Na oczach Wszechmogącego i za pośrednictwem Jego myśli wszystko, co istnieje na tym świecie, szybko się zmienia. Raptownie mogą wydarzyć się rzeczy, o których ludzkość nigdy nie słyszała. A to, co ludzkość zawsze miała w swoim posiadaniu, może niepostrzeżenie zniknąć. Nikt nie zna miejsca pobytu Wszechmogącego, ponadto, nikt też nie jest w stanie odczuć Jego transcendencji i wspaniałości Jego życiodajnej mocy. Transcendencja Wszechmogącego znajduje się w tym, że widzi On to, czego ludzie zobaczyć nie potrafią. Jego wspaniałość wyraża się w tym, jak zbawia On ludzkość pomimo tego, że ludzkość Go odtrąciła. Wie, jakie jest znaczenie życia i śmierci. Ponadto zna reguły życia ludzkości, którą stworzył. Jest podstawą ludzkiej egzystencji i Odkupicielem, który wskrzesi ludzkość. Radosne serca obarcza problemami, a serca przepełnione smutkiem obdarza szczęściem. Wszystko to ze względu na Jego dzieło oraz Jego plan.

Ludzkość, która porzuciła dostatek życia od Wszechmogącego, nie wie dlaczego istnieje, a mimo to boi się śmierci. Mimo że jest pozbawiona wsparcia i pomocy, nadal jest niechętna, by zamknąć oczy. Stawiając czoło temu wszystkiemu, przedłuża nędzną egzystencję na tym świecie w ciele pozbawionych świadomości dusz. Żyjesz tak, bez nadziei, a ów egzystuje tak bez żadnego celu. Jest tylko Święty w legendzie, który przyjdzie, by wybawić tych, którzy jęczą w mękach i desperacko pragną Jego przyjścia. Ta wiara nie może na razie ziścić się u ludzi, którzy są nieświadomi. Jednak ludzie wciąż tak bardzo tego pragną. Wszechmogący jest miłosierny wobec tych, którzy głęboko cierpią. Jednocześnie dosyć ma ludzi, którzy nie mają żadnej świadomości, gdyż musi czekać zbyt długo na ich odpowiedź. Pragnie poszukiwać, poszukiwać twojego serca i twojego ducha. Chce przynieść ci strawę i wodę oraz obudzić cię, tak abyś nie był już więcej spragniony ani głodny. Kiedy jesteś strudzony i zaczynasz odczuwać osamotnienie tego świata, nie dziw się, nie płacz. Bóg Wszechmogący, Stróż, przyjmie cię z otwartymi ramionami w każdym momencie. Czuwa u twego boku, czekając na to, że wrócisz. Oczekuje dnia, w którym nagle odzyskasz pamięć: staniesz się świadomy faktu, że pochodzisz od Boga, w jakiś sposób gdzieś się zagubiłeś, straciłeś przytomność na poboczu, nieświadomy tego, że masz ojca. Następnie zdajesz sobie sprawę, że Wszechmogący czuwał, czekając na twój powrót przez cały ten czas. Gorzko tęskni, czekając na reakcję pozbawioną odpowiedzi. Jego czuwanie jest bezcenne i przeznaczone dla ludzkiego serca i ducha. Być może owo czuwanie jest bezkresne, a być może owo czuwanie dobiega końca. Ale powinieneś wiedzieć dokładnie, gdzie w tym momencie znajdują się twoje serce i twój duch.

(Westchnienie Wszechmogącego, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło)