Słowo Boże na każdy dzień | „Boże Dzieło, Boże Usposobienie i Sam Bóg III” | Fragment 64

Słowo Boże na każdy dzień | „Boże Dzieło, Boże Usposobienie i Sam Bóg III” | Fragment 64

170 |01 czerwca 2020

Jeśli chcemy lepiej zrozumieć to, co Bóg ma i czym jest, nie możemy zatrzymać się na Starym Testamencie albo na Wieku Prawa, lecz musimy pójść dalej, śledząc kolejne etapy Bożego dzieła. Zatem kiedy Bóg zakończył Wiek Prawa i rozpoczął Wiek Łaski, również my sami wkroczyliśmy w Wiek Łaski – wiek pełen łaski i odkupienia. W owym wieku Bóg ponownie dokonał czegoś niezwykle ważnego po raz pierwszy. Dzieło tego nowego wieku stanowiło nowy początek zarówno dla Boga, jak i dla człowieka. Ten nowy początek był z kolei nowym dziełem, które Bóg wykonał po raz pierwszy. Owo nowe dzieło było bezprecedensowym Bożym przedsięwzięciem, które dla ludzi i wszelkich stworzeń było niewyobrażalne. To coś dobrze wszystkim ludziom teraz znanego – wtedy po raz pierwszy Bóg stał się człowiekiem, po raz pierwszy pod postacią człowieka, z tożsamością człowieka zainicjował nowe dzieło. Owe nowe dzieło oznaczało, że Bóg wypełnił już dzieło w Wieku Prawa, że nie będzie już więcej przemawiał ani działał w ramach prawa. Nie miał też już więcej nic mówić ani robić poprzez prawo lub według zasad czy reguł prawa. To znaczy, że całe Jego dzieło bazujące na prawie zostało na zawsze wstrzymane i nie miało być kontynuowane, gdyż Bóg chciał rozpocząć nowe dzieło oraz dokonywać nowych rzeczy, a Jego plan znów miał nowy początek. Bóg musiał zatem wprowadzić ludzkość w kolejny wiek.

To, czy była to dla ludzi radosna czy też zła nowina, zależało od ich istoty. Można powiedzieć, że nie była to radosna, lecz zła wiadomość dla pewnych ludzi, bo kiedy Bóg rozpoczął nowe dzieło, ludzie, którzy postępowali jedynie według prawa i zasad, którzy stosowali się wyłącznie do doktryn, ale nie bali się Boga, mieli zwyczaj wykorzystywać dawne dzieło Boże do potępiania Jego nowego dzieła. Dla tych ludzi była to zła wiadomość; ale dla każdej osoby, która była niewinna i otwarta, która była z Bogiem szczera i gotowa, by dostąpić Jego odkupienia, pierwsze wcielenie Boga stanowiło bardzo radosną nowinę. Bo odkąd istnieli ludzie, Bóg po raz pierwszy pojawił się wśród nich i zamieszkał między nimi nie pod postacią Ducha, lecz został zrodzony z człowieka i żył między ludźmi jako Syn Człowieczy oraz pracował pośród nich. Ten „pierwszy raz” przełamał ludzkie koncepcje, a także przekroczył wszelkie ludzkie wyobrażenia. Ponadto wszyscy naśladowcy Boga zyskali namacalną korzyść. Bóg nie tylko zakończył stary wiek, ale również zerwał ze swoimi dawnymi metodami działania i stylem pracy. Nie pozwalał już więcej, by Jego posłańcy przekazywali Jego wolę, nie ukrywał się już w chmurach ani też nie ukazywał się ludziom i nie przemawiał do nich władczo spośród piorunów. W sposób niepodobny do niczego, co było wcześniej, za pośrednictwem niewyobrażalnej dla ludzi metody, którą trudno im było pojąć czy zaakceptować – faktu stania się ciałem – stał się Synem Człowieczym, po to, by wypełnić dzieło tamtego wieku. Krok ten zaskoczył ludzkość, a także był dla niej bardzo niewygodny, gdyż Bóg po raz kolejny rozpoczął nowe dzieło, którego nigdy wcześniej nie dokonał.

fragment księgi „Słowo ukazuje się w ciele”

Pokaż więcej
Skontaktuj się z nami w dowolnym czasie, jeśli w swojej wierze napotykasz na jakieś trudności czy wątpliwości.
Skontaktuj się z nami przez Messenger
Skontaktuj się z nami przez WhatsApp

Zamieść odpowiedź

Udostępnij

Anuluj