóg karze zło i nagradza dobro, jak administruje wszystkimi rzeczami, jak nimi rządzi – a ponadto wyraźnie też widzą, jak ściśle Bóg egzekwuje swoje niebiańskie edykty i statuty. Czy wszystko to odbywa się inaczej niż w świecie materialnym zamieszkanym przez ludzkość? Zupełnie inaczej. Jest to świat kompletnie inny od świata materialnego. Ponieważ istnieją niebiańskie edykty i statuty, ma to związek z Bożą władzą, Bożą administracją, a także z usposobieniem Boga oraz z tym, co Bóg ma i czym Bóg jest.

z rozdziału „Sam Bóg, Jedyny X” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

55. Bóg ustanowił w sferze duchowej rozmaite niebiańskie edykty, dekrety i systemy. Gdy owe niebiańskie edykty, dekrety i systemy zostaną obwieszczone, są odtąd ściśle przestrzegane, według ustaleń Boga, przez istoty zajmujące rozmaite oficjalne stanowiska w świecie duchowym, nikt też nie śmie ich naruszyć. I tak w ramach cyklu życia i śmierci, któremu podlega ludzkość w ludzkim świecie, niezależnie od tego, czy ktoś odradza się jako zwierzę, czy jako osoba, dla każdego z obu tych przypadków istnieją odrębne prawa. Ponieważ pochodzą one od Boga, nikt nie śmie ich złamać, ani też nie byłby do tego zdolny. Tylko dzięki takiej władzy Boga i dzięki istnieniu takich praw oglądany przez ludzi świat materialny jest regularny i uporządkowany; tylko dzięki owej władzy Boga ludzkość jest w stanie pokojowo współistnieć z innym światem, zupełnie dla ludzi niewidzialnym, jak również jest w stanie żyć z nim w harmonii – wszystko to zaś wiąże się nierozerwalnie z władzą Boga. Po tym, jak życie cielesne gaśnie, dusza danej osoby nadal posiada życie, co zatem by się z nią stało bez Bożej administracji? Dusza błąkałaby się tu i tam, we wszystko się wtrącając, a nawet szkodząc istotom żywym w świecie ludzkim. Takie szkody mogłaby wyrządzać nie tylko ludziom, lecz również roślinom i zwierzętom – najpierw jednak szkodziłaby ludziom. Gdyby coś takiego miało się wydarzyć – gdyby taka dusza pozostała bez administracji, gdyby naprawdę szkodziła ludziom i robiła różne nikczemne rzeczy – wówczas w świecie duchowym taką duszą odpowiednio by się zajęto: gdyby sprawa była poważna, taka dusza niebawem przestałaby istnieć, gdyż zostałaby zniszczona; o ile to możliwe, zostałaby gdzieś umieszczona, po czym podległaby reinkarnacji. Innymi słowy, administrowanie w świecie duchowym rozmaitymi duszami odbywa się w sposób uporządkowany, krok po kroku i zgodnie z regułami. Tylko za sprawą takiej administracji materialny świat człowieka nie popadł w chaos, a zamieszkująca ów materialny świat ludzkość posiada normalną mentalność, normalną racjonalność i uporządkowane życie cielesne. Dopiero po tym, jak ludzkość zyska takie normalne życie, żyjący w ciele będą mogli nadal rozkwitać i płodzić kolejne pokolenia.

z rozdziału „Sam Bóg, Jedyny X” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

56. Śmierć istoty żywej – koniec fizycznego życia – oznacza, że taka istota przeszła ze świata materialnego do świata duchowego, podczas gdy narodziny nowego fizycznego życia oznaczają, że jakaś istota żywa przeszła ze świata duchowego do świata materialnego i wzięła na siebie swoją rolę, zaczęła ją pełnić. Czy chodzi o odejście danej istoty, czy o jej przybycie, obie te rzeczy łączą się nierozerwalnie z funkcjonowaniem świata duchowego. Ilekroć ktoś przychodzi na świat materialny, stosowne rozwiązania i ustalenia już istnieją wcześniej wprowadzone przez Boga w świecie duchowym z myślą o nowej rodzinie tej osoby, epoce, w której się ona pojawia, godzinie, w której się rodzi, oraz roli, jaką ma do odegrania. I tak całe życie kogoś takiego – rzeczy, które robi, i drogi którymi podąża – postępuje zgodnie z zarządzeniami świata duchowego, bez najmniejszego odstępstwa. Moment, w którym fizyczne życie dobiega końca, oraz to, w jaki sposób oraz gdzie taki koniec następuje, są dla świata duchowego czymś ewidentnym i łatwo zauważalnym. Bóg włada światem materialnym, włada też światem duchowym i nie doprowadzi do opóźnienia normalnego cyklu życia i śmierci, jakiemu podlega dusza, podobnie jak nie mógłby popełnić błędów w zarządzeniach co do cyklu życia i śmierci duszy. Każdy z egzekutorów, zajmujących w świecie duchowym oficjalne stanowisko, wypełnia swoje zadania i robi to, co powinien, zgodnie z Bożymi instrukcjami i zasadami. Tak więc w ludzkim świecie każde zjawisko fizyczne, obserwowane przez człowieka, jest uporządkowane i nie zawiera elementu chaosu. A jest tak dzięki ustanawiającej ład Bożej władzy nad wszystkimi rzeczami, jak również dlatego, że Bóg rządzi wszystkim mocą swego autorytetu, to zaś, czym Bóg włada, obejmuje świat materialny, w którym żyje człowiek, a ponadto niewidzialny świat duchowy poza ludzkością. Tak więc, skoro ludzkość chce mieć dobre życie i chce żyćw miłym otoczeniu, poza zapewnieniem człowiekowi całego widzialnego, materialnego świata, człowiek musi mieć zapewniony również świat duchowy, którego nikt nie może zobaczyć, który w imieniu ludzkości roztacza władzę nad każdą z istot żywych i który ma uporządkowaną strukturę.

z rozdziału „Sam Bóg, Jedyny X” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

57. Bóg jest tym, kto rządzi wszystkimi rzeczami i wszystkimi rzeczami administruje. Stworzył wszystko, co istnieje, administruje wszystkim, co istnieje, rządzi tym i zaopatruje wszystko, co istnieje. Taki jest status Boga i tożsamość Boga. Co się tyczy wszystkich rzeczy i wszystkiego, co istnieje, to prawdziwa tożsamość Boga jest taka: jest On Stwórcą i Władcą wszystkich rzeczy. Taką tożsamość posiada Bóg i jest On jedyny pośród wszystkich rzeczy. Żadne z Bożych stworzeń – czy to ze świata ludzi, czy istot ze świata duchowego – nie byłoby w stanie przy pomocy jakichkolwiek środków czy pretekstu wziąć na siebie roli lub statusu Boga ani też Go zastąpić, ponieważ pośród wszystkich rzeczy tylko jedna istota posiada ową tożsamość, władzę, autorytet oraz zdolność władania wszechrzeczą: a jest nią nasz niepowtarzalny Bóg sam. Żyje On i porusza się pośród wszystkich rzeczy, potrafi wznieść się do najwyższego miejsca, ponad wszystkie rzeczy; potrafi się zniżyć, stając się człowiekiem, jednym z tych, którzy są z ciała i krwi, stając twarzą w twarz z ludźmi, dzieląc z nimi ich radości i troski; a jednocześnie panuje nad wszystkim, co istnieje, i rozstrzyga o losie wszystkiego – o tym, dokąd wszystko zmierza – a ponadto przesądza o losach całej ludzkości i o kierunku, w jakim ona podąża. Taki Bóg winien być czczony, słuchany i znany wszystkim istotom żywym. Tak więc niezależnie od tego, do jakiej grupy ludzi i jakiego ludzkiego typu należysz, wiara w Boga, podążanie za Bogiem, czczenie Boga, akceptowanie Bożych rządów i Bożych postanowień dotyczących twojego losu stanowi jedyny wybór, nieuchronny wybór każdego człowieka, każdej żywej istoty. Dzięki owej Bożej wyjątkowości ludzie widzą, że Jego autorytet, Jego sprawiedliwe usposobienie, Jego istota oraz środki, przy użyciu których obdarowuje On wszystkie istoty, są wyjątkowe; Jego wyjątkowość przesądza o prawdziwej tożsamości Boga samego, przesądza też o Jego statusie. Tak więc gdyby którekolwiek spośród stworzeń w świecie duchowym czy świecie ludzkim zapragnęło zastąpić Boga, byłoby to niemożliwe, podobnie jak próba odegrania roli Boga. Jest to fakt.

z rozdziału „Sam Bóg, Jedyny X” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

Wstecz: (III) Słowa na temat świętości Boga

Dalej: VIII Kluczowe słowa objawiające, w jaki sposób szatan deprawuje ludzkość

Skontaktuj się z nami w dowolnym czasie, jeśli w swojej wierze napotykasz na jakieś trudności czy wątpliwości.
Skontaktuj się z nami przez Messenger
Skontaktuj się z nami przez WhatsApp

Powiązane treści

W odniesieniu do Biblii (4)

Wielu ludzi wierzy, że zrozumienie Biblii i umiejętność jej interpretowania jest tym samym co odnalezienie prawdziwej drogi – ale czy jest...

Ustawienia

  • Tekst
  • Motywy

Jednolite kolory

Motywy

Czcionka

Rozmiar czcionki

Odstęp pomiędzy wierszami

Odstęp pomiędzy wierszami

Szerokość strony

Spis treści

Szukaj

  • Wyszukaj w tym tekście
  • Wyszukaj w tej książce