(XVII) Słowa na temat zmiany usposobienia i bycia udoskonalonym przez Boga

221. Do czego odnosi się przemiana usposobienia? Dzieje się ona wtedy, gdy miłośnik prawdy, doświadczając dzieła Boga, przyjmuje sąd i karcenie słowa Bożego i doświadcza wszelkiego rodzaju cierpienia i oczyszczenia. Taka osoba zostaje obmyta z szatańskich trucizn, jakie miała w sobie i całkowicie uwalnia się od swojego skażonego usposobienia, tak że może być posłuszna słowom Boga i wszystkim Jego ustaleniom i zarządzeniom oraz nigdy więcej nie buntować się przeciw Niemu ani nie sprzeciwiać się Mu. Tym jest przemiana usposobienia. (…) Przemiana usposobienia oznacza, iż osoba, jako że kocha prawdę i może ją przyjąć, w końcu poznaje swoją nieposłuszną naturę, która jest w opozycji do Boga. Rozumie, że ludzkie zepsucie jest zbyt głębokie i rozpoznaje absurdalność oraz nieuczciwość człowieka. Rozpoznaje słabość i nędzę człowieka i wreszcie rozumie ludzką naturę oraz istotę. Wiedząc to wszystko, może wyprzeć się i porzucić siebie całkowicie, żyć słowem Bożym i we wszystkim praktykować prawdę. Jest to ktoś, kto zna Boga; ktoś, kogo usposobienie przeszło przemianę.

z rozdziału „Jak poznać naturę człowieka” w księdze „Zapisy przemówień Chrystusa”

222. Przemiana usposobienia odnosi się głównie do przemiany natury ludzi. Aspektów ludzkiej natury nie można zauważyć w zewnętrznych zachowaniach; aspekty te są bezpośrednio związane z wartością i znaczeniem istnienia ludzi. Oznacza to, że wiążą się bezpośrednio z czyimiś poglądami na życie i wartościami, z tym, co znajduje się głęboko w duszy człowieka i z istotą jego życia. Ktoś, kto nie jest w stanie zaakceptować prawdy, nie przejdzie przemiany w tych aspektach. Tylko wtedy można mówić o zmianie w ludzkim usposobieniu, gdy ktoś doświadczył dzieła Bożego; w pełni zagłębił się w prawdę; zmienił swe wartości oraz swe poglądy na istnienie i życie uzgadniając swoje poglądy z poglądami Boga i był w stanie całkowicie poddać się Bogu i się Mu poświęcić.

z rozdziału „Co należy wiedzieć o przemianie swojego usposobienia” w księdze „Zapisy przemówień Chrystusa”

223. Usposobienie człowieka powinno się zmienić, poczynając od wiedzy o jego istocie, poprzez zmiany w jego myśleniu, naturze i mentalnym światopoglądzie – czyli poprzez fundamentalne zmiany. Tylko w ten sposób można osiągnąć rzeczywiste zmiany w usposobieniu człowieka. Zepsute usposobienie człowieka jest skutkiem zatrucia i zdeptania człowieka przez szatana, ohydnego wypaczenia, jakiego szatan dokonał w jego myśleniu, moralności, poglądach i rozsądku. Dokładnie z powodu tych fundamentalnych zmian w człowieku zepsutym przez szatana, zupełnie niepodobnym do pierwotnego dzieła Boga, człowiek sprzeciwia się Bogu i nie rozumie prawdy. Dlatego też zmiana usposobienia człowieka powinna rozpocząć się od zmian w jego myśleniu, poglądach i rozumowaniu, które zmienią jego wiedzę o Bogu i o prawdzie.

z rozdziału „Posiadanie nieprzemienionego usposobienia to pozostawanie w nieprzyjaźni z Bogiem” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

224. Jeśli człowiek wierzący w Boga pragnie przemiany we własnym usposobieniu, to nie może się on oderwać od prawdziwego życia. Właśnie na drodze prawdziwego życia musisz poznać siebie samego, porzucić siebie samego, praktykować prawdę, a także uczyć się zasad, nabywać zdrowego rozsądku i uczyć się reguł dobrego prowadzenia się we wszystkich kwestiach, zanim będziesz w stanie osiągnąć stopniową przemianę. Jeśli skupisz się jedynie na wiedzy teoretycznej i będziesz żyć tylko wśród religijnych ceremonii bez zagłębiania się w rzeczywistość i bez wchodzenia w prawdziwe życie, to nigdy nie wejdziesz w rzeczywistość, nigdy nie poznasz samego siebie, ani prawdy, czy też Boga, i na zawsze pozostaniesz ślepy i nieświadomy. (…) Musisz praktykować swoje wejście w prawdziwe życie, znać własne braki, własne nieposłuszeństwo i ignorancję oraz znać swoje abnormalne człowieczeństwo i swoje słabości. W ten sposób cała twoja wiedza zostanie zintegrowana z twoją rzeczywistą sytuacją i z twoimi trudnościami. Tylko taki rodzaj wiedzy jest prawdziwy i może pozwolić ci prawdziwie pojąć sedno twojego stanu i osiągnąć przemianę twojego usposobienia.

z rozdziału „Dyskusja o życiu kościoła i prawdziwym życiu” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

225. Dążąc do zmiany swojego usposobienia, musisz osiągnąć pewien poziom zrozumienia siebie, dzięki któremu możesz odkryć szatańskie trucizny tkwiące w twojej naturze. Musisz wiedzieć, co to znaczy przeciwstawiać się Bogu, a także co znaczy buntować się przeciwko Niemu, i musisz nauczyć się postępować we wszystkim zgodnie z prawdą. Musisz też zyskać nieco zrozumienia woli Boga i Jego wymagań wobec ludzkości. Musisz mieć sumienie i rozum przed Bogiem, nie wolno ci mówić chełpliwie ani oszukiwać Boga, i nie wolno ci już robić nic, co przeciwstawiałoby się Bogu. Jeśli tego dokonałeś, to znaczy, że zmieniłeś swoje usposobienie. Ci, których usposobienie uległo przemianie, odczuwają szacunek dla Boga głęboko w swoich sercach, a ich bunt przeciwko Bogu stopniowo słabnie. Co więcej, wypełniając swoje obowiązki, nie potrzebują już, aby inni się o nich martwili, ani też Duch Święty nie musi ich wciąż dyscyplinować. Zasadniczo mogą podporządkować się Bogu, a w rozmaitych ich poglądach obecna jest prawda. Wszystko to sprowadza się do zgodności z Bogiem.

z rozdziału „Jedynie dążąc do prawdy, można uzyskać zmianę usposobienia” w księdze „Zapisy przemówień Chrystusa”

226. Ci, którzy doświadczyli zmiany swojego usposobienia, pojęli prawdę; dostrzegają wszystkie problemy; wiedzą, jak postępować zgodnie z wolą Bożą, jak działać zgodnie z zasadami prawdy, jak działać, by zadowolić Boga; rozumieją też naturę zepsucia, które przejawiają. Kiedy ujawniane są ich własne idee i koncepcje, umieją być samokrytyczni i odrzucić cielesność. W ten właśnie sposób wyraża się zmiana w usposobieniu. Najważniejszą kwestią w zmianie w usposobieniu jest to, że ludzie ci jasno pojęli prawdę, a kiedy coś robią, dosyć dokładnie wcielają prawdę w życie, a ich zepsucie nie ujawnia się zbyt często. Ogólnie rzecz biorąc, ludzie, którzy zmienili swoje usposobienie, wydają się być bardzo rozsądni i przenikliwi, a dzięki zrozumieniu prawdy nie ujawniają zbyt wiele obłudy czy arogancji. Są w stanie przejrzeć i rozróżnić wiele zepsucia, które się ujawnia, więc nie dają powodów do arogancji. Potrafią mieć wyważone pojmowanie tego, jakie jest miejsce człowieka; jak zachowywać się rozsądnie; jak być obowiązkowym; co powiedzieć, a czego nie mówić oraz co mówić i robić wobec kogo. Dlatego właśnie mówi się, że tacy ludzie są względnie rozsądni. Ci, którzy osiągają zmianę swego usposobienia, prawdziwie urzeczywistniają człowieczeństwo i mają prawdę. Zawsze są w stanie mówić i postrzegać sprawy w zgodzie z prawdą, we wszystkim zaś, co czynią, kierują się zasadami; nie podlegają wpływom żadnej osoby, kwestii czy rzeczy i wszyscy mają własne poglądy i potrafią bronić zasad prawdy. Ich usposobienie jest bardziej są stabilnie, nie zmieniają co chwila swoich zachowań, a bez względu na to, w jakiej są sytuacji, wiedzą, jak właściwie wypełniać swoje obowiązki i jak postępować, by zadowolić Boga. Ci, których usposobienie się zmieniło, nie skupiają się na tym, co robić, aby powierzchownie wyglądać na dobrych – mają wewnętrzną jasność odnośnie do tego, co robić, by zadowolić Boga. W związku z tym z zewnątrz może się wydawać, że nie są tak entuzjastyczni, bądź że nie zrobili nic wielkiego, ale wszystko, co robią, jest istotne, wartościowe i przynosi praktyczne efekty.

z rozdziału „Różnica pomiędzy zewnętrznymi zmianami a zmianami w usposobieniu” w księdze „Zapisy przemówień Chrystusa”

227. Ci, których usposobienie się zmieniło, na pewno posiadają wiele prawdy – można to stwierdzić na podstawie ich zapatrywań na różne sprawy i zasad, jakie przyświecają im w działaniu. Ci, którzy nie posiadają prawdy, nie osiągnęli absolutnie żadnej zmiany w usposobieniu. Nie znaczy to, że ktoś, kto jest dojrzały i zahartowany w swym człowieczeństwie, koniecznie doświadczy zmiany usposobienia.; zmiana taka dotyczy przede wszystkim sytuacji, sytuacji, gdy niektóre szatańskie trucizny w naturze ludzi zmieniają się ze względu na ich wiedzę o Bogu i zrozumienie prawdy. Oznacza to, że te szatańskie trucizny zostają obmyte, a prawda wyrażona przez Boga zakorzenia się w tych ludziach, staje się ich życiem i fundamentem ich istnienia. Dopiero wtedy stają się oni nowymi ludźmi i wówczas ich usposobienie się zmienia. Zmiana w usposobieniu nie oznacza, że zewnętrzne usposobienie ludzi jest łagodniejsze niż wcześniej; że kiedyś byli aroganccy, a teraz ich słowa są rozsądne; że nie zwykli słuchać nikogo, a teraz umieją słuchać innych – nie można powiedzieć, że takie zewnętrzne zmiany to zmiany w usposobieniu. Oczywiście zmiany w usposobieniu obejmują takie stany, ale najważniejsze jest to, że zmieniło się ich życie wewnętrzne. Prawda wyrażona przez Boga staje się sednem ich życia; szatańskie trucizny w ich wnętrzu zostały wyeliminowane; zmieniły się całkowicie ich zapatrywania i żadne z nich nie jest zgodne z zapatrywaniami tego świata. Oni dostrzegają wyraźnie intrygi i trucizny wielkiego, czerwonego smoka. Pojęli prawdziwą istotę życia. Zmieniły się zatem ich życiowe wartości – to jest najbardziej zasadnicza zmiana i sedno zmiany w usposobieniu.

z rozdziału „Różnica pomiędzy zewnętrznymi zmianami a zmianami w usposobieniu” w księdze „Zapisy przemówień Chrystusa”

228. Aby dążyć do bycia doskonalonym przez Boga, należy najpierw zrozumieć, co to oznacza i jakie warunki należy spełnić, aby być doskonalonym, a następnie szukać drogi praktyki po zrozumieniu tych spraw. Aby być doskonalonym przez Boga, należy osiągnąć określony poziom. Wielu z was nie osiągnęło niezbędnego poziomu, co zmusza was do poniesienia określonej ceny i włożenia osobistego wysiłku. Im niższy jest twój poziom, tym więcej osobistego wysiłku musisz włożyć. Im większa jest twoja znajomość słów Boga i im częściej wcielasz je w życie, tym szybciej możesz wejść na drogę doskonalenia przez Boga. Doskonałość możesz uzyskać poprzez modlitwę, poprzez jedzenie i picie słów Boga, zrozumienie istoty słów Boga i autentyczne życie słowem Bożym. Poprzez codzienne doświadczanie słów Boga poznajesz to, czego ci brakuje, a także swoją piętę Achillesową, swoje słabości i ofiarujesz Bogu modlitwę, poprzez którą jesteś stopniowo doskonalony. Drogi do bycia doskonalonym wiodą poprzez modlitwę, jedzenie i picie słów Boga, rozumienie sensu słów Boga, doświadczanie słów Boga, poznawanie swoich niedostatków, podporządkowanie się Bożemu dziełu, bycie świadomym ciężaru Boga i porzucenie ciała poprzez twą miłość do Boga oraz częste przebywanie w społeczności braci i sióstr, które wzbogaca twoje doświadczenie. Niezależnie od tego, czy chodzi o życie we wspólnocie czy twoje życie osobiste, i czy przebywasz w dużych czy małych zgromadzeniach, wszystko to pozwala ci zdobywać doświadczenie i dać się prowadzić Bogu, aby twoje serce uciszyło się przed Bogiem i powróciło do Boga. Wszystko to składa się na proces bycia doskonalonym. Doświadczanie słów Boga, o którym była mowa, oznacza zdolność rzeczywistego smakowania słów Boga i przeżywania ich w swoim wnętrzu, aby zwiększała się twoja wiara i miłość do Boga. W ten sposób będziesz stopniowo pozbywać się zdeprawowanego szatańskiego usposobienia, stopniowo wyzbywać się niewłaściwych pobudek i żyć na podobieństwo zwykłej osoby. Im większa będzie w tobie miłość do Boga – czyli w im większym stopniu będziesz doskonalony przez Boga – tym mniej będziesz zdeprawowany przez szatana. Poprzez praktyczne doświadczenia będziesz stopniowo wkraczać na drogę bycia doskonalonym. Jeśli zatem pragniesz uzyskać doskonałość, szczególnie ważna jest świadomość Bożej woli i doświadczanie słów Boga.

z rozdziału „Bądź świadom woli Bożej, aby osiągnąć doskonałość” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

229. Czy naprawdę chcesz być doskonalony? Jeśli naprawdę chcesz być doskonalony przez Boga, to będziesz mieć odwagę odrzucić swoje ciało i realizować słowa Boga, nie będąc pasywnym ani słabym. Będziesz w stanie podporządkować się wszystkiemu, co pochodzi od Boga i wszystkie twoje działania, zarówno publiczne, jak i prywatne, będą godne postawienia przed Bogiem. Jeśli jesteś osobą szczerą i praktykujesz prawdę we wszystkim, będziesz doskonalony. Osoby podstępne, które zachowują się raz w jeden sposób, mając bezpośredni kontakt z innymi ludźmi, raz w drugi, za ich plecami, zachowujące pozory przed innymi i niezachowujące żadnych pozorów za ich plecami, nie wykazują chęci bycia doskonalonymi. Wszyscy oni są dziećmi zatracenia i destrukcji; należą nie do Boga, lecz do szatana. Nie są ludźmi wybranymi przez Boga! Jeśli twoich działań i zachowań nie można przedstawić przed Bogiem lub pokazać Duchowi Bożemu, to dowód na to, że coś niedobrego się z tobą dzieje. Tylko przyjmując osąd i karcenie od Boga oraz przykładając wagę do przemiany swojego usposobienia, będziesz w stanie wkroczyć na ścieżkę wiodącą ku doskonaleniu. Jeśli naprawdę chcesz być doskonalony przez Boga i chcesz wypełniać Jego wolę, powinieneś być posłuszny Jego dziełu bez słowa skargi, bez zakładania możliwości oceniania czy osądzania dzieła Boga. Są to minimalne wymogi, jakie trzeba spełnić, by być doskonalonym przez Boga. Wymóg konieczny wobec poszukujących doskonalenia przez Boga jest następujący: rób wszystko z sercem, które kocha Boga. Co to znaczy „robić rzeczy z sercem, które kocha Boga”? Oznacza to, że wszystkie twoje działania i zachowania można przedstawić przed Bogiem. Ponieważ masz dobre intencje, bez względu na to, czy twoje działania są słuszne czy niesłuszne, nie obawiasz się pokazać ich Bogu albo swoim braciom i siostrom. Masz śmiałość złożyć przyrzeczenie Bogu. Musisz przedstawiać każdą twoją intencję, myśl czy koncepcję Bogu, by ją zbadał: jeśli praktykujesz takie życie i stawiasz się przed Bogiem w ten sposób, postępy w twoim życiu nastąpią szybko.

z rozdziału „Ci, którzy są posłuszni Bogu ze szczerego serca, z pewnością zostaną przez Niego pozyskani” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

230. W chwili obecnej winniście poszukiwać przede wszystkim, bycia udoskonalonym przez Boga we wszystkich rzeczach, bycia udoskonalonym przez Boga poprzez wszystkich ludzi, sprawy i rzeczy, z którymi się stykacie, abyście wcielili w siebie więcej z Bożej istoty. Musicie najpierw przyjąć Boże dziedzictwo na ziemi, zanim dostąpicie łaski przyjęcia więcej i większych Bożych błogosławieństw. Są to te rzeczy, do których winniście dążyć i które winniście najpierw zrozumieć. Im bardziej starasz się pozwolić Bogu udoskonalić cię pod każdym względem, tym bardziej będziesz w stanie dostrzec Bożą rękę we wszystkich rzeczach, a przez to zaczniesz aktywnie starać się wkroczyć w istnienie słowa Bożego, w rzeczywistość Jego słowa poprzez różne perspektywy i w różnych rzeczach. Nie wystarczy, byś zadowalał się jedynie takimi negatywnymi stanami jak niepopełnianie grzechów, albo nieposiadanie żadnych pojęć, żadnej życiowej filozofii, żadnej ludzkiej woli. Bóg udoskonala człowieka na wiele sposobów i wiele jest metod, byś na skutek tego stał się doskonalszy we wszystkim. Możesz zostać udoskonalony nie tylko w aspekcie pozytywnym, ale także w negatywnym, a przez to wzbogacającym to, co zyskujesz. Każdego dnia nadarza się okazja, by zostać udoskonalonym, i czas na to, by być pozyskanym przez Boga. Po pewnym czasie takiego doświadczania ulegniesz wielkiej zmianie. W naturalny sposób uzyskasz wgląd w rzeczy, których dotąd nie rozumiałeś; dostąpisz oświecenia przez Boga bezwiednie, nie czując potrzeby uczenia się od innych, tak że dostąpisz oświecenia we wszystkim, wszystkie twe doświadczenia nabiorą szczegółowości. Bóg poprowadzi cię, abyś nie zbaczał z drogi. Potem ustawi cię On na ścieżce ku doskonałości.

Dostąpienie udoskonalenia przez Boga nie może ograniczać się do jedzenia i picia słowa Bożego. Ten sposób doświadczenia jest zbyt jednostronny i niekompletny; ogranicza ono człowieka do zaledwie skromnego zakresu. W tym wypadku, człowiekowi brakuje niezbędnej strawy duchowej. Jeśli pragniecie, by Bóg was udoskonalił, musicie nauczyć się doświadczać wszystkiego i przyjąć oświecenie we wszystkim, co napotykacie. Zawsze gdy stajecie w obliczu czegoś, czy to dobrego, czy złego, winniście wynieść z tego korzyść, nie powinno to uczynić was biernymi. Bez względu na wszystko winieneś postrzegać to, stojąc po stronie Boga, i nie powinieneś analizować ani zgłębiać tego z ludzkiej perspektywy (to jest odchylenie w twoim doświadczeniu.) Jeśli doświadczysz tego w taki sposób, twoje serce ulegnie ciężarom twego życia; będziesz żyć nieustannie w obecności światła Boskiego oblicza i nie zboczysz łatwo ze swej ścieżki praktykowania. Takiego człowieka czekają wspaniałe rzeczy.

z rozdziału „Obietnice dla tych, którzy zostali udoskonaleni” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

231. Bóg pragnie teraz pozyskać grupę ludzi – tych, którzy chcą z Nim współpracować, którzy mogą być posłuszni Jego dziełu, którzy wierzą, że słowa wypowiadane przez Boga są prawdą, wprowadzają Jego żądania w życie. Tych, których serce przepełnia prawdziwe zrozumienie. Tych, których można udoskonalić i którzy będą niestrudzenie podążać ścieżką doskonałości. Ci, którzy nie rozumieją dzieła Boga, nie jedzą ani nie piją Jego słów, nie zwracają uwagi na Jego słowa i nie mają miłości do Boga w sercu – takich ludzi nie można udoskonalić. Ci, którzy wątpią w Boga wcielonego, nie są Go pewni, nigdy nie traktują poważnie Jego słów i zawsze Go oszukują, opierają się Mu i są pod wpływem szatana – takich ludzi nie da się udoskonalić.

z rozdziału „Bóg doskonali tych, którzy są według Jego serca” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

232. Duch Święty działa nie tylko w ludziach używanych przez Boga, ale nawet silniej w Kościele. Może działać w każdym. Może teraz działać w tobie, a kiedy już tego doświadczysz, może zacząć działać w kimś innym obok. Śpiesz się, by nadążyć. Im lepiej dotrzymujesz tempa w podążaniu za obecnym światłem, tym bardziej twoje życie może wzrosnąć. Nie ma znaczenia, jakiego rodzaju człowiekiem jest dana osoba, jeżeli tylko działa w niej Duch Święty, podążaj za nią. Przyjmij jej doświadczenia przez pryzmat własnych a otrzymasz nawet wyższe rzeczy. W ten sposób szybciej poczynisz postępy. To jest ścieżka człowieka do doskonałości i sposób w jaki rośnie życie. Ścieżka do osiągnięcia doskonałości prowadzi przez podporządkowanie się dziełu Ducha Świętego. Nie wiesz, poprzez jaką osobę Bóg będzie cię doskonalić ani poprzez jaką osobę, wydarzenie lub rzecz umożliwi ci wejście w posiadanie i zyskanie rozeznania. Jeżeli jesteś w stanie wstąpić na tą właściwą ścieżkę, jest to dla ciebie znak wielkiej nadziei, że zostaniesz udoskonalony przez Boga. Jeżeli nie jesteś w stanie tego zrobić, jest to znak, że twoja przyszłość rysuje się ponuro i brak w niej światła. Po wkroczeniu na właściwą drogę, zyskasz objawienie we wszystkich rzeczach. Nie jest ważne, co Duch Święty objawi innym – jeżeli na podstawie ich wiedzy doświadczysz rzeczy na swój sposób, doświadczenie to stanie się częścią twojego życia i będziesz w stanie tym doświadczeniem wzbogacać innych. Ci, którzy wzbogacają innych, jedynie małpując słowa, to ludzie, którzy nie doświadczyli niczego. Musicie nauczyć się znajdować, poprzez oświecenie i iluminację innych, swój sposób praktykowania, zanim będziecie mogli mówić o swoich rzeczywistych doświadczeniach i wiedzy. Przyniesie to większy pożytek w waszym własnym życiu. Powinieneś w ten sposób tego doświadczyć, podporządkowując się wszystkiemu, co pochodzi od Boga. Powinieneś szukać woli Boga we wszystkim i uczyć się ze wszystkiego, tak aby twoje życie mogło wzrastać. Takie praktykowanie zapewnia najszybsze postępy.

z rozdziału „Ci, którzy są posłuszni Bogu ze szczerego serca, z pewnością zostaną przez Niego pozyskani” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

233. Jeśli chcesz być używany i doskonalony przez Boga, musisz nabyć wszystkie niezbędne cechy: wolę cierpienia, wiarę, wytrwałość, posłuszeństwo, jak również zdolność do doświadczania dzieła Bożego, zyskać zrozumienie Jego woli, mieć wzgląd na Jego smutek i tak dalej. Doskonalenie człowieka nie jest łatwe, a każde oczyszczenie, jakiego doświadczasz, wymaga twojej wiary i miłości. Jeśli chcesz być doskonalony przez Boga, samo wyjście na ulice nie wystarczy, jak również samo ponoszenie kosztów na rzecz Boga. Musisz posiadać wiele cech, aby móc zostać udoskonalonym przez Boga. Kiedy stajesz w obliczu cierpienia, musisz umieć ignorować potrzeby ciała i nie skarżyć się na Boga. Kiedy Bóg się przed tobą ukrywa, musisz być w stanie mieć wiarę, aby podążać za Nim, by utrzymać swoją dotychczasową miłość, nie pozwalając jej osłabnąć ani zaniknąć. Bez względu na to, co robi Bóg, musisz poddać się Jego planom i chętniej przeklinać własne ciało niż skarżyć się na Niego. Kiedy stajesz w obliczu prób, musisz zaspokoić Boga, pomimo niechęci do rozstania się z czymś, co kochasz, oraz pomimo gorzkiego płaczu. Tylko to można nazwać prawdziwą miłością i wiarą. Bez względu na to, jaka jest twoja rzeczywista postawa, musisz najpierw posiadać wolę znoszenia trudów oraz prawdziwą wiarę, a także wykazywać wolę porzucenia ciała. Powinieneś być chętny osobiście znosić trudy i ponosić osobiste straty, aby zaspokoić wolę Bożą. Musisz też w sercu ubolewać, że nie byłeś w stanie zaspokoić Boga w przeszłości i ubolewać nad sobą teraz. Żadnej z tych rzeczy nie może zabraknąć, a Bóg cię poprzez nie udoskonali. Jeśli brak ci takich warunków, nie możesz zostać udoskonalony.

z rozdziału „Ci, którzy mają być udoskonaleni, muszą przejść przez oczyszczenie” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

234. W trakcie swojego życia Piotr doświadczył oczyszczenia setki razy i przeszedł wiele bolesnych prób. To oczyszczenie stało się fundamentem jego najwyższej miłości do Boga i najbardziej znaczącym doświadczeniem całego jego życia. Z jednej strony był w stanie darzyć Boga najwyższą miłością ze względu na swoją determinację, by Go kochać; jednak, co ważniejsze, stało się tak dzięki temu, że został oczyszczony i znosił cierpienia. Cierpienie stało się jego przewodnikiem na drodze miłości do Boga oraz tym, co najlepiej zapamiętał. Jeśli ludzie nie przejdą bólu oczyszczenia, kiedy kochają Boga, wówczas ich miłość jest pełna naturalności i preferencji; taka miłość jest pełna poglądów szatana i po prostu niezdolna zaspokoić woli Boga. Determinacja, by kochać Boga to nie to samo, co prawdziwa miłość do Niego. Chociaż w swoich sercach ludzie myślą jedynie o miłości do Boga i zadowoleniu Go, jak gdyby ich myśli pozbawione były ludzkich idei i jak gdyby wszyscy żyli dla Boga, kiedy ich myśli stają przed Bogiem, nie są one pochwalane ani błogosławione przez Boga. Nawet jeśli ludzie w pełni pojmą wszystkie prawdy – kiedy już poznają je wszystkie – nie można tego uznać za znak miłości do Boga, nie można powiedzieć, że ludzie ci naprawdę kochają Boga. Pomimo zrozumienia wielu prawd bez przejścia oczyszczenia, ludzie nie potrafią wdrożyć tych prawd w życie; tylko w trakcie oczyszczania ludzie mogą zrozumieć prawdziwe znaczenie tych prawd, tylko wówczas ludzie mogą w pełni docenić ich ukryte znaczenie. W tym czasie, kiedy próbują po raz kolejny, są w stanie odpowiednio wcielać prawdy w życie, zgodnie z wolą Boga; w tym czasie ich ludzkie wyobrażenia ulegają osłabieniu, ich ludzka naturalność jest ograniczona, a ich ludzkie emocje słabną; tylko wtedy ich praktykowanie jest prawdziwą manifestacją miłości do Boga. Efekt szczerej miłości do Boga nie jest osiągany za sprawą wiedzy deklaratywnej czy gotowości umysłowej, nie można też go osiągnąć przez samo zrozumienie. Ludzie muszą zapłacić cenę i doświadczyć wiele goryczy w trakcie oczyszczania, i tylko wtedy ich miłość stanie się czysta, zgodnie z upodobaniem Boga.

z rozdziału „Tylko doświadczając oczyszczenia człowiek może naprawdę pokochać Boga” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

235. Piotr dążył do poznania siebie i zobaczenia, co się w Nim objawiło poprzez oczyszczenie Bożych słów i różne próby, którym Bóg go poddał. W końcu, kiedy naprawdę zrozumiał siebie, Piotr uświadomił sobie, jak głęboko zepsuty jest człowiek, jak bezwartościowy i niegodny służyć Bogu, oraz że człowiek nie zasługuje na życie przed Jego obliczem. Piotr padł więc przed Nim na twarz. Ostatecznie Piotr poczuł: „Poznanie Boga to coś najcenniejszego! Gdybym nie mógł poznać Boga, moja śmierć byłaby godna politowania. Czuję, że znajomość Boga jest czymś najważniejszym, najbardziej znaczącym. Jeśli człowiek nie zna Boga, to nie zasługuje na życie i nie ma życia”. Kiedy doświadczenie Piotra osiągnęło ten punkt, dość dobrze już znał swoją naturę i miał względnie dobre jej zrozumienie. Chociaż być może nie byłby w stanie tego wyjaśnić tak dokładnie, jak ludzie mogliby sobie wyobrażać, osiągnął ten stan. Dlatego ścieżka poszukiwania życia i osiągania doskonałości przez Boga wymaga głębszego zrozumienia własnej natury za pomocą słów Boga, a także zrozumienia aspektów własnej natury i trafnego opisania jej słowami. Dogłębne zrozumienie dawnego życia – życia starej, szatańskiej natury – oznacza osiągnięcie rezultatów wymaganych przez Boga. Jeśli twoja wiedza nie osiągnęła tego punktu, ale twierdzisz, że rozumiesz siebie i że zyskałeś życie, to czyż nie są to czcze przechwałki? Nie znasz siebie ani nie wiesz, kim jesteś przed Bogiem, nie wiesz, czy naprawdę spełniłeś standard istoty ludzkiej ani też ile szatańskich elementów wciąż jeszcze w tobie tkwi. Nadal nie jesteś pewien, do kogo należysz, a nawet nie masz żadnej samowiedzy, więc w jaki sposób możesz mieć rozum wobec Boga? Kiedy Piotr dążył do życia, w trakcie swoich prób koncentrował się na zrozumieniu siebie i zmianie usposobienia. Usiłował poznać Boga, a na koniec poczuł: „Ludzie muszą szukać zrozumienia Boga w życiu; poznanie Go jest czymś najważniejszym. Jeśli nie znam Boga, nie mogę odpoczywać w pokoju po śmierci. Gdy Go poznam, jeśli Bóg ześle mi śmierć, będę tym absolutnie usatysfakcjonowany. Nie wypowiem słowa skargi, a całe moje życie będzie spełnione”. Piotr nie był w stanie uzyskać tego zrozumienia ani osiągnąć tego poziomu natychmiast po tym, jak zaczął wierzyć w Boga; najpierw musiał przejść wiele prób. Jego doświadczenie musiało osiągnąć pewien punkt i musiał całkowicie zrozumieć siebie, zanim mógł poczuć wartość poznania Boga. Dlatego droga, którą obrał Piotr, polegała na zdobyciu życia i byciu udoskonalanym; jego szczególna praktyka koncentrowała się głównie na tym aspekcie.

z rozdziału „Jak obrać ścieżkę Piotra” w księdze „Zapisy przemówień Chrystusa”

236. Kiedy ludzie wkraczają na ścieżkę doskonalenia, ich stare usposobienie może ulec zmianie. Co więcej, rozwija się ich życie i stopniowo wkraczają coraz głębiej w prawdę. Są w stanie brzydzić się światem i wszystkimi tymi, którzy nie dążą do prawdy. Brzydzą się zwłaszcza sobą i co więcej – sami siebie dobrze znają. Chcą żyć zgodnie z prawdą i za swój cel obierają dążenie do prawdy. Nie chcą żyć wewnątrz myśli generowanych przez ich mózgi i odczuwają obrzydzenie względem ludzkiego polegania na własnej sprawiedliwości, wyniosłości i zadufania w sobie. Mówią z wielkim poczuciem przyzwoitości, wnikliwie i mądrze zajmują się sprawami oraz są lojalni i posłuszni Bogu. Jeżeli doświadczają karcenia i sądu, nie tylko nie stają się bierni i słabi, ale są wdzięczni za Boże karcenie i sąd. Uważają oni, że karcenie i sąd Boga są im niezbędne; dzięki nim otrzymują Jego ochronę. Nie podążają za wiarą pokoju i radości, za wiarą poszukiwania chleba, by zaspokoić głód. Nie podążają również za chwilowymi uciechami ciała. To właśnie mają osoby udoskonalone.

z rozdziału „Wewnętrzna prawda dzieła podboju (4)” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

237. Jeżeli potrafi zadowolić Boga wypełniając swój obowiązek, jeśli jego słowa i działania opierają się na zasadach i może on wkroczyć w rzeczywistość wszystkich aspektów prawdy, wówczas jest osobą, która zostaje udoskonalona przez Boga. Można powiedzieć, że dzieło i słowa Boże są dla tego człowieka całkowicie skuteczne, że słowa Boże stają się jego życiem, że otrzymał on prawdę i potrafi żyć według słów Bożych. Następnie natura jego ciała, czyli fundament jego pierwotnego istnienia, zatrzęsie się i upadnie. Gdy ktoś przyjmie słowa Boga jako swoje życie, stanie się nowym człowiekiem. Słowa Boga stają się jego życiem; wizja Bożego dzieła, Jego wymagania wobec człowieka, Jego objawienie człowieka i standardy prawdziwego życia, których Bóg wymaga od człowieka, stają się jego życiem, człowiek żyje według tych słów i prawd i zostaje udoskonalony przez słowa Boże. Taka osoba odradza się i staje się nowym człowiekiem dzięki Jego słowom.

z rozdziału „Jak obrać ścieżkę Piotra” w księdze „Zapisy przemówień Chrystusa”

238. Jeśli ludzie posiadają autentyczne zrozumienie Bożego usposobienia i potrafią z serca wychwalać Jego świętość i sprawiedliwość, wówczas naprawdę znają Boga i posiadają prawdę, i dopiero wtedy żyją w świetle. Dopiero wtedy, gdy zmienia się ludzki pogląd na świat i pogląd na życie, może w nich zajść zasadnicza zmiana. Kiedy ktoś ma cel w życiu i postępuje zgodnie z prawdą, kiedy bezwzględnie poddaje się Bogu i żyje według słowa Bożego, kiedy w głębi duszy czuje spokój i jasność; kiedy jego serce jest wolne od ciemności i kiedy żyje całkowicie swobodny i nieskrępowany w Bożej obecności – dopiero wtedy żyje prawdziwym ludzkim życiem i staje się osobą, która posiada prawdę. Poza tym wszystkie prawdy, które posiadasz, pochodzą ze słowa Boga i od samego Boga. Władca całego wszechświata i wszystkich rzeczy – Bóg Najwyższy – aprobuje ciebie jako prawdziwego człowieka żyjącego prawdziwym ludzkim życiem. Co może mieć większy sens niż Boża aprobata? Taka jest osoba, która posiada prawdę.

z rozdziału „Jak poznać naturę człowieka” w księdze „Zapisy przemówień Chrystusa”

Wstecz: (XVI) Słowa na temat odrzucenia wpływu szatana i osiągnięcia zbawienia

Dalej: (I) Słowa na temat Bożych wymagań wobec człowieka

Skontaktuj się z nami w dowolnym czasie, jeśli w swojej wierze napotykasz na jakieś trudności czy wątpliwości.
Skontaktuj się z nami przez Messenger
Skontaktuj się z nami przez WhatsApp

Powiązane treści

Czy jesteś tym, który ożył?

Po osiągnięciu życia w zwykłym człowieczeństwie i po tym jak zostaniesz udoskonalony, choć nie będziesz mógł wygłaszać proroctw ani...

Ustawienia

  • Tekst
  • Motywy

Jednolite kolory

Motywy

Czcionka

Rozmiar czcionki

Odstęp pomiędzy wierszami

Odstęp pomiędzy wierszami

Szerokość strony

Spis treści

Szukaj

  • Wyszukaj w tym tekście
  • Wyszukaj w tej książce