„Dzieło i wejście (4)” | Fragment 192

Prawie nikt spośród ludzi nie rozumie palącej potrzeby określającej stan ducha Boga, dlatego że charakter ludzi jest zbyt niedojrzały, a ich duch dość przytępiony, jak też dlatego, że ani nie zwracają oni uwagi na to, czego Bóg dokonuje, ani się tym nie przejmują. Z tego powodu Bóg ciągle niepokoi się o człowieka, jak gdyby jego dzika natura mogła w każdej chwili wymknąć się spod kontroli. To z kolei pokazuje jeszcze wyraźniej, że przyjściu Boga na ziemię towarzyszą nadzwyczaj wielkie pokusy. Ale przez wzgląd na uczynienie grupy ludzi pełnymi, otoczony pełnią chwały Bóg powiedział człowiekowi o każdym swoim zamiarze, niczego przed człowiekiem nie ukrywając. Podjął zdecydowane postanowienie uczynienia tej grupy ludzi pełnymi, więc niezależnie od trudności i pokus odwraca On wzrok i nie zważa na to wszystko. Po cichu dokonuje swego dzieła, mocno wierząc, że pewnego dnia, gdy Bóg wejdzie w posiadanie swej chwały, człowiek Go pozna, i że po tym, jak człowiek zostanie przez Boga uczyniony pełnym, całkowicie zrozumie on Boże serce. W tej chwili mogą istnieć ludzie, którzy wystawiają Boga na pokuszenie, nie rozumieją Go czy obwiniają; Bóg w ogóle się tym nie przejmuje. Gdy Bóg zstąpi w chwale, każdy człowiek zrozumie, że wszystko, co Bóg czyni, służy szczęściu ludzkości, jak też zrozumieją, że wszystko, co Bóg czyni, służy temu, by ludzkość miała większą szansę na przetrwanie. Bóg przychodzi, przynosząc pokusy, a zarazem Bóg przychodzi, przynosząc majestat i gniew. Zanim Bóg odejdzie od człowieka, od dawna posiadał już będzie swoją chwałę i będzie odchodził w pełnej chwale oraz radości z powrotu. Bóg, który wykonuje dzieło na ziemi, nie przejmuje się niczym niezależnie od tego, jak bardzo ludzie Go odrzucają. Po prostu dalej dokonuje swego dzieła. Boże stwarzanie świata zaczęło się tysiące lat temu. Bóg przyszedł na ziemię, by dokonać bezmiernego dzieła i w pełni doświadczył odrzucenia oraz potwarzy ze strony świata ludzi. Nikt nie raduje się na widok przybywającego Boga; wita się Go ozięble. W ciągu tych kilku tysięcy lat trudności ludzkie postępowanie już dawno zraniło Boga do żywego. Nie zwraca On dłużej uwagi na ludzki bunt, a zamiast tego tworzy kolejny plan, aby przemienić i oczyścić człowieka. Szyderstwo, potwarz, prześladowanie, ucisk, cierpienie na krzyżu, ostracyzm ze strony świata ludzi i temu podobne rzeczy, które Bóg napotkał od kiedy przyszedł w ciele: Bóg zakosztował tego dostatecznie dużo, a jeśli chodzi o cierpienia świata ludzi, to Bóg, który przybył w ciele, doświadczył ich wszystkich w pełni. Duch Boga Ojca w niebiosach już dawno temu uznał takie widoki za nieznośne i Bóg, odwracając głowę i zamykając oczy, oczekuje na powrót swojego umiłowanego Syna. Życzy sobie tylko tego, by ludzie słuchali i okazywali posłuszeństwo, by, potwornie zawstydzeni w obecności Jego ciała, byli w stanie przestać buntować się przeciwko Niemu. Bóg życzy sobie tylko tego, by ludzkość była w stanie uwierzyć w Jego istnienie. Bóg już dawno temu przestał stawiać człowiekowi większe wymagania, ponieważ zapłacił On zbyt wysoką cenę. Człowiek jednak niczym się nie przejmuje i w ogóle nie bierze sobie do serca Bożego dzieła.

fragment księgi „Słowo ukazuje się w ciele”

Bóg pragnie tylko jednego – aby człowiek słuchał i był Mu posłuszny

Od kiedy Bóg stworzył świat, minęło tak wiele lat, wielką pracę wykonał On na tej ziemi. Przez ludzkość odrzucony, wycierpiał wiele, wielokrotnie doświadczał oszczerstw. Bóg nie był mile widziany, gdy przyszedł na świat. Wszyscy z pogardą patrzyli na Niego. Wycierpiał On niedoli tysiące lat. Ludzkie czyny złamały serce Mu. On nie zwraca już uwagi na bunt człowieka, lecz planuje go odmienić i oczyścić. Bóg jedynie chce, aby ludzie słuchali Go, by przed Nim umieli czuć wstyd, by w oporze nie trwali wciąż. Jego jedynym pragnieniem jest wiara ludzkich serc w to, że istnieje On.

Wycierpiał Bóg w ciele drwin wystarczającą ilość i doświadczył wykluczenia i ukrzyżowania; zniósł też to, co najgorsze ma ten ludzki świat. Ojciec w niebie nie mógł na to patrzeć. Podniósł swoją głowę i odwrócił wzrok; czekając, aż powróci Jego ukochany Syn. Bóg jedynie chce aby ludzie słuchali Go, by przed Nim umieli czuć wstyd, by w oporze nie trwali wciąż. Jego jedynym pragnieniem jest wiara ludzkich serc w to, że istnieje On.

Bóg dawno przestał od nas więcej żądać. A cena, którą zapłacił, jest już za wysoka, lecz człowiek wciąż żyje beztrosko, ślepy na to, co zdziałał Bóg. Bóg jedynie chce aby ludzie słuchali Go, by przed Nim umieli czuć wstyd, by w oporze nie trwali wciąż. Jego jedynym pragnieniem jest wiara ludzkich serc w to, że istnieje On.

ze śpiewnika „Podążaj za Barankiem i śpiewaj nowe pieśni”

Koniec wszelkich rzeczy jest blisko. Czy chcecie wiedzieć, jak Pan wynagrodzi dobro i ukarze zło i ustali wynik człowieka, kiedy On powróci? Zapraszamy do kontaktu z nami, aby pomóc Ci znaleźć odpowiedź.

Powiązane treści

Połącz się z nami w Messengerze