Aplikacja Kościoła Boga Wszechmogącego

Słuchaj głosu Boga i powitaj powrót Pana Jezusa!

Wszystkich szukających prawdy prosimy o kontakt.

Bóg wyznacza granice dla różnych środowisk geograficznych

8

Dzisiaj będę mówić na temat sposobu, w jaki prawa nadawane przez Boga wszystkim istotom podtrzymują ludzkość. Czego więc dotyczy ten temat? Dotyczy tego, jak pewne rodzaje praw zesłanych przez Boga całemu stworzeniu strzegą człowieka. To szerokie zagadnienie, możemy więc podzielić je na kilka części i omawiać je osobno, tak by rysowały się wyraźnie przez waszymi oczami. W ten sposób będzie wam łatwiej je przyswoić i stopniowo zrozumieć.

Bóg wyznacza granice dla różnych środowisk geograficznych

Po pierwsze, gdy Bóg stworzył świat, wyznaczył granice dla gór, równin, pustyń, wzgórz, rzek i jezior. Na ziemi występują góry, równiny, pustynie i wzgórza, jak również różnorodne akweny. Czyż nie są odmiennymi terenami? Między każdym z nich Bóg wyznaczył granice. Kiedy mówimy o wyznaczaniu granic, to oznacza, że góry i równiny mają określone zarysy, pustynie pewien zasięg, a wzgórza zajmują ustaloną przestrzeń. Jest też wyznaczona liczba akwenów, takich jak rzeki czy jeziora. Tak więc, gdy Bóg stworzył świat, podzielił go bardzo klarownie. Określił już, ile kilometrów ma promień góry, jaki jest jej zasięg. Ustalił też promień równin i ich obszar. Gdy stwarzał świat, wyznaczył zasięgi pustyni i wzgórz oraz rozmiary tych ostatnich i to, czym są ograniczone – to także On ustanowił to wszystko. Gdy stwarzał rzeki i jeziora, określił ich zasięg – wszystkie mają granice. Co mamy na myśli, gdy mówimy „granice”? Właśnie rozmawialiśmy o tym, jak Bóg panuje nad wszelkimi istotami, nadając im prawa. To znaczy, że obszar i granice gór nie rozszerzą się ani nie skurczą z powodu ruchu obrotowego kuli ziemskiej lub upływu czasu. Tereny te są niezmienne: „niezmienne”, czyli poddane Bożemu panowaniu. Jeśli chodzi o obszary równin; to, jaki jest ich zasięg i czym są ograniczone – wszystko to wyznaczył Bóg. Mają granice i żaden pagórek nie pojawi się ot tak, przypadkiem na środku równiny. Równina nie stanie się nagle górą – to się nie wydarzy. Regulują to prawa i granice, o których przed chwilą mówiliśmy. Jeśli chodzi o pustynię, nie będziemy tu wspominać funkcji ani jej, ani żadnego innego terenu czy położenia geograficznego, a jedynie jej granice. Pod Bożymi rządami obszar pustyni też się nie powiększy. To dlatego, że Bóg nadał jej swoje prawo, zasięg. Jak duża jest jej powierzchnia, jaką pełni rolę, czym jest ograniczona i gdzie jest położona – wszystko to zostało już ustalone przez Boga. Pustynia nie wykroczy poza swoje ramy, nie zmieni położenia ani nie powiększy przypadkowo obszaru. Chociaż przepływy wód, takich jak rzeki czy jeziora, są zawsze uporządkowane i stałe, te nigdy nie wylały poza przydzielony obszar ani poza swoje granice. Wszystkie płyną w jednym kierunku w zdyscyplinowany sposób; płyną tak, jak powinny. Tak więc, zgodnie z prawami ustanowionymi przez Boże rządy, żadna rzeka ani żadne jezioro nie wyschną przypadkowo, nie zmienią też kierunku i ilości przepływów z powodu obrotu Ziemi lub upływu czasu. To wszystko Bóg trzyma w ryzach. Innymi słowy wszystkie byty powołane przez Boga, istniejące obok ludzi, mają swoje ustalone miejsca, powierzchnie i zasięgi. Oznacza to, że kiedy Bóg je stwarzał, ustanowił ich granice i nie można tego przypadkowo naruszyć, zastąpić czy zmienić. Do czego odnosi się słowo „przypadkowo”? Oznacza ono, że byty nie przesuną się, nie rozszerzą ani nie zmienią losowo swojego pierwotnego kształtu ze względu na pogodę, temperaturę czy prędkość obrotową Ziemi. Na przykład góra ma pewną wysokość, jej podnóże zajmuje określony obszar, sięga danej wysokości nad poziomem morza i ma wyznaczoną ilość roślinności. Wszystko to zostało zaplanowane i wyliczone przez Boga, a więc wysokość czy powierzchnia góry nie zmienią się tak po prostu. Jeśli mowa o równinach, które zamieszkuje większość ludzi, żadne zmiany klimatyczne nie wpłyną na ich obszar czy wartość ich istnienia. Nawet to, co zawierają różne tereny i środowiska geograficzne stworzone przez Boga, nie zostanie losowo zmienione. Przykładowo składowe pustyni, rodzaj podziemnych złóż mineralnych, ilość piasku, jego kolor i struktura – to wszystko nie zmieni się przypadkiem. Dlaczego tak się nie stanie? Ponieważ to Bóg nimi włada i zarządza. Pośród wszystkich tych najróżniejszych terenów i środowisk geograficznych stworzonych przez Boga, On zarządza wszystkim w sposób planowy i uporządkowany. I tak wszystkie te środowiska wciąż istnieją kilka tysięcy, dziesiątek tysięcy lat po tym, jak zostały przez Niego stworzone. Każde z nich nadal odgrywa swoją rolę. Chociaż w pewnych okresach wulkany wybuchają, dochodzi do trzęsień ziemi i dużych przesunięć lądu, Bóg pod żadnym pozorem nie dopuści do tego, by jakiś rodzaj terenu stracił swoją pierwotną funkcję. Tylko dzięki Bożemu zarządzaniu, Jego panowaniu i władzy nad tymi prawami wszystko, co ludzie widzą i czym się cieszą, może przetrwać na ziemi w należytym porządku. Dlaczego więc Bóg rozporządza w ten sposób rozmaitymi terenami, które istnieją na świecie? Jego celem jest, by żywe istoty, które zamieszkują różne środowiska geograficzne, miały stabilne otoczenie i by mogły w tym otoczeniu żyć i rozmnażać się. Wszystkie te byty – ruchome i nieruchome; te, które oddychają i te, które nie oddychają – tworzą unikalne środowisko, gdzie ludzkość może przetrwać. Tylko taki rodzaj otoczenia jest w stanie podtrzymać pokolenie za pokoleniem ludzi i pozwolić spokojnie przetrwać kolejnym generacjom.

To, o czym przed chwilą mówiłem jest niezwykle szerokim zagadnieniem, a przez to prawdopodobnie wydaje się wam naprawdę nieprzystępne, ale jesteście w stanie je pojąć, prawda? To, że Boże prawa pod Jego panowaniem są bardzo ważne – bardzo ważne! Jaki jest warunek konieczny do rozwoju wszystkich bytów w granicach tych praw? To Boże panowanie. Dzięki Jego rządom wszelkie stworzenie może pełnić swoje funkcje w zgodzie z Jego zasadami. Tak choćby góry podtrzymują lasy, lasy z kolei podtrzymują różnorakie ptaki i zwierzęta, które w nich żyją. Równiny są sceną zaaranżowaną tak, by ludzie mogli uprawiać ziemię, zostały też przygotowane dla różnych ptaków i innych zwierząt. Pozwalają większości ludzi zamieszkiwać na płaskim terenie i wprowadzają do ich życia wygodę. Do równin zaliczają się też łąki – ogromne połacie łąk. Chronią one glebę i żywią bydło, owce i konie, które na nich żyją. Pustynia również spełnia swoją funkcję. Nie jest miejscem dobrym do życia dla ludzi; jej rolą jest osuszanie wilgotnych stref klimatycznych. Przepływy rzek i jezior dostarczają człowiekowi wody pitnej i zaspokajają pragnienie wszystkich istot. Tam, gdzie popłyną, ludzie będę mieli wodę do picia. Oto granice wyrysowane przez Boga różnym terenom.

z książki „Słowo ukazuje się w ciele”

Powiązane treści