I

Kiedy ludzie nie pojmują, czym jest los, ani nie rozumieją suwerennej władzy Boga, uporczywie wysilają się i potykają we mgle, a podróż ta jest zbyt mozolna i zbyt bolesna. Kiedy więc ludzie uświadamiają sobie, że Bóg ma suwerenną władzę nad ludzkim losem, ci mądrzy wybierają jej poznanie i zaakceptowanie i żegnają się z bolesnymi dniami, kiedy „próbowali własnymi rękami budować dobre życie”, zamiast nadal walczyć z losem i dążyć do tak zwanych „celów życiowych” na własny sposób.

II

Kiedy człowiek nie ma Boga, kiedy nie potrafi Go zobaczyć, kiedy nie potrafi prawdziwie i w wyraźny sposób poznać Jego suwerennej władzy, każdy dzień mija bez znaczenia, bez wartości i jest nieopisanie bolesny. Niezależnie od tego, gdzie się człowiek znajduje i jaką ma pracę, sposób jego przetrwania i cele, do których dąży, nie przynoszą mu nic poza niekończącym się bólem i niedającym się ukoić cierpieniem, których wspomnienie jest dla niego nieznośne. Tylko akceptując suwerenną władzę Stwórcy, podporządkowując się Jego rozporządzeniom i ustaleniom oraz dążąc do osiągnięcia prawdziwego ludzkiego życia, człowiek może stopniowo się uwalniać od całego bólu i cierpienia, stopniowo się pozbywać całej pustki ludzkiego życia.

Sam Bóg, Jedyny III, w: Słowo, t. 2, O poznaniu Boga