Zasady dotyczące rozeznawania się co do potencjału ludzi

W ostatnich dniach omawialiśmy temat dotyczący tego, jak rozeznać się co do poszczególnych aspektów potencjału, prawda? (Tak). Czy za sprawą naszego omówienia konkretnych przejawów różnych aspektów i poziomów potencjału jesteście w stanie wywnioskować, co stanowi wysoki, a co przeciętny potencjał, czym jest niski potencjał, a czym całkowity brak potencjału? Sporo rozmawialiśmy o tym aspekcie, toteż trzeba, byście byli zdolni podsumować te treści, a następnie dopasować je do konkretnych przejawów występujących w codziennym życiu. W ten sposób wasza ocena siebie i innych będzie relatywnie bardziej trafna. Jeśli nie potrafisz dokonać takiego podsumowania, to gdy w codziennym życiu napotkasz pewnego pokroju ludzi, nie będziesz w stanie rozeznać się ani co do nich, ani co do tego, co sam przejawiasz i ujawniasz w rozmaitych aspektach. Czy nie oznaczałoby to, że słuchałeś na próżno? Musisz być biegły w podsumowywaniu. Co oznacza podsumowywanie? Oznacza odnajdywanie, w konkretnych treściach dotyczących wszystkich tych rozmaitych aspektów, zasad rozeznawania się czy też rozumienia różnego rodzaju rzeczy. W ten sposób cel podsumowania zostaje osiągnięty. Gdy już odnajdziesz te zasady, będziesz w stanie posługiwać się prawdozasadami w postrzeganiu ludzi i spraw, a także rozeznawać się co do innych i co do samego siebie. To dowodzi, że rozumiesz prawdę. Kiedy zrozumiesz jakiś aspekt prawdy i będziesz w stanie go zastosować, osiągniesz wejście w prawdorzeczywistość w tym aspekcie. Czy zatem nie powinniśmy podsumować konkretnych treści dotyczących rozmaitych aspektów potencjału? (Powinniśmy). Musimy je podsumować. Jedynie w ten sposób możesz jasno zrozumieć prawdozasady wiążące się z potencjałem.

Posługiwanie się prawdozasadami do oceny potencjału ludzi

I. Przejawy wysokiego potencjału

Aby przeprowadzić całościową ocenę ludzi o wysokim potencjale, musisz znać zasady, prawda? (Zgadza się). Omówiliśmy szczegółowo wiele konkretnych przejawów, posługując się nimi do oceny potencjału danej osoby. Jakie są więc ogólne przejawy ludzi o wysokim potencjale? Mają oni w swoich sercach konkretne zasady postępowania i działania. Nawet jeżeli nie rozumieją prawdy lub jeszcze jej nie usłyszeli, wyznają niektóre z najbardziej podstawowych zasad postrzegania ludzi i spraw oraz postępowania i działania. Oznacza to, że ich postępowanie ma pewne granice. Do pewnego stopnia granice te stosunkowo pokrywają się z prawdozasadami lub są do nich zbliżone, a przynajmniej są bliskie standardom sumienia i rozumu człowieczeństwa. Po tym, jak tacy ludzie zrozumieją niektóre prawdy na drodze jedzenia i picia słów Bożych oraz przyjęcia podlewania i zaopatrzenia w słowa Boże, nawet jeśli nie doświadczyli wielu spraw czy szczególnych warunków, są mimo to w stanie zrozumieć i uchwycić w swoich sercach niektóre prawdozasady. W prawdziwym życiu potrafią zastosować te zasady do radzenia sobie z różnymi ludźmi, wydarzeniami i sprawami. Rzecz jasna nie chodzi tu tylko o radzenie sobie z prostymi, jednoaspektowymi kwestiami. Natomiast gdy napotykają różne złożone i powiązane ze sobą kwestie dotyczące ludzi, wydarzeń i spraw, mogą zastosować słowa Boże i prawdozasady, by do nich podejść i sobie z nimi poradzić. Oto przejaw ludzi o wysokim potencjale, gdy mowa o sprawach związanych z zasadami. Jako że mają wysoki potencjał, za sprawą podlewania i zaopatrzenia w słowa Boże mogą znaleźć dla siebie w owych słowach zasady postrzegania i postępowania z rozmaitymi ludźmi, wydarzeniami i sprawami. Ludzie o tak wysokim potencjale są w stanie niezależnie przejąć kontrolę nad pracą, samodzielnie wykonując każde zadanie. To przejaw wysokiego potencjału. Jaki jest główny przejaw? (To, że za sprawą podlewania i zaopatrzenia w słowa Boże potrafią oni znaleźć dla siebie w owych słowach zasady dotyczące postrzegania różnych ludzi, wydarzeń i spraw oraz radzenia sobie z nimi, a także są w stanie samodzielnie rozwiązywać problemy i niezależnie przejmować odpowiedzialność za pracę). Dokładnie tak: poprzez jedzenie i picie słów Bożych mogą oni zrozumieć prawdę oraz znaleźć zasady postrzegania i radzenia sobie z różnymi ludźmi, wydarzeniami i sprawami, zdolni do samodzielnego wzięcia pracy na swoje barki. Jedynie to oznacza posiadanie wysokiego potencjału. Wcześniej powiedzieliśmy, że zdolność do samodzielnego podjęcia pracy wymaga posiadania różnych zdolności. Wykorzystując prawdozasady, by to ocenić, widzimy, że jest to przejaw tego, iż ktoś posiada wysoki potencjał.

II. Przejawy przeciętnego potencjału

Jakie są przejawy tego, że posiada się przeciętny potencjał? Z pewnością znacznie gorsze niż w przypadku tych, którzy mają wysoki potencjał. Jednak niezależnie od tego, czy ludzie mają wysoki, czy przeciętny potencjał, zanim uzyskają zaopatrzenie w słowa Boże i zrozumieją prawdę, nie będą dysponowali właściwymi zasadami postępowania. Zrozumienie zasad własnego postępowania musi opierać się na fundamencie, jakim jest otrzymywanie zaopatrzenia w słowa Boże oraz zrozumienie prawdy. Tylko na drodze rzeczywistych doświadczeń można stopniowo zrozumieć zasady własnego postępowania. Jeśli chodzi o osobę o przeciętnym potencjale, to czytając słowa Boże, jest ona w stanie zrozumieć jedynie wyrażone w nich podstawowe znaczenie oraz wymagane standardy. Rozumie te kwestie w kategoriach doktryny, jednak w obliczu rzeczywistych sytuacji nadal nie jest w stanie zastosować prawdozasad. Jedynie dzięki wskazówkom i wsparciu innych lub po wielu doświadczeniach jest zdolna zrozumieć pewne podstawowe prawdozasady. Do czego odnosi się tutaj słowo „podstawowe”? Oznacza ono, że zasady, które ludzie tego pokroju rozumieją i pojmują, są przede wszystkim jednoaspektowe i stosunkowo proste oraz umożliwiają im radzenie sobie ze zwykłymi problemami i ich rozwiązywanie, jednak w obliczu złożonych sytuacji lub kontekstów ludzie ci nie wiedzą, jak postępować zgodnie z zasadami. Chcąc poradzić sobie z niektórymi złożonymi problemami lub wieloaspektowymi zadaniami, muszą polegać na wskazówkach i pomocy osób, które rozumieją prawdę. Oto przejawy charakteryzujące ludzi o przeciętnym potencjale. Co uwydatnia się w tych przejawach? Ludzie ci nie potrafią samodzielnie zrozumieć prawdy ani odnaleźć w słowach Bożych zasad praktyki. Nie są w stanie precyzyjnie zrozumieć, jakie tak naprawdę są wymagane przez Boga standardy. Potrzebują kogoś, kto będzie z nimi rozmawiał, wspierał ich i pomagał weryfikować różne kwestie, a także wyraźnie im o wszystkim mówił i przypominał. Jedynie w ten sposób będą wiedzieli: „To jest prawdozasada. Muszę ją zapamiętać. Muszę zgodnie z nią praktykować. Muszę wdrożyć pracę zgodnie z tym konkretnym ustaleniem jej dotyczącym”. Tyle w kwestii ich pojmowania. Po drugie, jeśli chodzi o wykonywanie pracy, to gdy wykonują oni zadania, w których nie mają żadnego doświadczenia, nie są w stanie szybko zastosować prawdozasad do postrzegania różnych osób, wydarzeń i spraw czy radzenia sobie z nimi. Potrafią poradzić sobie tylko z jakimś jednoaspektowym zadaniem, opierając się na zrozumieniu kilku podstawowych prawdozasad. W obliczu złożonej pracy uwzględniającej liczne prawdozasady, potrzebują innych ludzi do weryfikowania różnych rzeczy, a także do tego, by ich wspierali i zaopatrywali. Oto przejawy charakteryzujące ludzi o przeciętnym potencjale. Jeśli chodzi o osobiste pojmowanie, to potrzebują oni innych osób, które będą przeprowadzać z nimi omówienia i pomagać im w weryfikowaniu różnych spraw. Muszą dużo słuchać: nie tylko o jednym aspekcie prawdy, lecz o rozmaitych jej aspektach, wreszcie zaś potrzebują kogoś, kto powie im, jakie są podstawowe zasady różnych aspektów prawdy, żeby mogli zrozumieć niektóre z nich w swoich sercach. Gdy jednak napotykają złożone sytuacje, znów nie potrafią ich pojąć i muszą dalej poszukiwać. To tyle w kategoriach pojmowania. Jeśli zaś chodzi o zajmowanie się różnymi sprawami w pracy lub w faktycznym życiu, ich zdolność do radzenia sobie z problemami może osiągnąć jedynie poziom stosowania się do prawdozasad, by sprostać jednoaspektowym zadaniom. Gdy ktoś taki ma do czynienia ze złożoną pracą wiążącą się z wieloma prawdozasadami, okazuje się to dla niego dość trudne i musi poszukiwać oraz znaleźć kogoś, kto zweryfikuje różne kwestie. Sam nie może zagwarantować, że dobrze wykona swoją pracę, nie jest też w stanie określić, czy to, co robi, jest zgodne z prawdozasadami. Czasami w pracy takiej osoby pojawią się pewne odchylenia. Jednakże są to tylko odchylenia, a nie zniekształcenia. Gdyby chodziło o zniekształcenia, wskazywałoby to na niski potencjał. Istnieje pewna różnica pomiędzy odchyleniami a zniekształceniami: odchylenia oznaczają, iż praca nie jest w pełni zgodna z prawdozasadami, nie jest wykonywana należycie lub nie jest wystarczająco przemyślana, nie zmierza jednak w niewłaściwym kierunku. Chodzi po prostu o to, że ponieważ takie osoby mają niewystarczające doświadczenie zawodowe czy dość powierzchowne zrozumienie prawdy i niewystarczająco precyzyjne pojęcie o prawdozasadach, ich praca nie spełnia standardów w dostatecznym stopniu. Może ona zbliżać się do standardu, lecz jeśli ma całkowicie go spełniać, to wciąż wymaga poprawy. Takie są przejawy charakteryzujące osoby o przeciętnym potencjale. Jaka jest główna cecha tego pokroju ludzi? (Nie potrafią oni samodzielnie wykonać we właściwy sposób danego elementu pracy; aby ukończyć daną pracę, potrzebują pomocy i wsparcia ze strony innych). Ich cechą charakterystyczną jest to, że zarówno pod względem pojmowania, jak i wykonywania swoich obowiązków są relatywnie gorsi. Zasadniczo nie są w stanie samodzielnie wykonać we właściwy sposób danego elementu pracy, potrzebują natomiast wsparcia, weryfikacji i podpowiedzi ze strony innych osób. Stąd też podstawowym rozumem, jaki powinni posiadać ludzie o przeciętnym potencjale, jest to, by podczas wykonywania czynności bardziej poszukiwać i czekać. Gdy ludzie ci nie są w stanie czegoś przeniknąć, powinni natychmiast i z pokorą poszukiwać – albo szukając w słowach Bożych prawdozasad, które posłużą im za fundament, albo zasięgając rady u przełożonych – a nie działać na oślep czy w sposób świadczący o nierozgarnięciu. Jeżeli po przepracowaniu pewnego okresu będziesz zdezorientowany co do wielu rzeczy, natychmiast je podsumuj i odnotuj, a następnie zwróć się o pomoc do przełożonych. Cel jest taki, by twoi zwierzchnicy zweryfikowali i sprawdzili, czy praca, którą wykonałeś w tym okresie, nie zawiera żadnych odchyleń bądź luk. Nie bądź zbyt zadufany w sobie, bo sądzisz, że masz doświadczenie zawodowe, i nie czuj się zbyt dobrze z samym sobą. Musisz posiadać samoświadomość. Omówiliśmy już przejawy przeciętnego potencjału, a jakie są cechy osób posiadających taki potencjał? (Nie potrafią one samodzielnie wykonywać pracy; potrzebują wsparcia, pomocy i weryfikacji ze strony innych). A jakie są cechy tych ludzi z punktu widzenia pojmowania słów Bożych? (Jeśli chodzi o pojmowanie słów Bożych, to są oni w stanie pojąć jedynie pewne podstawowe zasady, lecz nie potrafią praktycznie zastosować ich w pracy). A jakie są ich cechy z punktu widzenia zdolności do pracy? (Jeżeli chodzi o zdolność do pracy, ludzie o przeciętnym potencjale nie są w stanie szybko zastosować prawdozasad, aby przyjrzeć się różnym kwestiom czy sobie z nimi poradzić. Co więcej, potrafią poradzić sobie tylko z jednym elementem pracy; w przypadku wielu takich elementów nie są w stanie pojąć zasad. Są niezdolni do priorytetyzowania różnych elementów pracy według ich wagi czy pilności ich dobrego wykonania, nie mówiąc już o rozsądnym organizowaniu pracy. Muszą mieć kogoś, kto będzie weryfikował różne sprawy, wskazywał im kierunek, a także stale im pomagał i ich wspierał). Zgadza się. Ludzie o przeciętnym potencjale są w stanie samodzielnie wykonywać pewne jednoaspektowe prace lub, mając za fundament pewien poziom doświadczenia zawodowego, zajmować się prostymi zadaniami. Jednakże w obliczu złożonych kwestii, a zwłaszcza pracy wiążącej się z wieloma prawdozasadami, są zdezorientowani i nie wiedzą, jak praktykować. Raz uważają, że należy to zrobić tak, a innym razem, że inaczej, ale nie wiedzą, który ze sposobów jest zgodny z prawdozasadami. Nie są w stanie oszacować konsekwencji, jakie mogą wyniknąć po ostatecznym wykonaniu zadania. W takich sytuacjach brakuje im ścieżki. Ludzie o przeciętnym potencjale mogą wykazać się kompetencjami przy wykonywaniu jakiegoś pojedynczego elementu pracy, ale gdy mają do czynienia z wieloma zadaniami lub nieco bardziej złożoną pracą, są zdezorientowani. Przykładowo: niektórzy przywódcy i pracownicy znajdujący się pośród was potrafią poradzić sobie z jednym przydzielonym im zadaniem, lecz w przypadku dwóch czy trzech zadań nie dają sobie rady. Nawet jeżeli chcą je dobrze wykonać, nie są w stanie tego zrobić. Gdy mają dużo pracy, a ktoś tylko poruszy ten czy inny problem, są zdezorientowani i nie potrafią go rozwiązać. W rezultacie żaden z elementów pracy nie zostaje wykonany właściwie. Oto przejawy występujące u ludzi o przeciętnym potencjale. Ludzie o przeciętnym potencjale nie są w stanie wziąć na siebie jednocześnie dwóch czy trzech zadań. Szczególnie wtedy, gdy napotykają złożone bądź wyjątkowe sytuacje, momentalnie są zdezorientowani i nie wiedzą, co robić. W rezultacie praca, którą mogliby dobrze wykonać, nie zostaje zrealizowana jak należy, a w przypadku poszczególnych zadań, za które odpowiadają, występują problemy i opóźnienia. Dlatego też osoby o przeciętnym potencjale nie są w stanie wykonać dwóch czy trzech zadań naraz i nadają się tylko do prostych, pojedynczych elementów pracy. Niektórzy przywódcy i pracownicy niezmiennie sądzą, że wykonywanie pracy jest bardzo proste. Kiedy inni ludzie wskazują im problemy, pozostają obojętni i rzeczy tych za problemy nie uznają, myśląc wręcz, że to z głowami tych ludzi coś jest nie tak i że zbytnio komplikują oni sprawy. W końcu pojawiają się poważne problemy, a oni nie są w stanie ich rozwiązać i dopiero wtedy zgłaszają je przełożonym. Tacy przywódcy i pracownicy mają zbyt małe doświadczenie i brakuje im wnikliwości. W swojej pracy zawsze zakładają, że wszystko pójdzie gładko; jedynie przestrzegają pewnych przepisów i uparcie trzymają się jednej ścieżki. Bez względu na to, jak poważne są pojawiające się problemy, oni nie zdają sobie z nich sprawy; co więcej, nie uświadamiają sobie, że opóźnią one całość prac, jeżeli pozostaną nierozwiązane. Oto jakie są przejawy charakteryzujące ludzi o przeciętnym potencjale.

Ogólnie rzecz biorąc, jeżeli ludzie o przeciętnym potencjale spełniają standardy we wszystkich aspektach swojego człowieczeństwa, to w zasadzie mają kompetencje, by wykonywać jednoaspektową pracę. Powodem, dla którego twierdzę, że nie są oni w stanie samodzielnie wykonać kompleksowej pracy, jest to, że ich potencjał pozwala na dobre radzenie sobie tylko z jednym jej aspektem. Jeżeli chodzi o niektóre prace związane z zainteresowaniami, hobby oraz mocnymi stronami tych osób, to biorąc pod uwagę ich potencjał, mogą one okazać się kompetentne w tym zakresie. Jednakże w obliczu złożoności wieloaspektowej pracy są zdezorientowane. Nawet jeżeli posiadają jakieś praktyczne doświadczenie, ich potencjał nie jest wystarczający, by wykonać takie zadanie. Niektóre osoby pytają: „Czy to dlatego, że jestem młody?”. Nie, nie taki jest powód. Jeżeli masz przeciętny potencjał, to nawet gdy skończysz czterdzieści czy pięćdziesiąt lat, nadal nie będziesz mieć kompetencji, by wziąć na siebie wieloaspektową pracę. Dlaczego tak twierdzę? Po zgromadzeniu pewnego doświadczenia poprzez rzeczywiste wykonywanie pracy, możesz nabyć umiejętność radzenia sobie z pewnymi pojedynczymi zadaniami. Jednakże samodzielnie potrafisz wykonać dobrze pracę tylko w sytuacjach, gdy otrzymujesz wskazówki, gdy masz kogoś, kto weryfikuje różne rzeczy, bądź gdy inni kontrolują twoje działania – już na zawsze pozostajesz niezdolny do samodzielnego wykonywania wieloaspektowej pracy. Oznacza to, że masz przeciętny potencjał. Niektóre osoby, nabrawszy pewnego doświadczenia po wielu latach mierzenia się z różnymi sytuacjami i doszedłszy do zrozumienia pewnych prawdozasad, wciąż nie są w stanie wziąć na swoje barki wieloaspektowej pracy, zwłaszcza takiej, za którą same musiałyby przejąć odpowiedzialność. Gdy napotykają skomplikowane sytuacje, są zdezorientowane i nie potrafią priorytetyzować zadań według ich wagi czy pilności. Tacy ludzie zdecydowanie mają przeciętny potencjał. Doświadczenie zawodowe stanowi tylko jeden z aspektów świadczących o zdolności do pracy danego człowieka – nie jest to czynnik dominujący. Dominującym czynnikiem jest potencjał danej osoby i jej zdolności dotyczące różnych aspektów. Doświadczenie zawodowe stanowi jedynie pewne odniesienie. Rzecz jasna, doświadczenie zawodowe również jest cenne, ponieważ wynika z doświadczenia osobistego, ale owo praktyczne doświadczenie zawodowe nie jest w stanie umożliwić ci dokładniejszego pojmowania zasad wieloaspektowej pracy. Jeżeli twój potencjał jest wysoki i naprawdę rozumiesz prawdozasady, to nawet bez doświadczenia zawodowego czy z niewielkim osobistym bagażem doświadczeń, nadal będziesz w stanie wziąć na swoje barki całokształt pracy i samemu wziąć za nią odpowiedzialność. Jednakże osoby o przeciętnym potencjale nie są w stanie samodzielnie wykonać wszystkich zadań; mogą wykonać tylko jeden aspekt pracy i potrzebują częstych podpowiedzi, weryfikacji, pomocy i wskazówek. Dlatego też osoby o przeciętnym potencjale nie powinny sądzić, że skoro są w stanie dobrze wykonywać pewną jednoaspektową pracę, to mają kompetencje do tego, by podjąć pracę wieloaspektową bądź sami wziąć za nią odpowiedzialność. To złudzenie i błędne rozumienie. Istnieje przepaść pomiędzy zdolnością do samodzielnego wykonywania określonej jednoaspektowej pracy a zdolnością do samodzielnego wykonywania pracy wieloaspektowej, czyli do samodzielnego wzięcia za nią odpowiedzialności. Jest to coś, co będziecie stopniowo poznawać poprzez doświadczenie. Słowa te mogą nie być łatwe do zrozumienia – mogą je zrozumieć jedynie te osoby, które przez wiele lat służyły jako przywódcy lub pracownicy i mają praktyczne doświadczenie. Zwykli bracia i siostry mogą tego nie zrozumieć, prawda? Przywódcy i pracownicy, którzy wzięli na swoje barki wieloaspektową pracę, mają praktyczne doświadczenie i rozumieją te różnice – wykonując pracę, kierują się zasadami. Ludzie o przeciętnym potencjale nie są jednak w stanie osiągnąć tego poziomu. Tak oto dokonaliśmy pełnego podsumowania przejawów występujących u ludzi o przeciętnym potencjale.