I

Wybrawszy miłość do Boga, pozwolę Mu zabrać wszystko, co będzie chciał.

Choć jest mi trochę smutno, nie wypowiadam nawet słowa skargi.

Ze swoim skażonym usposobieniem człowiek zasługuje na sąd i karcenie.

Boże słowo jest prawdą, nie wolno mi opacznie interpretować Jego intencji.

Często się nad sobą zastanawiam i znajduję w sobie zbyt wiele nieczystości;

jeśli nie będę dążyć do prawdy, moje usposobienie nie ulegnie przemianie.

Choć doświadczyłem wiele bólu, to mam wielki zaszczyt radować się Bożą miłością.

Poprzez cierpienie uczę się podporządkowania.

Żadne serce nie jest lepsze od serca Boga.

II

Będąc z Bogiem dzień i noc, widzę, jak jest cudowny.

Obnażenie i sąd za sprawą Bożych słów

pokazują mi prawdę o moim skażeniu.

Przyjęcie Bożego nadzoru ujawnia moją wielką buntowniczość.

Otwieram moje serce na wspólnotę i zdobywam jasne zrozumienie prawdy.

Drżę i odczuwam głęboki lęk na samą myśl o zgorszeniu Bożego usposobienia.

Ostrzegam samego siebie, by ponownie się nie buntować i nie ranić Bożego serca.

Chociaż wybieram miłość do Boga, jestem skażony własnymi myślami.

Muszę dążyć do tego, by robić postępy i zyskać takiego ducha, jakiego miał Piotr.

Bez względu na to, jak Bóg postrzega moją miłość,

moim jedynym pragnieniem jest to, by Go zadowalać.

Choć doświadczyłem wiele bólu, to mam wielki zaszczyt radować się Bożą miłością.

Poprzez cierpienie uczę się podporządkowania.

Żadne serce nie jest lepsze od serca Boga.

Podążaj za Barankiem i śpiewaj nowe pieśni