Jak całościowo ocenić czyjś potencjał

Zakończyliśmy już omawianie innowacyjności, czyli ostatniej z jedenastu umiejętności służących do oceny potencjału danej osoby. Czy po omówieniu tych jedenastu zdolności macie nieco większą jasność co do własnego potencjału? (Tak). Czy w takim razie potraficie go ocenić? Czy potraficie trafnie ocenić, jaki naprawdę jest wasz potencjał? Istnieje pewne kryterium oceny, pozwalające określić, czy twój własny potencjał jest wysoki, przeciętny lub niski, czy też w ogóle go nie posiadasz – nie można zwracać uwagi na jeden tylko aspekt; trzeba oceniać potencjał całościowo. Na które aspekty należy zatem zwracać uwagę, by ocenić, jaki ktoś ma potencjał? Sądząc na podstawie przejawów omówionych przez nas jedenastu zdolności, aby można było ocenić czyjś potencjał jako wysoki, osoba ta musi posiadać przynajmniej kilka względnie ważnych umiejętności. Zastanówcie się przez chwilę: które z tych jedenastu zdolności są główne; które są w stanie wykazać, że dana osoba ma wysoki potencjał? Czy potraficie to zmierzyć? Kolejność powinna być odwrotna od tej, którą przyjęliśmy w naszym omówieniu, czyli osoba o wysokim potencjale musi przynajmniej cechować się innowacyjnością; następna jest zdolność właściwego szacowania i oceniania różnych rzeczy, umiejętność podejmowania decyzji oraz umiejętność reagowania. Następna jest umiejętność rozpoznawania różnych rzeczy, zdolność do wydawania sądów i zdolności poznawcze. I wreszcie ostatnie miejsca zajmują: umiejętność akceptowania różnych rzeczy, zdolność pojmowania, zdolność rozumienia różnych rzeczy i umiejętność uczenia się. Taka właśnie jest kolejność tych jedenastu zdolności. Dlaczego kolejność ta jest odwrócona? Początkowo ułożyliśmy te zdolności w kolejności od mniej ważnych do najważniejszych; lecz aby ocenić, czy ktoś ma wysoki potencjał, wymieniamy je w porządku od najważniejszych do tych mniej ważnych. Osoba o wysokim potencjale musi przynajmniej cechować się innowacyjnością. Spełnienie tego warunku opiera się na tym, że ma się już zdolności podejmowania decyzji, zdolność właściwego szacowania i oceniania różnych rzeczy oraz zdolność rozpoznawania różnych rzeczy. Jeśli jesteś w stanie uzmysławiać sobie różne rzeczy, rozpoznawać je i oceniać, a także posiadasz zdolność rozumienia rzeczy, a następnie potrafisz wprowadzać innowacje, czyni to z ciebie osobę o wysokim potencjale. Tacy ludzie to ci, którzy mają zdolności przywódcze i są w stanie wejść na poziom, na którym podejmuje się decyzje; mają talent do bycia przywódcami i potrafią przewodzić w jakiejś dziedzinie pracy. Są to ludzie o wysokim potencjale. Osoby o średnim potencjale to te, których umiejętności we wszystkich aspektach – od innowacyjności po zdolność uczenia się – są przeciętne. Jeśli chodzi o robienie różnych rzeczy, przeciętna jest zarówno ich wydajność, jak i wyniki. To właśnie są ludzie o średnim potencjale. Co stanowi główny cechujący takich ludzi przejaw? To, że ich rozumienie i pojmowanie zasad nie jest zbyt głębokie ani zanadto trafne. Podczas wdrażania i praktykowania tych zasad zawsze pojawiają się jakieś luki i odchylenia. Tacy ludzie zawsze coś przeoczą, zapomną o tym czy owym i, ogólnie mówiąc, nie są w stanie wziąć wszystkiego pod uwagę. Na przykład, zostają wybrani na kościelnych przywódców, lecz nie są w stanie wziąć na siebie odpowiedzialności za wszystkie aspekty pracy kościoła. Gdy są odpowiedzialni za pracę ewangelizacyjną, koncentrują się tylko na niej i nie potrafią zająć się żadną inną. Być może umieją rozkręcić pracę ewangelizacyjną, ale zupełnie nie mają czasu na to, by pytać o pracę z tekstami lub produkcję filmową. Dlaczego tak jest? Dlatego, że ich potencjał jest najzupełniej przeciętny i są w stanie poradzić sobie tylko z jednym aspektem pracy; ledwo udaje im się podołać jednej dziedzinie pracy, ale kiedy każe im się zająć także innymi zadaniami, straszliwie narzekają, stają się przytłoczeni i nie są w stanie dobrze wykonać żadnego zadania. Jeśli więc chodzi o ich pracę, ciągle musi być ktoś, kto ich nadzoruje i upomina oraz kontroluje i sprawdza to, co robią. Zawsze musi być obok nich ktoś, kto ich wspiera, omawia z nimi prawdę, wielokrotnie podkreśla zasady dotyczące pracy oraz zwraca im uwagę na różne odchylenia i luki, które mogą się pojawić. Ktoś musi ciągle im o tym wszystkim przypominać. A dlaczego zawsze potrzebują, aby ktoś im przypominał i dawał im wytyczne? Nie dlatego, że ich doświadczenie w pracy jest niewystarczające, ale przez to, że mają przeciętny potencjał. Nie są w stanie przewidzieć sytuacji i problemów, które prawdopodobnie się pojawią, lub też potrafią przewidywać je w bardzo ograniczonym zakresie. Stąd też zawsze musi być przy nich ktoś, kto będzie udzielał im wskazówek, weryfikował i śledził to, co robią, często musząc przy tym ich kontrolować. Podczas takich kontroli okazuje się, że albo nie wykonali jednego zadania, albo zapomnieli o innym; a jeżeli nie, to zaniedbali jakiś aspekt pracy albo nie mają pojęcia, jak powinni w tym względzie postępować, lecz nadal nie wiedzą, kogo spytać lub jak poszukiwać, i ciągle wyczekują. Krótko mówiąc, ich kompetencje do pracy są bardzo przeciętne. Słowo „przeciętna” nie ma tutaj nic wspólnego z tym, jak wiele mają determinacji, ile mają siły woli, jak bardzo lubią wykonywać swoją pracę lub jak wiele trudów potrafią znosić i jak wysoką umieją płacić cenę – określenie to nie ma nic wspólnego z tymi wszystkimi sprawami. Odnosi się tylko i wyłącznie do tego, że ich zdolność do pracy jest przeciętna. Natomiast ludzie o wysokim potencjale zasadniczo nie popełniają w swojej pracy większych błędów. Zasady i kierunek, w którym podążają, oraz ogólne ramy, w których się mieszczą, są w gruncie rzeczy właściwe. Chociaż nierzadko zdarza się im przeoczyć pewne drobne szczegóły, nie wpływają one na wydajność i wyniki całokształtu pracy. Tacy właśnie są ludzie o wysokim potencjale. Oczywiście żaden człowiek nie jest doskonały. Nawet osobom o wysokim potencjale mogą zdarzać się w pracy pewne drobne niedoróbki: czasami chwilowo coś przeoczą lub trochę zaniedbają jedno z zadań, ponieważ były ostatnio bardzo zajęte innym. Jednakże, jeśli chodzi o sam ich potencjał, są w stanie szybko naprawić sytuację, zacząć z nią sobie radzić i nad nią zapanować, sprawiając, że całokształt pracy jest zasadniczo wolny od błędów i, ogólnie rzecz biorąc, wszelka praca wykonywana jest zgodnie z prawdozasadami, odnośnymi ustaleniami lub przepisami wynikającymi z zarządzeń administracyjnych i przebiega w sposób uporządkowany. Nawet gdy pojawiają się antychryści albo źli ludzie, usiłujący tworzyć przeszkody w pracy wchodzącej w zakres odpowiedzialności osób o wysokim potencjale, te ostatnie szybko poradzą sobie z tą sytuacją, ponieważ posiadają zdolność reagowania na różne rzeczy. Przy pierwszej nadarzającej się okazji zajmą się tą sprawą i rozwiążą problem, dbając o to, by dzieło kościoła szybko powróciło na właściwe tory, a cała ta sytuacja nie miała wpływu na środowisko, w którym bracia i siostry wykonują swój obowiązek. Także i wtedy, gdy pojawiają się pewne nieoczekiwane sytuacje, ludzie o wysokim potencjale wiedzą, jak sobie z nimi radzić. Nawet jeśli wcześniej nie mieli z takimi sytuacjami do czynienia, będą wiedzieli, jak poszukiwać zasad. Ponieważ posiadają zdolność rozpoznawania, osądzania i uzmysławiania sobie różnych rzeczy, szybko rozwiążą problemy zgodnie z zasadami. Bez wątpienia mają oni zdolność rozwiązywania problemów. Ich umiejętności rozpoznawania różnych rzeczy, reagowania na nie i wydawania sądów pozwalają im szybko rozładowywać i łagodzić nieoczekiwane sytuacje, dzięki czemu są w stanie zapewnić normalny i uporządkowany postęp w pracy kościoła oraz chronić interesy domu Bożego, gwarantując przy tym, że takie sytuacje nie będą się powtarzać ani pozostawać nierozwiązane przez dłuższy czas. Jednocześnie zaś zarówno zasady, zgodnie z którymi załatwiają różne sprawy, jak i osiągane przez nich końcowe rezultaty, służą ochronie interesów domu Bożego. Wysoka wydajność i dobre wyniki: te właśnie rzeczy ludzie o wysokim potencjale są w stanie osiągnąć w swojej pracy. Gdy jednak z problemami pojawiającymi się w pracy kościoła lub w życiu codziennym usiłują radzić sobie ludzie o przeciętnym potencjale, są nimi nieco przytłoczeni i uważają, że jest to dla nich dosyć trudne. Często rozwiązują różne problemy w sposób nieefektywny i bardzo powolny. W przypadku spraw, które powinny być rozwiązane w ciągu jednego albo dwóch dni – ponieważ nie są w stanie ich przejrzeć – mogą musieć wyczekiwać i zastanawiać się przez trzy albo pięć dni. Nie umieją podejmować stanowczych decyzji, aby odwrócić bieg wydarzeń, a zamiast tego są bezradni i potrafią jedynie dopuścić do tego, by sytuacja nadal się pogarszała. Są w stanie poradzić sobie tylko z niektórymi prostymi zadaniami, takimi jak weryfikowanie faktów, wypytywanie odpowiednich osób o daną sytuację lub porządkowanie problemów i zgłaszanie ich wyższym szczeblom. Problemy, które inni potrafią rozwiązać w dwa dni, im mogą zająć pół miesiąca. A choć ostatecznie są rozwiązywane, tak długa zwłoka powoduje pewne straty dla dzieła kościoła. W tym czasie niektórzy ludzie mogą zostać wprowadzeni w błąd przez antychrystów, złożone ofiary mogą zostać utracone, bądź też realizacja pewnych zadań może ucierpieć z uwagi na to, że problemy nie zostały niezwłocznie rozwiązane. I chociaż zadba się później o odpowiednie odszkodowanie lub rekompensatę, a ludzie, z którymi należało się rozprawić, zostaną w końcu odpowiednio potraktowani, rezultaty i wydajność pracy są bardzo przeciętne. To jak z gaszeniem pożarów: ludzie o wysokim potencjale mają do tego dryg, osiągając dobre rezultaty i zapobiegając stratom finansowym. Jednakże osoby o przeciętnym potencjale, ze względu na niewłaściwe metody, brak podejmowania nadzwyczajnych środków zaradczych, powolne działanie i niezdolność do podejmowania stanowczych decyzji oraz do uchwycenia kluczowych aspektów problemu celem jego rozwiązania, w ostatecznym rozrachunku powodują większe straty. Niektórzy mówią: „Jestem gotów zapewnić odszkodowanie za straty, które spowodowałem”. Jeśli chodzi jedynie o stratę w kategoriach ekonomicznych, takie odszkodowanie może rozwiązać problem. Ale jeśli stajesz w obliczu aresztowań dokonywanych przez wielkiego czerwonego smoka i nie poradzisz sobie z tym we właściwy sposób, powodując straty w pracy kościoła, czy możesz to jakoś zrekompensować? Czy jesteś w stanie zrekompensować koszty związane z opóźnieniami w pracy i straconym czasem? Gdy mają miejsce niespodziewane zdarzenia, ludzie o przeciętnym potencjale – ponieważ ich zdolności reagowania na rzeczy, wydawania sądów, rozpoznawania rzeczy, a nawet umiejętność podejmowania decyzji także są przeciętne – radzą sobie z problemami powoli, wykazując się bardzo niską skutecznością, a podejmowane przez nich nadzwyczajne środki zaradcze są nieefektywne, czego ostatecznym rezultatem są niezadowalające wyniki w pracy oraz pewne straty. I chociaż problemy są w końcu rozwiązywane, to z uwagi na długotrwałe opóźnienia i zmniejszoną wydajność pracy, niewątpliwie mamy tu do czynienia ze stratą. W związku z tym takie osoby charakteryzuje się jako mające przeciętny potencjał. Niektórzy protestują: „To niesprawiedliwe. One również włożyły pewien wysiłek, ciężko pracowały i rozwiązywały problemy. Jak możesz mimo to twierdzić, że ich potencjał jest przeciętny?”. Oceniając takie kwestie, nie można bazować na emocjach czy sentymentach. Mówiąc obiektywnie i bezstronnie oraz w kategoriach poziomu, jaki osiągnąć może czyjś potencjał, twój potencjał jest przeciętny. Dlaczego jest przeciętny? Ponieważ są ludzie mający większy potencjał niż ty; w sytuacjach, w których cechuje ich mniej więcej takie samo człowieczeństwo jak twoje, ludzie o wysokim potencjale radzą sobie z problemami skuteczniej od ciebie i z lepszymi wynikami, a straty są mniejsze niż te spowodowane przez ciebie. Dlatego właśnie twój potencjał sklasyfikować można jedynie jako przeciętny. Czy to rozumiecie? (Tak). Powodem, dla którego uznaje się, że tacy ludzie mają przeciętny potencjał, jest to, że są osoby o wysokim potencjale, które osiągają w swoich działaniach większą skuteczność i lepsze wyniki niż oni. Właśnie dlatego potencjał tych pierwszych jest przeciętny. To wyjaśnienie jest sprawiedliwe i rozsądne. Niektórzy mówią: „Takich ludzi cechuje szczerość i wkładają całe serce w realizację tego zadania; znieśli mnóstwo trudów i zapłacili niemałą cenę”. Po cóż mówić coś takiego? Czy to oznacza, że mają wysoki potencjał? Bez względu na to, jakie jest ich człowieczeństwo bądź jakie mają emocje czy pragnienia, mówiąc jedynie w kategoriach ich potencjału, powyższe przejawy charakteryzują osoby posiadające przeciętny potencjał.

Jakie przejawy cechują zatem osoby o niskim potencjale? Jeśli spojrzeć na to przez pryzmat jedenastu różnych umiejętności, ludzie o niskim potencjale mają pewną umiejętność uczenia się oraz niejaką zdolność rozumienia różnych rzeczy. Gdy uczą się określonej dziedziny wiedzy, jakichś teorii, umiejętności zawodowych lub przedmiotów akademickich, potrafią te rzeczy zapamiętać porządnie i dokładnie, notując sobie kluczowe punkty w swoich zeszytach. Ponieważ otrzymali wykształcenie, ich zdolność rozumienia różnych rzeczy nie jest aż tak słaba i może osiągać średni poziom. Nie posiadają jednak umiejętności, które wymienialiśmy po zdolności pojmowania, takich jak umiejętność akceptowania różnych rzeczy i umiejętność ich rozpoznawania. Oznacza to, że ich zdolności ograniczają się do uczenia się i rozumienia – na pewnym dosłownym poziomie – teorii, wiedzy, umiejętności technicznych lub zawodowych. Jeśli jednak chodzi o postrzeganie ludzi, załatwianie spraw, rozwiązywanie problemów i wdrażanie ustaleń dotyczących pracy w prawdziwym życiu, to tacy ludzie wypadają słabo. Ich zdolności ograniczają się wciąż do umiejętności uczenia się i zdolności rozumienia różnych rzeczy. Mogą posiadać zdolność pojmowania, ale nie spełniają standardu, jeśli chodzi o umiejętność akceptowania różnych rzeczy. Ludzie, którzy posiadają tę ostatnią umiejętność, wiedzą, do jakich rzeczy w prawdziwym życiu odnoszą się te zasady, teorie i podstawy, jak również wiedzą, które z nich są praktyczne i możliwe do zastosowania, a które nie, oraz które są odpowiednie dla nich samych, a które nie. Jednak ludzie o niskim potencjale nie potrafią przejrzeć tych spraw. Na przykład, w Internecie dostępne są rozmaite materiały dotyczące zdrowia i treningu fitness. Osoby o niskim potencjale mogą się również dzięki nim dowiedzieć, jak ćwiczyć i jak zadbać o siebie. Posiadają wszak umiejętność uczenia się, umiejętność rozumienia różnych rzeczy oraz zdolność pojmowania i wiedzą też, jak znaleźć to, co im się podoba. Jeśli jednak chodzi o to, które z tych rzeczy są praktyczne, skuteczne i naprawdę ludziom potrzebne, to osoby o niskim potencjale nie potrafią tego stwierdzić. Nie spełniają standardu, jeśli chodzi o umiejętność akceptowania różnych rzeczy. Jednego dnia w Internecie można przeczytać, że szpinak duszony z tofu jest bardzo pożywny, więc jedzą go codziennie. Ale po tym, jak już jedzą go przez pewien czas, wciąż nie mają pojęcia, jakie są tego skutki i czy rzeczywiście przynosi to taki efekt, o jakim była mowa w sieci. Potem w Internecie przeczytają, że szpinaku i tofu nie należy ze sobą łączyć, więc nigdy więcej nie przyrządzają duszonego szpinaku z tofu. Jeśli zaś chodzi o to, czy szpinak i tofu tak naprawdę są bardzo pożywne, czy też rzeczywiście nie należy ich ze sobą łączyć, to tacy ludzie tego nie wiedzą i nie będą o to pytać; potrafią jedynie ślepo naśladować innych. W dzisiejszych czasach informacja jest bardzo wysoce rozwinięta; różne wiadomości są niezwykle złożone. Tacy ludzie zaś nie są w stanie stwierdzić, co jest słuszne, a co niesłuszne, ani co jest poprawne, a co nie. Czytają więc wszystko i wszystkiego słuchają, wierząc w to, że wszystko, czego wcześniej nie słyszeli, wszystko, co nowe lub pozornie głębokie, musi być dobre. Na przykład, w Internecie jest napisane, że spożywanie czekolady jest dobre dla serca, więc codziennie jedzą czekoladę. W rezultacie rozwija się u nich wewnętrzne gorąco, dostają owrzodzeń jamy ustnej, mają zaczerwienione oczy i szumi im w uszach. Tak naprawdę w sieci było napisane, że jedzenie czekolady z umiarem jest dobre dla serca, lecz oni nie zapamiętali, że należy jeść ją „z umiarem”. Nie są w stanie pojąć kluczowej kwestii i ostatecznie sami sobie szkodzą. Kilka dni później znowuż w Internecie napisane jest: „Jedzenie czekolady jest szkodliwe dla serca, a spożywanie jej w nadmiarze może również powodować przyrost masy ciała”. Ludzie, którzy mają rozeznanie, wiedzieliby, że jedzenie czekolady w nadmiarze jest szkodliwe dla organizmu, ale nie ma przeciwwskazań, by spożywać ją z umiarem. Jednak osoby o niskim potencjale nie potrafią się w tym połapać, więc usłyszawszy to wszystko, przestają w ogóle jeść czekoladę. Przechodzą od jednej skrajności do drugiej, skłaniając się za bardzo albo w jedną, albo w drugą stronę, ale myślą, że są awangardą postępu: „Słuchaj, jem wszystko to, o czym w Internecie piszą, że jest dobre, i nie jem tego wszystkiego, o czym piszą, że jest złe. Jestem kimś, kto dotrzymuje kroku bieżącym trendom”. W rzeczywistości są ludźmi zupełnie pozbawionymi umiejętności rozpoznawania rzeczy; nierozgarniętymi jednostkami, ślepo podążającymi za tłumem. W Internecie można znaleźć najrozmaitsze informacje, a większość z nich jest nieścisła. Oczywiście w sieci jest również niewielka ilość informacji i stwierdzeń, które są poprawne. Ty zaś musisz być w stanie je zidentyfikować. Jeśli chodzi o to, jakie informacje należy akceptować, musisz ocenić to stosownie do swoich potrzeb, tego, czy są one dla ciebie pożyteczne, i tego, czy są czymś pozytywnym. Ludziom o niskim potencjale brak umiejętności rozpoznawania takich rzeczy. Brakuje im wszystkich omawianych przez nas zdolności, poczynając od umiejętności akceptowania różnych rzeczy. Poprzestają wciąż jedynie na uczeniu się i rozumieniu różnych rzeczy na pewnym dosłownym, teoretycznym poziomie – na poziomie wiedzy – posiadając przy tym pewną zdolność pojmowania. Jeśli jednak chodzi o to, by móc następnie rozpoznać, czy różne stwierdzenia są poprawne oraz czy są wartościowe i sensowne, to ludziom o niskim potencjale brakuje umiejętności wydawania sądów na ten temat i rozeznania w tych kwestiach. A do tego dochodzi jeszcze fakt, że takim osobom brak również umiejętności reagowania na różne rzeczy. Jeśli chodzi o rozmaite problemy, które pojawiają się w prawdziwym życiu lub na ścieżce przetrwania, to nie potrafią radzić sobie z nimi w oparciu o te prawdozasady, które znają lub które zdołali pojąć. Bez względu na to, ile słów i doktryn potrafią wypowiedzieć, wszystkie one są puste i niepraktyczne. Jeśli chodzi o radzenie sobie z problemami pojawiającymi się wokół nich lub na ścieżce przetrwania, tacy ludzie polegają na własnych tanich sztuczkach; starają się po prostu unikać ponoszenia strat, i to wszystko. Nie wznoszą się przy tym na poziom doświadczania, rozumienia czy weryfikowania zasad, które zdołali pojąć. Ponadto osoby o niskim potencjale nie mają również zdolności poznawczych. Oznacza to, że gdy pojawia się jakikolwiek problem, nie są w stanie wyciągnąć żadnych wniosków ani rozpoznać istoty samego problemu, jego pierwotnej przyczyny, ani przewidzieć konsekwencji, do jakich może on prowadzić w przyszłości. Ludzie o niskim potencjale w ogóle nie wiedzą, jak mają myśleć o tych sprawach, a tym bardziej nie potrafią posłużyć się prawdą lub zastosować zasad i praw różnych rzeczy, które zdołali pojąć, do tego, by stawić czoła takim problemom i sobie z nimi poradzić. Ponieważ mają niski potencjał, ich myślenie jest nazbyt uproszczone i powierzchowne, a w ich spojrzeniu na sprawy istnieją odchylenia. W dodatku jeszcze bardziej problematyczne jest to, że nie wiedzą, z jakiej perspektywy spoglądać na sprawy, aby mieć właściwy ich ogląd. Dlatego też nie są w stanie przejrzeć istoty dowolnej kwestii ani osądzić, czy dana rzecz jest właściwa lub słuszna, czy nie. Bez właściwego osądu nie mogą rozpoznawać rzeczy; w związku z tym oczywiście nie mają też umiejętności reagowania na rzeczy, nie mówiąc już o umiejętności podejmowania decyzji. Niektórzy ludzie mówią: „Osoby o niskim potencjale też przecież wiedzą, co mają jeść i nosić każdego dnia, i potrafią radzić sobie ze swoim codziennym życiem”. Mieć potencjał znaczy jednak zupełnie co innego. Posiadanie potencjału oznacza, że jest się w stanie – zgodnie z prawdozasadami, które się rozumie – radzić sobie z różnymi istotnymi problemami napotykanymi w życiu i na ścieżce przetrwania. Do owych problemów napotykanych w życiu zalicza się ocenianie różnych osób, załatwianie różnych spraw i tak dalej. Problemy napotykane na ścieżce przetrwania obejmują zaś stawianie czoła ważnym kwestiom związanym z tym, co słuszne, i tym, co niesłuszne, okolicznościom przygotowanym dla ciebie przez Boga, Jego suwerennej władzy, kwestiom związanym z twoimi perspektywami i przeznaczeniem oraz sposobami wyboru dalszej drogi, i tak dalej – wszystkie te sprawy zaliczają się do problemów związanych z przetrwaniem. Jeśli ktoś zupełnie nie posiada umiejętności radzenia sobie z problemami, jakie pojawiają się w życiu lub na ścieżce przetrwania, oznacza to, że brak mu umiejętności podejmowania decyzji. Takie osoby mają pustkę w głowie, więc w odniesieniu do nich mówienie o zdolności do właściwego szacowania i oceniania różnych rzeczy jest trochę nieuzasadnione. Oczywiście ostatnia zdolność – innowacyjność – tym bardziej pozostaje poza zasięgiem osób o niskim potencjale. To tak, jakby dyskutować o tym, czy to lew, czy tygrys jest królem zwierząt. Jeden i drugi tak czy inaczej może kandydować do tego tytułu, ponieważ zarówno lwy, jak i tygrysy mają odpowiednią aurę i stosowne umiejętności, aby być władcami pośród zwierząt. Zarówno lew, jak i tygrys mają swoje mocne strony, a gdy przyjdzie im się ze sobą zmierzyć, może okazać się, że są godnymi siebie przeciwnikami, co sprawia, że mogą rywalizować o tytuł króla zwierząt. Jeśli jednak, chcąc zdecydować, kto jest królem zwierząt, zaczniesz porównywać gnu, łosia lub jaka do lwa i tygrysa, ludzie cię wyśmieją. Dlaczego będą się z ciebie śmiać? (Ponieważ nie sposób porównywać ze sobą tych zwierząt). Nie są one na tym samym poziomie, nie są w tej samej kategorii wagowej; nie sposób ich ze sobą porównywać. Podobnie, ludzie o niskim potencjale nie mają żadnych przemyśleń i zupełnie nie posiadają umiejętności właściwej oceny jakiejkolwiek osoby, zdarzenia lub sprawy na poziomie mentalnym. Dlatego nie warto nawet mówić o tym, czy tacy ludzie posiadają zdolność właściwego szacowania i oceniania różnych rzeczy. Zdolność ta jest bowiem stosunkowo zaawansowana i odnosi się do ludzi o wysokim potencjale. Zatem innowacyjność jeszcze w większym stopniu dotyczy ludzi o wysokim potencjale. Ocenia się ją na podstawie tego, czy ktoś jest w stanie w praktyczny sposób poradzić sobie ze wszystkim w prawdziwym życiu. Tymczasem ludziom o niskim potencjale nie tylko brak jakichkolwiek przemyśleń i wyraźnych kolejnych kroków we wszystkim, co robią, lecz także zupełnie nie posiadają oni zdolności do wykonywania zadań, więc nie można powiedzieć, że cechuje ich jakakolwiek innowacyjność. Jakie zatem zdolności mają osoby pozbawione potencjału? Większość z nich ma pewną wspólną cechę: brak im jakichkolwiek atutów. Jeśli chodzi o umiejętność wyrażania się, to nie mają jej w ogóle; jeżeli chodzi o jakiekolwiek mocne strony natury technicznej lub zawodowej, to ich również nie mają. Wykonując nawet najprostsze zadanie, takie jak sprzątanie, nie mają na podorędziu szybkich i treściwych rozwiązań, żadnych przemyślanych kroków ani ustalonego porządku. O tym, jakie cechy charakteryzują osoby pozbawione potencjału, można przekonać się, patrząc, w jaki sposób osoby te wykonują jakieś proste zadanie. Najbardziej oczywistą spośród tych cech jest to, że brak im zdolności w każdej dziedzinie. Mówiąc najprościej, jako ludzie nie potrafią radzić sobie nawet z własnym życiem czy najbardziej podstawowymi potrzebami – we wszystkich tych sprawach panuje kompletny bałagan i brak jakichkolwiek zasad. Najbardziej trafnym opisem osób pozbawionych potencjału jest stwierdzenie, że nie są one w stanie niczego osiągnąć i żyją wyłącznie po to, aby zaspokajać swoje podstawowe codzienne potrzeby – nic więcej. Rozmaite przejawy, cechujące ludzi o różnym poziomie potencjału, a także cechy tegoż potencjału oraz zdolności, jakie ludzie ci posiadają, zostały już klarownie wyjaśnione. Jeśli to zrozumieliście, będziecie w stanie nauczyć się rozróżniać i odpowiednio traktować ludzi o różnym potencjale.