230 Nieoddalanie się od Bożych słów

1

Rozmyślam nad Bożymi słowami i szczerze zastanawiam się nad sobą. Bóg wyniósł mnie do wypełniania obowiązku, aby mnie wyszkolić, lecz ja wykorzystałem tę okazję, by się popisywać. Kiedy moja praca przynosi choć niewielki rezultat, od razu zaczynam nawet inaczej chodzić i się wysławiać. Twierdzę, że oddaję całą chwałę Bogu, ale odnotowuję swój własny wkład. Zawsze wierzę w swoje dary, lecz nie modlę się szczerze do Boga. Nie szukając we wszystkim prawdy, ciągle odbijam się od ściany. Dopiero, gdy wpadłem w otchłań ciemności, zobaczyłem jak bardzo jestem żałosny i w jak wielkiej znajduję się potrzebie. O Boże! W końcu wiem, że bez Ciebie nic nie mogę uczynić.

2

Aż do teraz nie znałem znaczenia zasad w załatwianiu spraw. Zawsze czułem, że wszystko da się zrobić dzięki darom. Teraz doświadczyłem tego, że będąc z dala od Bożych słów, nigdzie nie dojdę. Gdy w pracy polegam na darach, bez szukania prawdy jestem skazany na porażkę. Bez poddania się i miłości do Boga, wykonywanie obowiązku okazuje się daremne. Bezwstydnie postępowałem wbrew sumieniu i kradłem Bogu chwałę, a nawet chwaliłem się i popisywałem. Czy takie jest serce pełne czci wobec Boga? Jakże miałem się nie potknąć, nie dążąc do prawdy i nalegając, by iść własną drogą? O Boże! Twój sąd pozwolił mi poznać Twoje sprawiedliwe usposobienie.

3

Jestem tak zbuntowany, lecz Bóg nadal mnie oświeca i prowadzi. Zobaczywszy Bożą miłość i miłosierdzie, czuję jeszcze większy żal i wdzięczność. Jestem tak błahy i mało znaczący, jak pyłek kurzu. Powinienem odpłacić Bogu, kiedy mogę wykonywać obowiązek stworzonej istoty. Nienawidzę tego, że w przeszłości wykonywałem swój obowiązek, nie poszukując prawdy. Tracąc tak wiele okazji do bycia udoskonalonym, naprawdę raniłem Boże serce. Dopiero, gdy w pełni zanurzyłem się w goryczy, poznałem jak wielkim skarbem jest prawda. Dopiero, gdy Bóg mnie przyciął i rozprawił się ze mną, zobaczyłem, jak bardzo jestem zdeprawowany. Jestem gotów oddać wszystko, by dążyć do prawdy, przyjąć Boży sąd i być obmytym. Oddam całego siebie, żeby wypełnić mój obowiązek, by przynieść pociechę Bożemu sercu.

Wstecz: 229 Dzięki zastanowieniu się nad sobą odkrywam drogę, którą mam podążać

Dalej: 231 Bez dążenia do prawdy, porażka jest nieunikniona

Koniec wszelkich rzeczy jest blisko. Czy chcecie wiedzieć, jak Pan wynagrodzi dobro i ukarze zło i ustali wynik człowieka, kiedy On powróci? Zapraszamy do kontaktu z nami, aby pomóc Ci znaleźć odpowiedź.

Powiązane treści

420 Efekt prawdziwej modlitwy

Krocz w szczerościi módl się, byś oszustwa nie miał w głębi serca.Modlitwa cię oczyści.Módl się, a zaznasz przez Boga dotknięcia.Wtedy twe...

301 Obyś zawsze był w moim sercu

ⅠTy towarzyszysz mi w każdej porze roku.Gdy patrzę na Twoją samotną twarz,fale smutku zalewają moje serce.Nigdy nie próbowałem złagodzić...

15 Bóg wraca jako zwycięzca

ⅠSam Bóg staje w obliczu wszechświata,osoba Jego tam jest gdzie Wschód!Któż nie uklęknie, by chwalić Go?Któż nie powie: „To prawdziwy...

Ustawienia

  • Tekst
  • Motywy

Jednolite kolory

Motywy

Czcionka

Rozmiar czcionki

Odstęp pomiędzy wierszami

Odstęp pomiędzy wierszami

Szerokość strony

Spis treści

Szukaj

  • Wyszukaj w tym tekście
  • Wyszukaj w tej książce

Połącz się z nami w Messengerze