(XV) Słowa na temat służby dla Boga i niesienia o Nim świadectwa

192. Kiedy mówimy o dziele, człowiek myśli, że dzieło polega na bieganiu dla Boga tam i z powrotem, na głoszeniu wszędzie wokół i na ponoszeniu kosztów na rzecz Boga. Chociaż to przekonanie jest słuszne, jest ono zbyt jednostronne. To, czego Bóg oczekuje od człowieka, nie polega wyłącznie na podróżowaniu dla Niego tam i z powrotem; chodzi raczej o służbę i zaopatrywanie w duchu. Wielu braci i sióstr nigdy nie myślało o tym, by pracować dla Boga, nawet po tak wielu latach doświadczenia, dlatego że dzieło, tak jak je postrzega człowiek, ma się nijak do tego, czego Bóg oczekuje. A zatem, człowieka w ogóle nie interesuje kwestia dzieła, i właśnie z tej przyczyny wejście człowieka również jest dość jednostronne. Wy wszyscy powinniście zacząć wchodzić poprzez pracę dla Boga, tak byście mogli lepiej doświadczyć wszystkich jego aspektów. Oto w co powinniście wejść. Dzieło nie odnosi się do biegania tam i z powrotem dla Boga; odnosi się ono do tego, czy życie człowieka i to, co człowiek przeżywa, jest Bogu przyjemne. Dzieło odnosi się do człowieka używającego wierności, której dochowuje względem Boga i z wiedzy, którą ma o Bogu, aby dawać świadectwo Bogu i służyć ludziom. Oto odpowiedzialność człowieka i to każdy człowiek powinien czynić. Innymi słowy, twoje wejście jest Twoim dziełem; dążysz do tego, by wejść w trakcie Twojego dzieła dla Boga. Doświadczanie Boga nie sprowadza się jedynie do bycia zdolnym jeść i pić Jego słowo. Ważniejsze jest to, że musicie być zdolni do składania Bogu świadectwa, do służenia Bogu, a także do usługiwania i zaopatrywania człowieka. To jest dzieło, a także Twoje wejście; to jest coś, czego każdy człowiek powinien dokonać. Jest wielu takich, którzy skupiają się jedynie na podróżowaniu dla Boga tam i z powrotem oraz na głoszeniu we wszystkich miejscach, jednakże pomijają swoje osobiste doświadczenie i zaniedbują swoje wejście w życie duchowe. Właśnie to sprawia, że ci, którzy służą Bogu stają się tymi, którzy stawiają Bogu opór.

z rozdziału „Dzieło i wejście (2)” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

193. Ci, którzy potrafią przewodzić kościołom, zapewniać ludziom życie i być apostołami dla ludzi, muszą mieć rzeczywiste doświadczenie, prawidłowe zrozumienie spraw duchowych, prawidłowe pojmowanie i doświadczenie prawdy. Tylko tacy ludzie kwalifikują się na pracowników lub apostołów przewodzących kościołom. W przeciwnym razie mogą jedynie być prowadzeni jako pomniejsi i nie mogą przewodzić, a tym bardziej nie mogą być apostołami i zapewniać ludziom życie. Dzieje się tak dlatego, że zadaniem apostołów nie jest ucieczka ani walka, lecz posługa życia i przewodzenie zmianom w ludzkim usposobieniu. Jest to funkcja wykonywana przez tych, którym zlecono przyjęcie na siebie dużej odpowiedzialności, a nie coś, co każdy może zrobić. Tego rodzaju praca może być podejmowana tylko przez tych, którzy posiadają istotę życia, to znaczy tych, którzy mają doświadczenie prawdy. Nie może jej podjąć się każdy, kto może się poddać, kto ma powierzchowny zapał i ofiarność; ludzie, którzy nie mają doświadczenia prawdy, którzy nie zostali przycięci ani osądzeni, nie są w stanie wykonać tego rodzaju dzieła. Ludzie bez doświadczenia, to znaczy ludzie bez rzeczywistości, nie widzą rzeczywistości jasno, bo sami nie posiadają istoty w tym aspekcie. Zatem takie osoby nie tylko nie są w stanie wykonywać dzieła przywództwa, ale zostaną usunięte, jeśli przez długi czas nie nabędą prawdy.

z rozdziału „Dzieło Boga i dzieło człowieka” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

194. Jeśli chcecie służyć zgodnie z wolą Boga, musicie najpierw zrozumieć, jaki rodzaj ludzi podoba się Bogu, jakim rodzajem ludzi Bóg się brzydzi, jaki rodzaj ludzi Bóg czyni doskonałymi i jaki rodzaj ludzi jest wykwalifikowany, aby służyć Bogu. To jest minimum, w które musicie być wyposażeni. Ponadto musicie znać cele Boskiej pracy oraz pracę, którą Bóg wykonuje tu i teraz. Gdy to zrozumiecie oraz dzięki wskazówkom w postaci słów Bożych, powinniście pierwszy raz wejść w to i pierwszy raz otrzymać zadanie wyznaczone przez Boga. Gdy już zdobędziecie doświadczenie w oparciu o Boże słowa i gdy naprawdę poznacie Bożą pracę, będziecie wykwalifikowani, aby służyć Bogu. A właśnie gdy będziecie Mu służyć, Bóg otworzy wasze duchowe oczy i pozwoli wam zdobyć większe zrozumienie Jego dzieła, i będziecie je widzieć jeszcze wyraźniej. Gdy wejdziecie w tę rzeczywistość, wasze doświadczenia będą jeszcze głębsze i bardziej namacalne, a wszyscy z was, którzy posiedli takie doświadczenia, będą mogli chodzić po kościołach i przygotowywać braci oraz siostry, tak abyście mogli wzajemnie wykorzystywać mocne strony innych, żeby pokonać swoje niedoskonałości i zdobywać coraz bogatszą wiedzę w swoim duchu. Tylko po osiągnięciu tego będziecie mogli służyć zgodnie z wolą Boską i być doskonalonymi przez Boga w trakcie swojej służby.

z rozdziału „Jak służyć zgodnie z wolą Boga” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

195. Ci, którzy służą Bogu, powinni być w bliskiej relacji z Nim; powinni Mu się podobać i być Mu w najwyższym stopniu wierni. Bez względu na to, czy służycie, nie znajdując się przed ludźmi, czy też stojąc przed nimi, zdobędziecie radość Bożą, stojąc przed Bogiem; będziecie mogli stanąć pewnie przed Nim i bez względu na to, jak inni ludzie będą was traktować, będziecie zawsze podążać swoją drogą i będziecie troszczyć się o Boże brzemię. Tylko to oznacza bliskość z Bogiem. Tacy przyjaciele Boga mogą służyć Mu bezpośrednio, ponieważ powierzono im wielkie posłannictwo Boga i Boże brzemię; będą mogli przyjąć serce Boga jako własne i Boże brzemię jako własne; nie będą zważać, czy zyskali, czy utracili jakąś szansę: Nawet gdy utracą szansę i nie osiągną niczego, zawsze będą wierzyć w Boga kochającym sercem. Zatem ten rodzaj ludzi jest bliski Bogu. Osoby w bliskiej relacji z Bogiem są również Jego powiernikami; tylko powiernicy Boga mogą dzielić Jego niepokój i Jego potrzeby. I chociaż ich ciała będą przepełnione bólem, a także będą słabe, zdołają oni znieść ból i porzucić to, co uwielbiają, aby zadowolić Boga. Bóg nakłada na takich ludzi większe brzemię i to, co chce zrobić, jest przekazywane poprzez tych ludzi. Zatem oni będą się Bogu podobać; będą służyć Bogu i będą ludźmi według Jego serca; i tylko ci ludzie będą mogli współrządzić wraz z Bogiem. Mieć bliską relację z Bogiem oznacza dokładnie współrządzić wraz z Nim.

z rozdziału „Jak służyć zgodnie z wolą Boga” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

196. Jezus był zdolny wypełnić posłannictwo Boga – dzieło odkupienia wszystkich ludzi – ponieważ w całości oddał się woli Boga bez zwracania uwagi na własne plany i rozważania. Zatem również był w bliskiej relacji z Bogiem – samemu będąc Bogiem, co rozumiecie wszyscy. (Rzeczywiście, sam był Bogiem, który świadczył przed Bogiem; wspominam o tym, przywołując przykład Jezusa, aby zilustrować tę kwestię). Potrafił ustawić Boski plan zarządzania w samym centrum i zawsze modlił się do swojego Niebieskiego Ojca, poszukując Jego woli. Modlił się i mówił: „Boże Ojcze! Niech będzie wola Twoja, nie działaj zgodnie z Moimi zamiarami, ale zgodnie ze swoim planem. Człowiek może być słaby, ale dlaczego się o niego troszczysz? Jak człowiek może być przedmiotem Twoich zmartwień, człowiek, który jest jak mrówka w Twoim ręku? W Moim sercu chcę tylko spełnić Twoją wolę i zrobię to, żebyś Ty mógł zdziałać we Mnie wszystko zgodnie ze swoimi zamiarami”. W drodze do Jerozolimy Jezus przeżywał agonię, jak gdyby nóż wwiercał się w Jego serce, mimo to nie miał nawet najmniejszych zamiarów, by cofnąć swoje słowo; zawsze była moc dająca Mu siłę, aby mógł podążać w stronę swojego krzyża. Ostatecznie został do niego przybity i w ciele wyglądającym jak inne grzeszne ciała dopełnił dzieła odkupienia rodzaju ludzkiego i wzniósł się ponad okowy śmierci oraz Hadesu. Przed Jego obliczem śmierć, piekło i Hades utraciły swoją moc i zostały przez Niego zwyciężone. Żył trzydzieści trzy lata, w czasie których zawsze do końca wypełniał wolę Boga w zgodzie z Boską pracą wykonywaną w tym czasie; nigdy nie zważał na własne zyski i straty, i zawsze myślał o woli Boga Ojca. A gdy został ochrzczony, Bóg powiedział: „To jest mój umiłowany Syn, w którym mam upodobanie”. Ponieważ Jego służba Bogu była zgodna z Bożą wolą, Bóg nałożył na Jego barki ciężkie brzemię zbawienia całego rodzaju ludzkiego i sprawił, że to osiągnął – został wykwalifikowany i upoważniony, aby wykonać to ważne zadanie. W czasie swojego życia znosił niezmierzone cierpienia dla Boga, wiele razy był kuszony przez szatana, ale nigdy się nie zniechęcił. Bóg powierzył Mu to zadanie, ponieważ Mu wierzył i kochał Go, i dlatego powiedział: „To jest mój umiłowany Syn, w którym mam upodobanie”. W tym czasie tylko Jezus mógł wykonać to zadanie i była to część wypełnienia Bożej pracy odkupienia całego rodzaju ludzkiego w Wieku Łaski.

Jeśli, tak jak Jezus, będziecie potrafili poświęcić wszystko dla Bożego brzemienia i odwrócicie się od swojego ciała, Bóg powierzy wam swoje ważne zadania, a tym samym spełnicie warunki służby Bogu. Tylko pod tymi warunkami będziecie mogli powiedzieć, że wypełniacie Boską wolę i wykonujecie Jego zadania; tylko wówczas będziecie mogli powiedzieć, że naprawdę służycie Bogu.

z rozdziału „Jak służyć zgodnie z wolą Boga” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

197. Musisz mieć zrozumienie różnych stanów, w jakich ludzie będą się znajdowali, gdy Duch Święty będzie wykonywać w nich swe dzieło. W szczególności ci, którzy koordynują służbę Bogu, muszą jeszcze lepiej rozumieć poszczególne stany, jakie niesie ze sobą dzieło wykonywane przez Ducha Świętego w ludziach. Jeśli mówisz tylko o wielu doświadczeniach i wielu sposobach wejścia, pokazuje to, że twoje doświadczenie jest zbyt jednostronne. Bez wiedzy o swoim prawdziwym stanie lub uchwycenia zasady prawdy, dokonanie transformacji usposobienia jest niemożliwe. Bez wiedzy o zasadach dzieła Ducha Świętego lub rozumienia zrodzonego przez nie owocu trudno będzie rozpoznać znaczną część działań złych duchów. Musisz ujawniać dzieło złych duchów i pojęcia ludzi oraz przechodzić prosto do sedna problemu, musisz również wskazywać na liczne odstępstwa w praktykowaniu u ludzi lub problemy w wierze w Boga, tak aby mogli je rozpoznać. Przynajmniej nie możesz sprawiać, że poczują się negatywnie lub biernie. Jednak musisz zrozumieć trudności, które obiektywnie istnieją dla większości ludzi, nie możesz być nierozsądny ani „próbować uczyć świnię śpiewać”, to jest głupie postępowanie. Aby rozwiązywać liczne trudności ludzi, trzeba rozumieć dynamikę działania Ducha Świętego, trzeba zrozumieć, jak Duch Święty wykonuje dzieło w różnych ludziach, trzeba zrozumieć trudności ludzi, ich braki, wnikać w kluczowe kwestie problemu i dotrzeć do jego źródła, bez odchyleń i błędów. Tylko taka osoba jest wykwalifikowana, aby koordynować służbę Bogu.

z rozdziału „W co powinien być wyposażony odpowiedni pasterz” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

198. W swej pracy przywódcy i pracownicy kościoła muszą zwracać uwagę na dwie rzeczy: jedną z nich jest to, by wykonywać swoją pracę dokładnie zgodnie z zasadami sprecyzowanymi w ramach organizacji pracy, nigdy tych zasad nie naruszając i nie opierając się w swej pracy ani na tym, co mogliby sami sobie pomyśleć, ani na własnych intencjach. We wszystkim, co czynią, powinni okazywać troskę o dzieło Bożej rodziny i jej interesy zawsze stawiać ponad wszystko inne. Jest jeszcze inna kluczowa rzecz, taka mianowicie, że we wszystkim, cokolwiek robią, ludzie ci muszą się koncentrować na podążaniu za przewodnictwem Ducha Świętego i czynieniu wszystkiego ściśle w zgodzie ze słowem Boga. Jeśli mimo to jesteś w stanie wykraczać przeciwko przewodnictwu Ducha Świętego albo jeśli uparcie będziesz się trzymał własnych pomysłów i postępował wedle własnych wyobrażeń, wówczas twoje działania będą stanowiły bardzo poważny opór przeciw Bogu. Częste odwracanie się od oświecenia i przewodnictwa Ducha Świętego będzie tylko prowadzić w ślepy zaułek. Jeśli utracisz dzieło Ducha Świętego, nie będziesz w stanie pracować, a nawet jeśli zdołasz, niczego nie osiągniesz. Są dwie główne zasady, których należy się trzymać, pracując: jedną z nich jest wykonywanie pracy ściśle według zarządzeń z góry, jak również działanie według zasad narzuconych z góry. Drugą zasadą jest podążanie za przewodnictwem Ducha Świętego w swoim wnętrzu. Gdy tylko uchwycisz te dwa punkty, niełatwo ci będzie popełniać błędy.

z rozdziału „Główne zasady dotyczące tego, jak pracują przywódcy i pracownicy” w księdze „Zapisy przemówień Chrystusa”

199. Dzieło wykwalifikowanego pracownika może wprowadzić ludzi na właściwą drogę i pozwolić im zgłębić prawdę. Dzieło, które on wykonuje, może przyprowadzić ludzi do Boga. Ponadto dzieło, które wykonuje, może się różnić w zależności od osoby i nie jest związane regułami, co pozwala ludziom na uwolnienie się i wolność. Co więcej, mogą oni stopniowo wzrastać w życiu, stopniowo zagłębiać się w prawdę. Dzieło niewykwalifikowanego pracownika nie przynosi oczekiwanych rezultatów; jego praca jest głupia. Może on tylko przyprowadzić ludzi do zasad; to, czego wymaga od ludzi, nie różni się w zależności od jednostki, nie działa on zgodnie z rzeczywistymi potrzebami ludzi. W tego typu dziele jest zbyt wiele zasad i zbyt wiele doktryn i nie może ono wprowadzić ludzi w rzeczywistość ani w zwykłą praktykę wzrostu w życiu. Może jedynie umożliwić ludziom przestrzeganie kilku bezwartościowych zasad. Tego rodzaju przewodnictwo może tylko sprowadzić ludzi na manowce. On prowadzi cię do tego, abyś stał się tym, czym on jest; może cię wprowadzić w to, co on ma i czym jest.

z rozdziału „Dzieło Boga i dzieło człowieka” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

200. Jakie jest największe tabu w służbie człowieka dla Boga? Czy wiecie? Ci, którzy służą jako przywódcy, zawsze chcą wykazać się większą pomysłowością, bić wszystkich na głowę, wymyślać nowe sztuczki, aby Bóg dostrzegł, jak bardzo są zdolni. Nie koncentrują się jednak na rozumieniu prawdy i wejściu w rzeczywistość słowa Boga. Zawsze chcą się popisywać; czyż właśnie to nie ujawnia ich aroganckiej natury? Niektórzy mówią nawet: „To, co robię, na pewno bardzo uszczęśliwi Boga, naprawdę Mu się spodoba. Tym razem Bóg sam zobaczy, sprawię Mu miłą niespodziankę”. W rezultacie tego popisywania się, tracisz dzieło Ducha Świętego i zostajesz wyeliminowany przez Boga. Nie rób pochopnie wszystkiego, co przychodzi ci do głowy. Czy takie postępowanie może być w porządku, skoro nie rozważasz konsekwencji swoich działań? Kiedy obrazisz usposobienie Boga, naruszysz Jego dekrety administracyjne, a potem zostaniesz wyeliminowany, to nie będziesz miał już nic do powiedzenia. Bez względu na twoje zamiary, bez względu na to, czy zrobiłeś to umyślnie, czy nie, jeśli nie rozumiesz Bożego usposobienia lub Jego woli, to z łatwością obrazisz Boga i Jego dekrety administracyjne; tego każdy powinien się wystrzegać. Kiedy poważnie naruszysz Boże dekrety administracyjne lub obrazisz Jego usposobienie, Bóg nie będzie się zastanawiał, czy zrobiłeś to umyślnie czy nieumyślnie; musisz mieć co do tego jasność. Jeśli tego nie rozumiesz, to z pewnością będziesz mieć problem. Służąc Bogu, ludzie pragną czynić ogromne postępy, dokonywać wielkich rzeczy, wypowiadać ważkie słowa, wykonywać wielkie dzieło, drukować opasłe tomy, organizować tłumne spotkania i być wspaniałymi przywódcami. Jeśli zawsze będziesz mieć takie wygórowane ambicje, wtedy naruszysz wspaniałe Boże dekrety administracyjne. Tacy ludzie długo nie pożyją. Jeśli nie jesteście prawi, pobożni i rozważni w swojej służbie Bogu, wcześniej czy później naruszycie dekrety administracyjne Boga.

z rozdziału „Bez prawdy łatwo jest obrazić Boga” w księdze „Zapisy przemówień Chrystusa”

201. Służenie Bogu nie jest rzeczą prostą. Ci, których zepsute usposobienie pozostaje niezmienione, nie mogą Mu nigdy służyć. Jeżeli wasze usposobienie nie zostało osądzone i skarcone słowem Bożym, wówczas wasze usposobienie wciąż reprezentuje szatana. To wystarczy, aby dowieść, że twa służba Bogu wynika z twoich własnych dobrych zamiarów. Jest to służba oparta na twej szatańskiej naturze. Służysz Bogu swym naturalnym charakterem i według osobistych preferencji; co więcej, wciąż myślisz, że Bóg zachwyca się wszystkim, co chcesz zrobić, i nienawidzi wszystkiego, czego robić nie chcesz, a w swojej pracy kierujesz się całkowicie własnymi preferencjami. Czy można to nazwać służbą Bogu? W ostatecznym rozrachunku twe życiowe usposobienie nie zmieni się ani odrobinę; przeciwnie, staniesz się jeszcze bardziej uparty, ponieważ służyłeś Bogu, a to spowoduje, że twe zepsute usposobienie wrośnie jeszcze głębiej w twoją naturę. W ten sposób wewnętrznie rozwiniesz zasady służby Bogu oparte przede wszystkim o twój własny charakter i doświadczenie pochodzące z twej służby, zgodnie z własnym usposobieniem. Taka jest lekcja płynąca z ludzkiego doświadczenia. Jest to filozofia życia człowieka. Tacy ludzie należą do faryzeuszy oraz urzędników religijnych. Jeśli nigdy się nie obudzą i nie odpokutują, to w końcu zmienią się w fałszywych Chrystusów, którzy pojawią się dniach ostatecznych i będą zwodzicielami ludzi. Ci fałszywi Chrystus oraz zwodziciele, o których mówiono, powstaną z ludzi takiego pokroju. Jeżeli ci, którzy służą Bogu, idą za własnym charakterem i działają zgodnie z własną wolą, wówczas zagraża im wypędzenie w dowolnym momencie. Ci, którzy wykorzystają swoje wieloletnie doświadczenie w służbie Bogu do zdobycia serca innych ludzi, do nauczania ich i trzymania ich w ryzach oraz stania na wyżynach – a którzy nigdy nie pokutują oraz nigdy nie wyznają swoich grzechów, nigdy nie wyrzekną się korzyści swojego stanowiska – ci ludzie upadną przed Bogiem. Są to ludzie tego samego pokroju co Paweł, za bardzo liczący na swoje starszeństwo i pyszniący się kwalifikacjami. Bóg nie doprowadzi takich ludzi do doskonałości. Tego rodzaju służba przeszkadza dziełu Boga. Ludzie uwielbiają trzymać się starego porządku. Trzymają się dawnych pojęć, rzeczy z przeszłości. Jest to największa przeszkoda dla ich służby. Jeżeli nie potrafisz ich odrzucić, takie rzeczy zdławią całe twoje życie. Bóg cię nie pochwali, w najmniejszym stopniu, choćbyś połamał nogi biegnąc czy połamał kręgosłup pracując, choćbyś został męczennikiem w służbie Boga. Wręcz przeciwnie: powie, że jesteś złoczyńcą.

z rozdziału „Należy wyeliminować religijną służbę Bogu” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

202. Dawanie świadectwa wymaga przede wszystkim, byś dzielił się swoją wiedzą o Bożym dziele, o tym, jak Bóg dokonuje podboju ludzi, jak zbawia ludzi, jak ich przemienia, jak ich prowadzi ku wejściu, dzięki czemu poddają się podbojowi, udoskonaleniu i zbawieniu. Dawanie świadectwa oznacza mówienie o Jego dziele i wszystkim tym, czego doświadczyliście. Tylko Jego dzieło Go wyraża i tylko Jego dzieło może publicznie Go w całej pełni odsłonić; Jego dzieło o Nim zaświadcza. Jego dzieło i Jego wypowiedzi bezpośrednio wyrażają Jego ducha; dzieło, które On wypełnia, urzeczywistniane jest przez Ducha; słowa wypowiadane przez Niego wypowiada w istocie Duch. Sprawy te wyrażają się jedynie za pośrednictwem wcielonego ciała Boga; w rzeczy samej, stanowią one ekspresję Ducha. Dzieło, którego On dokonuje, oraz słowa, które On wypowiada, wyrażają Jego istotę. Czy gdyby, przyoblekłszy się – wśród ludzi – w ludzkie ciało, Bóg nie przemówił ani nie dokonał żadnego dzieła, po czym zaczął od was oczekiwać, że poznacie Jego realność, Jego zwyczajność, Jego wszechmoc – czy bylibyście do tego zdolni? Czy potrafilibyście rozpoznać, czym jest istota Ducha? Czy umielibyście rozpoznać, czym jest Jego atrybut? Tylko dlatego, że doświadczyliście każdego etapu Jego dzieła, Bóg domaga się, byście o Nim świadczyli, gdybyście zaś tego wszystkiego nie doświadczyli, wówczas nie miałby wobec was takich oczekiwań. Kiedy więc świadczysz o Bogu, to nie po to, aby zaświadczyć o Jego zewnętrznej powłoce, którą jest zwykłe człowieczeństwo, lecz by zaświadczyć o dokonanym przez Niego dziele i o drodze, którą On prowadzi – i aby zaświadczyć, jak On cię podbił i pod jakimi względami uczynił cię doskonałym. Takiego rodzaju świadectwo powinieneś głosić.

z rozdziału „Praktyka (7)” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

203. Kiedy praktyczny Bóg podbija serca ludzi, owego podboju dokonują Jego boskie słowa. Pierwiastek ludzki niezdolny jest tego dokonać; nie jest to coś, co mógłby osiągnąć zwykły śmiertelnik, niezdolni są do tego nawet ci o najwyższej wartości wewnętrznej, gdyż Jego boskość przewyższa każdą z istot stworzonych. Dla ludzi jest to coś niezwykłego; Stwórca ostatecznie przewyższa każdą z istot stworzonych. Powiedziane jest, że uczniowie nie mogą przerastać swych nauczycieli. Byty stworzone nie mogą przewyższać Stwórcy; gdybyś Go przewyższał, nie byłby On w stanie cię podbić – może tego dokonać, gdyż cię przerasta; ten, kto może dokonać podboju całej ludzkości, jest Stwórcą, nikt poza Nim nie jest w stanie wypełnić takiego dzieła. Jest to świadectwo; tego rodzaju świadectwo, które powinieneś nieść. Doświadczyłeś każdego etapu: karcenia, osądu, doskonalenia, poddawania próbom, przeciwności i cierpień, doświadczyłeś podboju, odsunąłeś na bok pragnienia ciała, osobiste motywy i partykularne pragnienia ciała – innymi słowy, serca wszystkich ludzi pozyskane zostały przez słowa Boga. Choć twoje życie nie urosło tak bardzo, jak On by oczekiwał, wiesz o tym wszystkim, zostałeś w pełni przekonany Jego czynami – oto świadectwo, i świadectwo to jest realne! Bóg podjął dzieło – sąd i karcenie – w celu podbicia człowieka, jak również wieńczy swoje dzieło, kończy wiek, wyznacza ostatni rozdział swojego dzieła. Bóg jest zwieńczeniem całego wieku, zbawia całą ludzkość, w pełni ocala ludzkość od grzechu i do końca pozyskuje ludzkość, którą stworzył. Temu wszystkiemu powinieneś dać świadectwo. Doświadczyłeś tak wiele z Bożego dzieła, widziałeś je na własne oczy i osobiście go doświadczyłeś, jakże więc należałoby żałować, gdybyś na koniec nie mógł nawet spełnić tej funkcji, jaką spełnić powinieneś. W przyszłości, gdy ewangelia się rozniesie, powinieneś być w stanie wyartykułować własną wiedzę, poświadczyć wszystko to, co zyskałeś w swoim sercu – i nie szczędzić starań. To właśnie powinno być celem istoty stworzonej. Jakie znaczenie ma ten etap Bożego dzieła? Do jakich prowadzi efektów? Ile z tego dokonuje się w człowieku? Co powinni czynić ludzie? Kiedy będziecie umieli jasno wypowiadać się na temat całego dzieła, jakiego dokonał Bóg po swym przyjściu na ziemię, wówczas wasze świadectwo będzie wypełnione. Kiedy będziesz umiał jasno wypowiadać się o owych pięciu rzeczach – o znaczeniu, treści, istocie Jego dzieła, wyrażającym się poprzez nie Jego usposobieniu, a także o zasadach tego dzieła – dowiedziesz tym samym, że umiesz dawać świadectwo i że naprawdę jesteś w posiadaniu wiedzy. Nie wymagam od was wiele, i jest to osiągalne dla tych wszystkich, którzy prawdziwie poszukują. Jeśli postanowiłeś być jednym ze świadków Boga, musisz zrozumieć, czym Bóg pogardza, a co kocha. Doświadczyłeś Jego licznych dzieł i poprzez te dzieła musisz dojść do wiedzy o Jego usposobieniu, o tym, czym Bóg pogardza i co kocha, musisz zrozumieć Jego wolę i oczekiwania wobec ludzkości, czyniąc z tego użytek, by O nim świadczyć i wypełnić swój obowiązek.

z rozdziału „Praktyka (7)” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

204. Kiedy niesiecie o Bogu świadectwo, powinniście przede wszystkim mówić więcej o tym, jak Bóg sądzi i karci ludzi, jakim próbom ich poddaje, aby ich oczyszczać i zmieniać ludzkie usposobienie. Powinniście także mówić o tym, ile znieśliście, ile ujawniono w was buntu i zepsucia, jak wiele znieśliście oraz jak w końcu zostaliście podbici przez Boga; ile posiadacie prawdziwej wiedzy na temat Bożego dzieła, jak powinniście nieść o Nim świadectwo i jak powinniście się Mu odpłacić za Jego miłość. Włóżcie w swoje słowa treść i ujmujcie ją w prosty sposób. Nie mówcie o pustych teoriach. Mówcie w sposób przyziemny, mówcie z serca. Tak powinno wyglądać wasze doświadczenie. Nie uzbrajajcie się w pozornie głębokie, puste teorie, by się popisywać. Wygląda to dość arogancko i nierozsądnie. Powinniście mówić więcej o faktycznych, realnych rzeczach z własnego, rzeczywistego doświadczenia, i mówić z serca – to właśnie przynosi najwięcej korzyści innym i to jest najbardziej odpowiednie dla ich oczu. Byliście niegdyś tymi, którzy najbardziej sprzeciwiali się Bogu, tymi najmniej skłonnymi, by okazywać Bogu posłuszeństwo, ale dzisiaj zostaliście podbici – nigdy o tym nie zapominajcie. Takie sprawy wymagają dogłębnego przemyślenia. Kiedy zdacie sobie z tego sprawę, będziecie wiedzieć, jak nieść świadectwo; w przeciwnym razie będziecie dopuszczali się bezwstydnych i bezsensownych czynów.

z rozdziału „Jedynie dążąc do prawdy, można uzyskać zmianę usposobienia” w księdze „Zapisy przemówień Chrystusa”

205. Aby przynieść świadectwo o Bożych działaniach, musisz być w stanie wyrazić, jakie są Jego działania, a dzieje się tak dzięki twojemu doświadczeniu, wiedzy i cierpieniu, jakie przetrwałeś. Czy jesteś kimś, kto składa świadectwo Bożych działań? Czy masz takie aspiracje? Jeśli jesteś w stanie składać świadectwo Jego imienia, a nawet więcej, Jego działań, a także urzeczywistniać obraz, którego On wymaga od swego ludu, wówczas jesteś świadkiem Boga. Jak właściwie składasz świadectwo Bogu? Szukając i pragnąc urzeczywistniać Boże słowo, niosąc świadectwo poprzez swoje słowa, pozwalając ludziom poznać i zobaczyć Jego działania – jeśli naprawdę tego wszystkiego szukasz, Bóg cię udoskonali. Jeśli wszystko, czego szukasz, to – być udoskonalonym przez Boga i zostać w końcu pobłogosławionym – to z tej perspektywy twoja wiara w Boga nie jest czysta. Powinieneś dążyć do tego, aby widzieć Boże uczynki w prawdziwym życiu, aby Go zaspokoić, kiedy On objawia ci swoją wolę, szukając sposobów, by składać świadectwo Jego wspaniałości i mądrości oraz okazywać Jego dyscyplinę i to, że się z tobą rozprawia. Wszystko to są rzeczy, o których rozwikłanie powinieneś się teraz starać. Jeśli twoja miłość do Boga jest tylko po to, abyś mógł uczestniczyć w chwale Bożej po tym, jak On cię udoskonali, jest ona wciąż niewystarczająca i nie może spełnić Bożych oczekiwań. Musisz być w stanie dawać świadectwo Bożych działań, zaspokajać Jego wymagania i w sposób praktyczny doświadczać dzieła, które On wykonał na ludziach. Czy to ból, łzy czy smutek, musisz doświadczać tego wszystkiego w praktyce. Wszystko po to, abyś mógł być świadkiem Boga.

z rozdziału „Ci, którzy mają być udoskonaleni, muszą przejść przez oczyszczenie” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

206. Jeśli jesteś kimś, kto dąży do tego, aby być udoskonalonym, to wówczas będziesz nieść świadectwo i powiesz: „W tym wykonywanym etapami dziele Bożym przyjąłem Boże dzieło karcenia i sądu, a choć znosiłem wielkie cierpienia, dowiedziałem się, jak Bóg doskonali człowieka; zyskałem dzieło, jakiego dokonał Bóg, posiadłem wiedzę o Jego sprawiedliwości, a Jego karcenie mnie zbawiło. Owładnęło mną Jego sprawiedliwe usposobienie i sprowadziło na mnie błogosławieństwa i łaskę; to Jego sąd i karcenie ochroniły mnie i oczyściły. Gdybym nie został skarcony i osądzony przez Boga i gdyby nie spadły na mnie surowe Jego słowa, nie mógłbym poznać Boga ani nie mógłbym zostać zbawiony. Dziś już rozumiem, że, jako stworzenie, człowiek nie tylko raduje się wszystkimi rzeczami stworzonymi przez Stwórcę, lecz, co ważniejsze, wszystkie stworzenia winny radować się sprawiedliwym usposobieniem Boga i radować się Jego sprawiedliwym sądem, ponieważ usposobienie Boga warte jest tego, by człowiek się nim radował. Jako stworzenie, które zostało skażone przez szatana, człowiek winien radować się ze sprawiedliwego usposobienia Boga. W Jego sprawiedliwym usposobieniu mieści się karcenie i sąd, a oprócz tego jest w nim wielka miłość. I choć nie jestem w stanie zyskać w dniu dzisiejszym pełni Bożej miłości, miałem dość szczęścia, aby ją ujrzeć, i zostałem w tym pobłogosławiony”. Oto droga, jaką kroczą ci, którzy doświadczają udoskonalenia, i wiedza, o której mówią. Ludzie ci są tacy sami jak Piotr; mają te same doświadczenia co on. Ludzie tacy to zarazem ci, którzy zyskali życie i posiedli prawdę. Kiedy będą doświadczać do samego końca, w czasie sądu Bożego niechybnie zupełnie pozbędą się wpływu szatana i zostaną pozyskani przez Boga.

z rozdziału „Doświadczenia Piotra: jego znajomość karcenia i sądu” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

207. Gdy tylko Bóg staje się życiem ludzi nie są oni zdolni Go opuścić. Czyż to nie dzieło Boga? Nie ma bardziej znaczącego świadectwa! Bóg wykonał do pewnego punktu swoje dzieło: powiedział ludziom, by Mu służyli, by ulegli karceniu lub umarli. A mimo to oni nie odwrócili się od Niego, co wskazuje na to, że zostali przez Niego podbici. Ludzie, którzy posiadają prawdę, to ci, którzy w swych rzeczywistych doświadczeniach mogą trwać w swoim świadectwie, silnie i bez wahania ani wycofywania się trwać na swej pozycji u boku Boga. To także ci, którzy mogą mieć zwyczajne relacje z pozostałymi ludźmi kochającymi Boga, którzy, gdy coś im się przytrafia, potrafią całkowicie podporządkować się Bogu, być Mu posłusznymi aż do śmierci. Twoja praktyka i twoje objawienia w realnym życiu są świadectwem Boga. Są urzeczywistnieniem człowieka i świadectwem istnienia Boga. To sposób, aby prawdziwie czerpać radość z miłości Boga. Jeśli zdołałeś tego doświadczyć, właściwy efekt został osiągnięty. Jesteś owładnięty faktycznym urzeczywistnieniem tych spraw, a każde twoje działanie jest podziwiane przez innych. Twój wygląd nie jest niezwykły, ale ty urzeczywistniasz życie pełne największej pobożności, a gdy przekazujesz słowa Boga, jesteś przez Niego prowadzony i oświecony. Potrafisz ogłaszać wolę Boga za pomocą swoich słów, przekazywać rzeczywistość i rozumiesz dużo na temat służenia w duchu. Jesteś szczery w słowach, skromny i rzetelny, niekonfliktowy i zachowujący się stosownie. Potrafisz podporządkowywać się boskim ustaleniom i trwać pewnie w swym świadectwie, gdy doświadczasz trudnych wydarzeń. Jesteś spokojny i opanowany – czymkolwiek byś się nie zajmował. Osoba tego właśnie typu prawdziwie dostrzegła miłość Boga. Niektórzy, będąc ciągle młodzi, zachowują się jak ludzie w średnim wieku, dojrzali, ogarnięci prawdą – i są podziwiani przez innych – to właśnie ci, którzy posiadają świadectwo i są manifestacją Boga.

z rozdziału „Ci, którzy kochają Boga, będą zawsze żyć w Jego świetle” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

208. Dzisiaj powinieneś zdać sobie sprawę z tego, jak poddać się podbojowi; z tego, w jaki sposób ludzie postępują, gdy taki podbój w nich się dokona. Możesz mówić, że zostałeś podbity, czyż jednak zdobędziesz się na posłuszeństwo aż do śmierci? Musisz mieć zdolność pójścia do samego końca niezależnie od tego, czy są jakieś perspektywy; niezależnie od okoliczności nie wolno ci tracić wiary w Boga. W ostatecznym rozrachunku musisz osiągnąć dwa aspekty świadectwa: świadectwo Hioba – posłuszeństwo aż do śmierci – oraz świadectwo Piotra – najwyższą miłość do Boga. Musisz być jak Hiob pod jednym względem: nie miał on żadnych dóbr materialnych, był też osaczony przez cierpienia ciała, a mimo to nigdy nie wyrzekł się imienia Jahwe. Takie było świadectwo Hioba. Piotr potrafił kochać Boga aż do śmierci. Kiedy umierał – rozpięty na krzyżu – nawet wtedy nie przestał kochać Boga; nie rozmyślał o swoich planach, nie myślał o swej chwalebnej przyszłości, nie snuł wybujałych myśli, kierował się wyłącznie miłością do Boga i posłuszeństwem wobec wszelkich Jego rozporządzeń. Taki właśnie jest standard, jakiemu musisz sprostać, zanim będzie można uznać, że dałeś świadectwo, i zanim staniesz się kimś, kto uczyniony został doskonałym, poddawszy się podbojowi.

z rozdziału „Wewnętrzna prawda dzieła podboju (2)” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

Wstecz: (XIV) Słowa na temat tego, jak poddać się sądowi i karceniu oraz próbom i oczyszczeniu

Dalej: (XVI) Słowa na temat odrzucenia wpływu szatana i osiągnięcia zbawienia

Skontaktuj się z nami w dowolnym czasie, jeśli w swojej wierze napotykasz na jakieś trudności czy wątpliwości.
Skontaktuj się z nami przez Messenger
Skontaktuj się z nami przez WhatsApp

Powiązane treści

Wiek Królestwa to Wiek Słowa

W Wieku Królestwa Bóg używa słowa do wprowadzenia do nowego wieku, aby zmienić środki, jakimi dokonuje swojego dzieła, i by dokonać dzieła...

Ścieżka… (6)

To dzięki dziełu Bożemu zostaliśmy przyprowadzeni do dnia dzisiejszego. Zatem wszyscy jesteśmy ocalałymi w Bożym planie zarządzania i fakt,...

Ustawienia

  • Tekst
  • Motywy

Jednolite kolory

Motywy

Czcionka

Rozmiar czcionki

Odstęp pomiędzy wierszami

Odstęp pomiędzy wierszami

Szerokość strony

Spis treści

Szukaj

  • Wyszukaj w tym tekście
  • Wyszukaj w tej książce