44. Czym jest lud Boży? Kim są posługujący?

Ważne słowa Boga:

Pięć panien mądrych reprezentuje Moich synów i Mój lud pośród ludzi, których stworzyłem. Nazywa się ich[a] „pannami” dlatego, że chociaż rodzą się na ziemi, są pozyskani przeze Mnie; można powiedzieć, że stali się święci, więc nazywani są „pannami”. Wspomniana liczba „pięć” odnosi się do Moich synów i ludzi, których przeznaczyłem. „Pięć głupich panien” odnosi się do posługujących. Pełnią dla Mnie służbę, nie przywiązując najmniejszego znaczenia do życia, jedynie uganiając się za rzeczami zewnętrznymi (ponieważ nie mają Mojej jakości, wszystko, co robią, to rzeczy zewnętrzne), i nie są w stanie być dla Mnie zdolnymi pomocnikami, są więc nazywani „głupimi pannami”. Wspomniane „pięć” reprezentuje szatana, a nazwanie ich[b] „pannami” oznacza, że zostali podbici przeze Mnie i są w stanie pełnić służbę dla Mnie, ale takie osoby nie są święte, dlatego są nazwani posługującymi.

z Rozdziału 116 „Wypowiedzi Chrystusa na początku” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

W tym układzie będzie nowe podejście: ci, którzy czytają Moje słowo i przyjmują je jako samo ich życie, są ludem Mojego królestwa. Jako że są oni w Moim królestwie, są Moim ludem w królestwie. Ponieważ są kierowani Moimi słowami, choć nazywani są Moim ludem, ten tytuł wcale nie jest niższy od miana Moich „synów”. Będąc Moim ludem, wszyscy muszą być wierni w Moim królestwie i wypełniać swe obowiązki, a ci, którzy wykraczają przeciwko Moim rozporządzeniom, muszą otrzymać Moją karę. Oto Moje ostrzeżenie dla wszystkich.

z Rozdziału 1 „Słów Bożych dla całego wszechświata” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

To tylko ci, którzy są cisi przed Bogiem, obdarzają życie uwagą, poświęcają uwagę społeczności w duchu, którzy są spragnieni słów Boga i dążą do prawdy. Wszyscy ci, którzy nie zważają na bycie cichymi przed Bogiem, którzy nie praktykują bycia cichymi przed Bogiem, to ludzie próżni, którzy są całkowicie przywiązani do spraw tego świata, którzy są bez życia; nawet jeśli mówią, że wierzą w Boga, są to tylko puste deklaracje. Ci, których Bóg ostatecznie doskonali i dopełnia, to ludzie, którzy potrafią być cisi przed Bogiem. Dlatego też ludzie, którzy są cisi przed Bogiem. to ludzie obdarzeni łaską wspaniałych błogosławieństw. Ludzie, którzy w ciągu dnia poświęcają niewiele czasu na jedzenie i picie słów Boga, którzy są całkowicie przejęci sprawami zewnętrznymi i nie przykładają wagi do wejścia w życie, to wszystko hipokryci bez jakichkolwiek perspektyw rozwoju w przyszłości. To ci, którzy potrafią być cisi przed Bogiem i autentycznie obcować z Bogiem, należą do ludu Bożego.

z rozdziału „O wyciszaniu serca przed Bogiem” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

Obecnie większość ludzi (czyli wszyscy ludzie oprócz pierworodnych synów) jest w tym stanie. Mówię te rzeczy tak wyraźnie, a ci ludzie nie reagują i nadal dbają o swoje cielesne przyjemności – jedzą, a potem śpią; śpią, a potem jedzą i nie zastanawiają się nad Moimi słowami. Nawet jeśli nabierają energii, to tylko na pewien czas, a potem pozostają tacy sami, jak byli, zupełnie niezmienieni, tak jakby wcale Mnie nie słuchali. Są to typowi nieudolni ludzie, którzy nie ponoszą ciężarów – najbardziej ewidentne darmozjady. Później opuszczę ich jednego po drugim. Nie martw się! Jednego po drugim wyślę ich z powrotem do bezdennej otchłani. Duch Święty nigdy nie działa na tego rodzaju osoby, a wszystko, co robi, jest darem. Kiedy mówię o tym darze, mam na myśli to, że jest to osoba bez życia, która jest u Mnie posługującym. Nie chcę żadnej z nich i je wyeliminuję (ale teraz są jeszcze trochę przydatne).

z Rozdziału 102 „Wypowiedzi Chrystusa na początku” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

Na czym polega rola posługujących? Na służeniu wybranym ludziom Boga. Zasadniczo ich rola to służenie Bożemu dziełu, współpraca z Bożym dziełem oraz współpraca z Bogiem, gdy czyni On pełnymi wybranych przez siebie ludzi. (…) Tożsamość posługującego jest taka, a nie inna, jednak dla Boga jest on jedną spośród wszystkich istot przez siebie stworzonych – i tylko jego rola jest rolą posługującego. Skoro jest on jednym z Bożych stworzeń, czy zatem jest jakaś różnica między posługującymi oraz wybranymi ludźmi Boga? Tak naprawdę nie ma. Teoretycznie, różnica istnieje, istnieje różnica w ich istocie, różnica w kategoriach odgrywanej roli, jednak Bóg nie dyskryminuje tych ludzi. Dlaczego więc określa się ich mianem posługujących? Musicie to zrozumieć. Posługujący wywodzą się spośród niewierzących. Wzmianka o niewierzących mówi nam o tym, że ich przeszłość jest czymś złym: wszyscy oni są ateistami, byli ateistami w przeszłości, nie wierzyli w Boga, byli wrogo nastawieni do Boga, prawdy i tego, co pozytywne. Nie wierzyli w Boga ani nie wierzyli w to, że Bóg istnieje, czy zatem są w stanie zrozumieć Boże słowa? Zasadne jest stwierdzenie, że w znacznym stopniu nie są w stanie. Podobnie jak zwierzęta nie są w stanie zrozumieć słów człowieka, tak też i posługujący nie rozumieją tego, co Bóg mówi, czego wymaga, dlaczego stawia takie wymagania – posługujący tego nie rozumieją, rzeczy te są dla nich niepojęte, pozostają oni nieoświeceni. Z tej też przyczyny ludzie ci nie posiadają życia, o jakim mówiliśmy. Czy bez takiego życia, ludzie ci mogą zrozumieć prawdę? Czy zaopatrzono ich w prawdę? Czy zaopatrzono ich w doświadczenie i wiedzę o słowach Boga? (Nie.) Takie jest pochodzenie posługujących. Ponieważ jednak Bóg czyni tych ludzi posługującymi, wciąż istnieją standardy dotyczące Jego wymagań wobec tych ludzi; nie patrzy na nich z góry, nie traktuje też ich zdawkowo. Nawet mimo, że nie rozumieją Jego słów i nie mają życia, Bóg mimo to jest im przychylny, nadal też istnieją standardy Jego oczekiwań wobec tych ludzi. Dopiero co mówiliście o tych standardach: o lojalności wobec Boga i wypełnianiu Jego nakazów. Pełniąc swoją służbę, musisz służyć wszędzie tam, gdzie jesteś potrzebny, i musisz służyć do samego końca. Jeśli możesz być lojalnym posługującym i zdołasz służyć do końca, jak również całkowicie wypełnić zlecone ci przez Boga zadanie, twoje życie stanie się pełnowartościowe, ty zaś będziesz mógł pozostać. Jeśli włożysz w to nieco więcej trudu, bardziej się postarasz, zdwoisz swoje wysiłki, by poznać Boga, będziesz w stanie co nieco powiedzieć o poznawaniu Boga, będziesz świadczyć o Bogu, a ponadto zdołasz coś niecoś zrozumieć z Bożej woli, będziesz współpracować z Bogiem w Jego dziele, nie zapominając o Bożej woli – wówczas ty, posługujący, doświadczysz odmiany losu. Czym będzie ta odmiana losu? Już nie tylko będzie ci wolno pozostać. Przez wzgląd na twoje postępowanie, twoje aspiracje i dążenia, Bóg uczyni cię jednym ze swoich wybrańców. To właśnie będzie twoja odmiana losu. Co jest w tym wszystkim najlepsze dla posługujących? To, że mogą zostać zaliczeni pomiędzy wybranych ludzi Boga. (…) Czy to dobrze? Owszem, i jest to dobra wiadomość. Innymi słowy, posługujący mogą podlegać formowaniu. Nie jest tak, że pełniący służbę, gdy Bóg wybierze już dla niego przeznaczenie, zawsze odtąd będzie służył; wcale nie musi tak być. W zależności od jego indywidualnego postępowania Bóg odpowiednio się z nim obejdzie i odpowiednio mu odpowie.

z rozdziału „Sam Bóg, Jedyny X” w księdze „Słowo ukazuje się w ciele”

Przykłady i wyimki z kazań i rozmów wspólnoty:

Kim są Boży ludzie? Bożymi ludźmi są wszyscy ci, którzy będą w stanie pozostać oraz przetrwać w Wieku Królestwa. To ci, którzy doświadczyli Bożego dzieła i pozyskali prawdę. To ludzie z nowym życiem. Boży ludzie posiadają prawdziwe poznanie Boga, są w stanie praktykować prawdę, a w końcu, po przejściu wielu prób, oczyszczeń, trudów i katastrof, zostają udoskonaleni. To ci, którzy są udoskonaleni poprzez doświadczanie dzieła Bożego. Wszyscy ludzie Boga posiadają trzy cechy. Po pierwsze, mają serce pełne czci dla Boga– to jest sprawa podstawowa. Po drugie, posiadają względnie dobre człowieczeństwo, mają dobrą reputację, a większość ludzi ich aprobuje. Po trzecie, wypełniają swój obowiązek z oddaniem. Każdy, kto posiada te trzy cechy, należy do ludzi Boga. Dla Bożych ludzi nie ma znaczenia to, jak wzniosły jest ich charakter. Jest on przynajmniej na średnim poziomie i umieją oni zrozumieć podstawowe prawdy, ale najważniejsze jest to, czy mają serca pełne czci dla Boga oraz dobre człowieczeństwo. Nieważne, jakie stanowisko im przydzielisz ani jaki obowiązek każesz im wykonać, zasadniczo możesz na nich polegać. Nie mówią ci w twarz czegoś innego niż za twoimi plecami. Nie są dwulicowi i nie jest tak, że na zewnątrz się zgadzają, a wewnątrz sprzeciwiają, lecz raczej są uczciwi oraz solidni, wzbudzają zaufanie innych. Wszyscy ludzie tego typu posiadają całkiem dobre człowieczeństwo i są dość uczciwi. Są to Boży ludzie w Wieku Królestwa.

z książki „Kazania i rozmowy na temat wejścia w życie”

Posługujący nie pozyskali prawdy jako istoty swego życia; pełnią tylko służbę dla Boga. Mają względem szczere serca Boga, a także wiarę, posiadają względnie dobre człowieczeństwo, ale nie lubią za bardzo prawdy. Z zapałem ponoszą koszty na rzecz Boga i są gotowi znosić wszelkie trudy. Będą podążać za Bogiem do samego końca i nigdy od Niego nie odejdą. Dlatego ludzie, którzy są oddanymi posługującymi, ostaną się… Dlaczego mówi się, że są posługującymi? Dlatego, że nie dążą do prawdy. Ci, którzy dążą do prawdy, również mają chwile, gdy ujawnia się ich skażenie, oraz chwile, w których padają pokonani, ale po przycięciu i rozprawieniu się z nimi, gdy doświadczają porażek i niepowodzeń lub zostają wyrzuceni z Bożego domu, zdają sobie sprawę: „Kto nie posiada prawdy, jest tak godny pożałowania; kto jest zależny od porywów gorliwości, nie może się ostać! Jeśli ktoś nie może praktykować prawdy, jeśli ktoś nie rozumie prawdy, wówczas nigdy nie będzie w stanie należycie wykonywać swego obowiązku. Czyż nie taki jest posługujący? Ja nie mogę być posługującym – muszę dążyć do prawdy, a także starać się należycie wypełnić mój obowiązek, aby pocieszyć Boże serce oraz odwzajemnić Bożą miłość”. Osoba, która tak myśli, budzi się i zaczyna dążyć do prawdy, a w końcu istotnie pozyskuje pewne prawdy, rzeczywiście zaczyna mieć serce, które czci Boga. Czy zatem tacy ludzie ciągle są posługującymi? Należą do ludzi Boga, ponieważ posiadają pewne prawdy i serce, które czci Boga, które kocha Boga. W chwili, gdy stają się nieposłuszni i stawiają opór, zdają sobie z tego sprawę i okazują skruchę przed Bogiem, a potem się zmieniają. Są to osoby, które pozyskały prawdę jako własne życie.

Czy między Bożymi ludźmi a posługującymi istnieje wielka różnica? Choć nie jest ona tak wielka czy tak wyraźna, to w rzeczywistości ma ona zasadniczy charakter. Posługujący mają mało bojaźni Bożej, mówią co najwyżej: „Nie obrażaj Boga! Jeśli obrazisz Boga, to zostaniesz ukarany!” Czy coś tak małego można uznać za przejaw prawdziwej czci dla Boga? Ci, których serca przepełnia prawdziwa część dla Boga, nie tylko biorą pod uwagę to, czy obrazili Boga, lecz także to, czy nie działają wbrew prawdzie, czy nie działają wbrew Bożym słowom, czy robią coś, co jest nieposłuszeństwem wobec Boga, czy może to zranić Jego serce, oraz to, jak mogą zadowolić Boga. Rozważają wszystkie te aspekty. Na tym polega posiadanie serca, które czci Boga. Jeśli ktoś ma serce, które czci Boga, wówczas praktykując prawdę, może przynajmniej trzymać się z dala od zła i unikać wykonywania rzeczy, które sprzeciwiają się Bogu; jest w stanie spełnić te podstawowe warunki. To się nazywa mieć serce, które czci Boga. Istnieje różnica między posiadaniem serca, które czci Boga, a posiadaniem serca, które trochę boi się Boga. Jeśli ktoś, kto ma serce, które czci Boga, autentycznie zrozumie pewne prawdy i będzie mógł wprowadzić w życie niektóre słowa Boga, to taka osoba z pewnością posiada życie. Ten, kto posiada prawdę jako życie, należy do Bożych ludzi. Posługujący nie posiadają prawdy jako życia, nie lubią prawdy, i wszystko, co posiadają, to wiara w Boga. Ponadto posiadają zapał, przynajmniej przeciętne człowieczeństwo. Oraz są gotowi ponosić koszty dla Boga. Bez względu na to, jak wiele problemów mają w domu, jakim sytuacjom czy próbom stawiają czoła, trwają w pełnieniu służby dla Boga i są Mu bezpowrotnie oddani. To są ludzie, którzy się ostaną: lojalni posługujący. Część posługujących nie służy do końca: gdy tylko dowiadują się, że nie zdobędą błogosławieństw, przestają służyć. Niektórzy posługujący, którzy nie potrafią dobrze służyć, nie pozwalają, by ktokolwiek się z nimi rozprawił. Gdy tylko ktoś się z nimi rozprawia, mówią: „Nie będę dłużej służyć. Wracam do domu”. Niektórzy posługujący, kiedy znajdą się w trudnych okolicznościach, na przykład zostają aresztowani, tchórzą i wycofują się. W trakcie swej służby niektórzy wciąż się martwią o życie swojej rodziny: „Jak moja rodzina da sobie radę? Muszę wrócić i zarobić jakieś pieniądze. Muszę zająć się moim mężem (lub moją żoną) i dziećmi”. Odwracają głowę, mając rękę przyłożoną do pługa. Brakuje im jakiejkolwiek lojalności wobec Boga. Tacy posługujący nie spełniają standardów, a zatem wszyscy oni zostaną wyeliminowani.

z książki „Kazania i rozmowy na temat wejścia w życie”

W przeszłości było wielu ludzi, którzy nie mieli żadnego zrozumienia ludu Bożego. Czym w końcu są ludzie Boży? Czyż nie jest prawdą, że my, którzy przyjęliśmy Boga Wszechmogącego, jesteśmy Jego ludźmi? Nie wystarczy przyjąć imienia Boga Wszechmogącego, aby stać się jednym z Jego ludzi. Do tego służy proces udoskonalenia, który ma w sobie pewne kryterium. Jakie jest to kryterium? Jest nim wypełnienie swego obowiązku zgodnie ze standardami – tylko wtedy jesteś jednym z ludzi Bożych. Ci, którzy nie spełnili tego kryterium w wypełnianiu swego obowiązku, nie są ludźmi Bożymi. To nie są ludzie Boży. Mówiąc ściślej, są to posługujący – tak właśnie się nazywają w trakcie tego okresu ćwiczeń. Ci, którzy jeszcze nie pozyskali prawdy, nazywani są posługującymi. Gdy ktoś pozyskał prawdę i jest w stanie prowadzić sprawy zgodnie z zasadami, to znaczy, że osiągnął życie. Tylko ci, którzy mają prawdę za swoje życie, naprawdę są ludźmi Bożymi.

z książki „Kazania i rozmowy na temat wejścia w życie”

Przypisy:

a. W oryginalnym tekście nie ma wyrażenia „Nazywa się ich”.

b. W oryginalnym tekście nie ma wyrażenia „nazwanie ich”.

Wstecz: 43. Na jakiej podstawie Bóg określa ostateczny wynik człowieka?

Dalej: 45. Jakie są Boże obietnice dla tych, którzy uzyskali zbawienie i zostali udoskonaleni?

Skontaktuj się z nami w dowolnym czasie, jeśli w swojej wierze napotykasz na jakieś trudności czy wątpliwości.
Skontaktuj się z nami przez Messenger
Skontaktuj się z nami przez WhatsApp

Powiązane treści

Ustawienia

  • Tekst
  • Motywy

Jednolite kolory

Motywy

Czcionka

Rozmiar czcionki

Odstęp pomiędzy wierszami

Odstęp pomiędzy wierszami

Szerokość strony

Spis treści

Szukaj

  • Wyszukaj w tym tekście
  • Wyszukaj w tej książce